არმური Armuri
არმური
არმური Armuri
არმური
არმური Armuri
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.
არმური Armuri

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  RegisterRegister  Log inLog in  

 

 სერგო წურწუმია

Go down 
Go to page : Previous  1, 2
AuthorMessage
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

სერგო წურწუმია - Page 2 Empty
PostSubject: Re: სერგო წურწუმია   სერგო წურწუმია - Page 2 EmptySat Aug 14, 2021 7:52 am

სერგო წურწუმია - Page 2 Sergot10

სერგო წურწუმია

სიყვარულის თეთრი საფლავი

მოალერსე თვალების ერთურთში ჩახედვის ჟამს
სიყვარულით ჩასახულების
და თავად მათიც _ სიყვარულით ჩამსახველების
საფლავები სხვაგვარი ფერადოვნებით
აფეთქდება ხოლმე ყოველ აპრილში,
რადგან იმქვეყნად თან მიჰყვება
და წლების მერეც
სიყვარული ჟონავს მიწიდან.
არადა, ჯოჯოხეთი აქვეა თურმე,
მიწისზედეთში და ის მაშინ ხდება საჩინო,
როცა შენ კარგავ სიყვარულის მეორე მხარეს
და ცალმხრივად განათებულს
ბნელი მხრიდან უცქერ ნახევარს,
რომელიც უკვე აღარ არის შენი და იცი,
რომ აღარასდროს ის სინათლეც არ დაბრუნდება,
ერთ მთლიანობად რომ აქცევდა თქვენს ერთად ყოფნას...
შენი საფლავი ფერადებით ვერ აყვავდება,
რადგან სიყვარულს თან რომ უნდა გაგყოლოდა
მკერდზე მირგული ამულეტივით,
ყავლი მანამდე გაუვიდა,
სანამ შენ მიწის მდგმური გახდებოდი
და ძალადაკარგულ თილისმას კი რა შეუძლია
გარდა იმისა, რომ ამოგშანთოს
მკერდზე მწვავე ხსოვნის ტვიფარი.
შენი სამარე ბნელი შუქით თუ იქნება გამორჩეული
და სხვა საფლავებს შორის მდუმარედ ჩაწვება,
როგორც სიყვარულისგან დაცლილი საწოლი,
რომ აღბეჭდვია ზედ დაგერის მიმქრქალ კადრად
მკერდის ცისკრები და ბოქვენის მუქი ლელქაში.
დაკარგულია უნუგეშოდ ყველა წარსული,
როგორც ულმობლად აცელილი ყაყაჩოს ველი
და ცალკეული მკვდარი ყვავილი
იმ გარდასულის ყოველი დღეა,
როცა მზეები ბრდღვიალებდნენ შენს თვალთა ცაში.
კარჩაგმანული შუშის კოშკის მიღმა დარჩენილ
მამრი ფუტკრისგან გარჯა ურცხვად გამოძალული,
ბურიმე იყო _
რითმით ბოლოგაწყობილი ბედის ხუმრობა,
რომელშიც მხოლოდ სიტყვების განლაგება გევალებოდა,
როგორც ცის მთების ქვიშაქვების თოვლით მოფენა
და შენც შესძელი ეს ისეთი გულდაჯერებით,
თითქოს აწყობდა იმპროვიზებულ ფაზლის სურათს
პატარა ბავშვი
და გიხაროდა მოულოდნელ დღეთა რიგი თუკი ერთმანეთს
წაეწყობოდა, მონარქების მოხატული ფრთების ნაყშივით
და ვერ კი გრძნობდი რომ ეგ ფაზლი
წინდაწინვე შექმნილ ნახატს წარმოადგენდა,
მერე დაჩეხილს იმ ცალკეულ ფერად ფრაგმენტად,
რომლებიც ყუთში ისე ჩანდნენ, თითქოს ვერასდროს
ვერც ერთი მარჯვე ხელი ვერ ააწყობდა.
ყავის ნალექში ჩაიმარხა შენი წარსული,
იმის დახლართულ ხატ-ხაზებში დაებნა კვალი,
შენმა ფრანებმა დაივიწყეს ქარის სიმღერა,
რომელიც ძაფით შენს გულამდე ჩამოდიოდა
და ცის ნაპირთან აფრენილი მოჰყვებოდი
ქაღალდის ფრთოსანს.
დიდხანს იხშობდი ფრენის რეფლექსს
ამ ამბის შემდეგ,
რადგან ჩაგიდგა ტანში შიში, მომთაბარე მზეს
არ გაჰყოლოდი და გზა უკან არ აგბნეოდა,
არა, არ გსურდა არსად წასვლა და გადაკარგვა,
რადგან იცოდი ქალის სული როგორ დაგეპყრო,
როგორ გექცია შენი სულის გაგრძელებად
და შიგნიდან მთრთოლვარე ხელით
მოფერებოდი მისი სულის უნაზეს სხეულს,
მაგრამ ის ხელიც გაუხეშდა
და სულებიც ამოშრა ისე, როგორც ოდესმე თვალკამკამა ტბა
ამოშრება მოვარვარე ასტეროიდის ჩავარდნის გამო,
მერე გვემათა თრომბით გაჭექილი წარსულიც გარჩა
ზღვიდან უეცრად ამოზიდულ
ხელისგულისტოლა კუნძულის პეშვზე
და ახლა სანახევროდ ცარიელი საწოლი ჰგავს
საფლავის ქვას ორი სურათით,
ერთს რომელთაგან ჯერ უბრალოდ არ აწერია
მისი პატრონის ამქვეყნიდან წასვლის თარიღი.
როგორ აყვავდეს სიყვარულის
თეთრი საფლავი?


study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

სერგო წურწუმია - Page 2 Empty
PostSubject: Re: სერგო წურწუმია   სერგო წურწუმია - Page 2 EmptySat Aug 14, 2021 7:53 am

სერგო წურწუმია - Page 2 Sergo_10

წიგნის დასახელება – „ცეცხლოვანი მამლის წელიწადი“ (რომანი)
ავტორი - სერგო წურწუმია
რედაქტორი - თემურ ამყოლაძე, ზვიად კვარაცხელია
დამკაბადონებელი - ირინე სტროგანოვა
გარეკანის დიზაინი - თეონა ჭანიშვილი
სპონსორი - არჩილ ჯალაღონია
გამომცემლობა - „ინტელექტი“
ISBN 978-9941-31-307-3
ყდა – რბილი
გამოცემის წელი – 2021
გვერდების რაოდენობა – 580

შინაარსი:
* პირველი ნაწილი - აირგის რისხვა - გვ. 3-169
„აირგ, შენ მხოლოდ ზღვისპირეთს ძარცვავ...“
აფხაზური ხალხური ლექსიდან

* მეორე ნაწილი - გამწყდარი სიმი - გვ. 171-524
„ერთი მათგანიც რომ გაწყდეს...“
აკაკი

* მესამე ნაწილი - კარი არსაით - გვ.525-580
„ამ ორ არყოფნას „კარი არსაით“ ტიხრავს“
საკუთარი ლექსიდან

ბოლოთქმა უკანა ყდაზე:

„სერგო წურწუმიას რომანი „ცეცხლოვანი მამლის წელიწადი“ აფხაზეთის ომის ვრცელი და საგულისხო მხატვრული რეტროსპექტივაა. მასში ომის ანატომია სრულყოფილად თვალსაჩინოვდება – უსამართლობა და ქაოსი, სიშლეგე, ექსტრემალურ ვითარებაში გამომჟღავნებული ადამიანური ბუნების კონტრასტები – უკიდურესი სიკეთე და უკიდურესი ბოროტება; ამ შემზარავად შთამბეჭდავ პანოს დოკუმენტური ნარატივი ამყარებს – ტექსტში მკაფიოდ ირეკლება რეალურ გმირთა პორტრეტები.
თუმცა, რომანის უმთავრესი ღირსება არა მხოლოდ ომის ანატომიის აღწერა, არამედ მის შინაარსში გაცხადებული საიდუმლოა – ქართულ-აფხაზური ურთიერთობები, მისი შორი და ახლოხედვის ნიუანსები. თავად მწერლისთვის ეს საიდუმლო ყველაზე კარგადაა ნაცნობი, სწორედ ამ პირუთვნელი ცოდნით, მრავალპლანიანი პერსპექტივით, მოქალაქეობრივი და შემოქმედებითი პატიოსნებით ქმნის მხატვრულ რეალობას, რომელშიც ქართველსაც და აფხაზსაც საკუთარი სათქმელის, ყოველგვარი წყენისა და ბრაზის მიღმა დაუნჯებული სიმართლის ამოკითხვა შეუძლია.
რა ხდება სამყაროში მაშინ, როცა ცხოვრების რუკაზე საბედისწეროდ იცვლება ისრები – ზღვისპირა ქალაქში საომრად თურქეთიდან მუჰაჯირობის დროს გაქცეული აფხაზური ოჯახი ბრუნდება, მშობლიური ქალაქიდან კი მისი მკვიდრი შვილი, ქართველი მებრძოლი გარბის?!.. შესაძლებელია, ისრებმა კვლავ ერთმანეთისკენ იბრუნონ პირი?.. რა გამოცდა ელის ოდესღაც სამოთხედ წოდებულ მიწას, სადაც სამართალი დროებით საფარველს ამოეფარა?
ამ ძნელი კითხვების პასუხი უამრავი ტკივილით, სიკვდილით და აღდგომითაა გამოსყიდული. სერგო წურწუმიას ეს არაჩვეულებრივი რომანი სწორედ ამ საბედიწერო საფასურზე გიამბობთ“.

ნინო სადღობელაშვილი

@

სერგო წურწუმია

წინათქმა

მე ლიტერატურული პერსონაჟი ვარ. იმავდროულად ამ ტექსტის ავტორიც. ამიტომაც არის, რომ მთელი თხრობის განმავლობაში საკუთარი სახელი და გვარი არსად დამცდება. დარწმუნებული ვარ, მიმიხვდებით, რატომაც! ყოველ შემთხვევაში, იმის მაინც მჯერა, რომ ამას არც ამნეზიას მიაწერთ და არც მთხრობელის უნებლიე შეცდომას. ჯერ ერთი, თაობის ბედი მინდოდა მეჩვენებინა ამ წიგნში, ერთი ადამიანის ხვედრის პრიზმაში არეკლილი, მეორეც: დაე, ვიყო უსახელო გმირი ან ისტორიული პროცესების მდინარების შედეგად წარმოქმნილ გარემოებათა სახელშეურქმეველი მსხვერპლი. ლიტერატურას ახსოვს ამგვარი მიჩქმალული გმირები, ჰოდა, დავრჩე ეგრე უსახელო მეც! ბოლოს და ბოლოს, იღბალს რომ არ გაეღიმა და დავღუპულიყავ, ამ ამბავსაც ვერავინ მოგიყვებოდათ. ისე ჩაიკარგებოდა და გაქრებოდა დროის უხსოვნობის მორევში, როგორც იმ უამრავი ადამიანის თავგადასავალი და მათგან აკინძული ქვეყნის მატიანეც დაიკარგა, უდროოდ და უკვალოდ რომ ჩაიშრიტნენ ცხოვრების უსასტიკეს მისაქცევლებში.
მე გადავრჩი! არადა, ყველა იმ გარემოებასა და ვითარებაზე დაკვირვებით, რამაც ავი ბედისწერის კარნახით მოიყარა თავი ჩემ გარშემო, ცხრაგზის მაინც უეჭველად უნდა დავღუპულიყავ! ცხრა სასიკვდილო შემთხვევას გადარჩენა ხომ ცხრაჯერ ხელახლა დაბადებას ნიშნავს, ცხრა სიცოცხლის თავიდან მინიჭებას. არ ვიცი, როგორ გადავრჩი, ვისგან მომენიჭა ეს ცხრა სიცოცხლე, მაგრამ ის კარგად და გარკვევით მესმის უკვე, თუ რატომ მოხდა ეგ! მე ჩემი თავგადასავალი უნდა მომეთხრო და ამით საკუთარი, ჭეშმარიტებით აღბეჭდილი შტრიხები შემემატებინა ეპოქის სურათისთვის.
ოდესღაც, უთვალავთაგან გამორჩეული ერთი წიგნი რომ წავიკითხე, ძალიან მომეწონა მისი ავტორის სიტყვები, საკუთარ პერსონაჟს რომ ათქმევინებს: ადამიანს ორი ან სამი, დიდი-დიდი ორი ან სამი ამბავი თუ გადახდება თავს იმგვარი, მოსაყოლად რომ ღირდესო, სულ ერთია, საკუთარ თავგადასავალს გიამბობს თუ საერთოდ ჰყვება რამესო; ეს გადახდენილი ამბის ნიმუშია და არა ისტორიაო, ასკვნის იგი.
მეც, რატომღაც, მისი თქმისა არ იყოს, საკუთარ თავს ვერ ვხედავ და ისტორია კი უცხო თვალით იქმნება. მიმაჩნია, რომ სწორედ ამის გამო, ადამიანს უთვალავი ამბავი აქვს მოსაყოლი, თავს გადახდენილიც და გამონაგონიც.
საერთოდ, ცხოვრება ყოველწამიერად გვთავაზობს ისტორიის ერთიან, ზოგად მონახაზს, კონტექსტურ სქემას, რომელიც უნდა შევავსოთ ჩვენი ცხოვრებით, ყოველდღიური თავგადასავლით, ნაფიქრ-ნააზრევით, ნანახით, განცდილით, განაგონით... სისხლით გავაჯეროთ, ხორცი შევასხათ და ცოცხალ ყოველდღიურობად, ჩვენი და ჩვენ გარშემო მყოფი ადამიანების მატიანედ ვაქციოთ იგი. ეს ადამიანები ისევე არიან სქემის ნაწილი, როგორც ჩვენ თავად.
სქემას, შაბლონს, კლიშეს ცხოვრებისაგან შემოთავაზებულს რომ ვამბობ, იმ ისტორიულ პერიპეტიებს ვგულისხმობ, რომელშიც რაღაც ჩვენგან უმართავი ძალის წყალობით ვხვდებით, რისი კორექტირებაც, საერთოდ შეცვლა და მასზე უარის თქმა არ შეგვიძლია. განა ჩვენი ამქვეყნად მოვლინება სწორედ ამ ისტორიულ პეროდში, ამ სოციალურ თუ პოლიტიკურ გარემოში, ცხოვრებისგან შემოთავაზებული სქემის განხორციელება არ არის, რომელშიც უნდა ჩავრთოთ ჩვენი ბიოგრაფიები, მივუსადაგოთ ისინი არსებულ კონტექსტს, შევავსოთ მათით ამ კონტექსტის სივრცეში ჩვენთვის დატოვებული სიცარიელეები?!. ეს კი, ნამდვილად, შეგვიძლია!
სწორედ ჩვენს ხელთ არის საკუთარი ბიოგრაფიების შექმნა თითქმის ისეთად, როგორადაც მოგვესურვება. თუმცა ერთია ცხოვრებით, ყოველდღიურობით დაწერილი თავგადასავალი და მეორე ქაღალდზე ან თუნდაც ზეპირ გადმოცემაში ასახული ნებისმიერი ჩვენგანის ამბავი. აქ ნამდვილად არის მნიშვნელოვანი დაშორება, აცდენა, რადგან შეუძლებელია, რომელიმე ადამიანს, ათი ბიოგრაფოსიც რომ დაეხვას, სრულყოფილად, სარკისებურად აღუდგინონ ის წვრილმანი დეტალებისა და ფრაგმენტებისგან შემდგარი მოზაიკა, რეალური, დროში მედინი სიცოცხლე რომ ჰქვია.
ეს ჩემი ამბავია. ოღონდ ვერ დავფიცავ, მხოლოდ ჩემია-მეთქი. მე ხომ, როგორც უკვე გითხარით, ლიტერატურული პერსონაჟი ვარ აქ და არა ისტორიული პერსონა. ლიტერატურული გმირი კი ერთი კაცის თავს გარდახდენილი ამბის ჩარჩოებში ვერასოდეს ეტევა. იგი უთვალავი ადამიანის, თავგადასავლის, ხასიათის, ფიქრისა და გრძნობის სიმბიოზს წარმოადგენს. ამიტომაც ვამბობ: ეს ჩემი თავგადასავალიც არის და არც არის ჩემი თავს გადასახედი. ამ თვალსაზრისით, ჩემი მონათხრობიც ერთგვარი სიმულაკრაა, რომანი-სიმულაკრა. მას, შესაძლოა, როგორც რეალობის ასლს, ორიგინალი საერთოდ არ გააჩნდეს, ერთგვარი სიმულაციის შედეგიც იყოს, რომელიც „არყოფნას ყოფნად ადგენს და შლის ყოველგვარ ზღვარს რეალობასა და წარმოსახვითობას შორის“.
ჩემს მონათხრობში თუ პერსონაჟები შეთხზულები ან გადასხვაფერებულები არიან, მონოლოგები, დიალოგები, პერსონაჟთა განსჯანი, სავსებით ხელშესახებნი, დამახსოვრებულნი და წლების შემდეგ რეპროდუცირებულნი, ვიმედოვნებ, სავსებით და მკაფიოდ ასახავენ ეპოქის სულს და ვისი ბაგეებით და როდის იყვნენ წარმოთქმულნი ან ვის აღმოვათქმევინე და მივაწერე, რა მნიშვნელობა აქვს მკითხველისთვის, დროსა და სივრცეში ასე შორს რომ აღმოჩენილა იმ ეპოქისგან?
თუკი ვინმეს, ისტორიულ მონაკვეთში მოქმედ რეალურ პიროვნებათაგანს, ეცნოს რომელიმე ფრაზა, მას რომ წამოსცდენია ოდესღაც, გულდამშვიდებული ბრძანდებოდეს, ვერც ერთი მათგანი ვერ ამოიცნობს საკუთარ თავს ჩემს პერსონაჟებში! ისტორიისგან მოთხრობილ ცხოვრებისეულ პასაჟებში მოქმედი პირები იქვე ჩარჩნენ სამუდამოდ, ჩემს მონათხრობში კი, ჩემგან შექმნილი ტიპაჟები სახლობენ, ცოცხლობენ და მოქმედებენ... და თუნდაც, ზოგიერთ შემთხვევაში მათი სახელ-გვარები რეალური პიროვნებებისას ემთხვეოდეს, ეს სულაც არ ნიშნავს, რომ ისინი ცხოვრებიდან არიან გადმოწერილნი! ეს ჩემი სამწერლო ხერხია ერთგვარი, არასოდეს, არც ერთ მონათხრობში რეალურად არსებული ესა თუ ის პერსონაჟი პირდაპირ არ დავხატო, მაგრამ იმდენად გავაბუნებრივო, რომ მკითხველს დაჯერება გაუჭირდეს, ეს ტიპაჟი მწერლის გონებაში შეთხზული როგორ იქნებაო...
ასე რომ არ იყოს, ეს ტექსტები არყოფნის ყოფნად აღდგენა და რეალობასა და წარმოსახვითობას შორის ყოველგვარი ზღვარის წაშლა როგორ იქნებოდა?!.
ეს არის სულ, რისი აღნიშვნაც მინდოდა. იქნებ ამის საჭიროება არც იყო. თუმცა თუ ზოგჯერ თქმას, უეჭველად, უთქმელობა სჯობს, ვგონებ, თქმითაც არაფერი დაშავებულა ამ შემთხვევაში!

ავტორი


ბმული:
* https://intelekti.ge/book_ge.php?id=879

study


Last edited by Admin on Mon Aug 30, 2021 11:33 am; edited 10 times in total
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

სერგო წურწუმია - Page 2 Empty
PostSubject: Re: სერგო წურწუმია   სერგო წურწუმია - Page 2 EmptySat Aug 14, 2021 7:54 am

სერგო წურწუმია - Page 2 5_n14

სტრიქონი ამ ლექსიდან: „ამ ორ არყოფნას „კარი არსაით“ ტიხრავს“ - გამოყენებულია ამავე ავტორის რომანის „ცევხლოვანი მამლის წელიწადის“ მესამე ნაწილის ეპიგრაფად.


სერგო წურწუმია

***
გრძელდება ისევ ცით პლანეტების თრობა _
ქარი აშფოთებს ციცნათელების ნამქერს...
ამოკამკამდა სტალაგმიტებში ტობა _
ლილით დაფერილ სულის გამკრთალი სარკე.

მზემ გააბიჯა ცის ჯებირების მიღმა
და... ჰა, მყარად ვგრძნობ სიცარიელეს ფეხქვეშ!..
ამ ორ არყოფნას „კარი არსაით“ ტიხრავს
და ქარს ეხლება, ლურჯ ლაჟვარდების შემფშვნელს...

აყვავებულან მეთოვლიებით კლდენი
და პაგანინი ცარცის წვიმებით გოდებს...
გაუვალ ცისკრებს ბინდის ფანტელი დენის,
გაგუთნულია ცა გრიგალებით, ოდეს...

ჰორიზონტები მტვრად მიიფრქვევა ცაში,
როგორც ღმერთების მღვრიე ვნებების ტალღა...
და მზე, უეცრად... აღმოსავლეთში ჩასვლით,
აპოკალიფსის ცეცხლით სამყაროს დაღავს...

მე მივუყვები ბინდით დალექილ სარდაფს
და ყურს ასკდება მძიმე დუმილის ზარი...
მზერას წყვდიადის ენა მილოკავს ზანტად,
სულს სარკესავით ქსელავს ათასი ბზარი.

ვიცოდე მაინც: სად ვარ?.. ვინა ვარ?.. რა ვარ?..
სად გაეხირა ჩემი საბრალო ეგო?!.
ეს რა სიზმრებით ნაყვავილარი დავალ...
ეს რა ბინდების ლურჯი დალაი მერგო?!.

შაბარდუხები ცას ეხლებიან ფრთენით...
ვინ შეადედებს დროს არადქცევის კართან?!.
იქნებ... იესო მიმელოდება თმენით
და სიხარულით გულუხვ სერობას მართავს?!.

study


Last edited by Admin on Mon Aug 30, 2021 11:33 am; edited 2 times in total
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

სერგო წურწუმია - Page 2 Empty
PostSubject: Re: სერგო წურწუმია   სერგო წურწუმია - Page 2 EmptyMon Aug 30, 2021 11:18 am

სერგო წურწუმია - Page 2 6_n10


ომი კარია, რომელსაც არსაით მიჰყავხარ...
(სერგო წურწუმიას რომანის „ცეცხლოვანი მამლის წელიწადის“ გამო)

მიხო მოსულიშვილი
30 აგვისტო, 2021


@

გამომცემლობა ინტელექტი/Intelekti Publishing
2021 September 13 at 8:00 PM ·

#მწერალიმწერალზე
💬 „ამ ვრცელ რომანში, რომლის ავტოგრაფად სერგო წურწუმიამ დამიწერა – სოხუმში შეხვედრის იმედითო, ავტორი გამოღმითაცაა და გაღმითაც, და შუაზე კიდევ, მდინარის ნაცვლად ომი ჩამოუდის, აფხაზეთის ომი, თავისი ტრაგიკული დასასრულით, თავისი წინა ამბებით, დაღვრილი სისხლით, გადამწვარი სახლებითა და ადამიანებით, შეცდომებით, გმირობებით, ბევრი უაზრობებით თუ ცოტა აზრიანობებით.

🟠 გამოღმიდან სოხუმელი ჯარისკაცის თვალით ვხედავთ, ზოგ-ზოგიერთ უგუნურ მეთაურს და მათ განწირულ, თავდადებულ, თუმცა კი უდისციპლინოდ მოლაშქრე-ჯარისკაცებს, როგორ დაეცემა სოხუმი და როგორ გადაიქცევა საკუთარ ქვეყანაში დევნილად თავადაც, სხვა უამრავ ადამიანთან ერთად – ომი კარია, რომელსაც არსაით მიჰყავხარ...

🟧 და გაღმიდან კი – აფხაზურ მხარეს საომრად ჩამოსული მუჰაჯირების შთამომავლების, ალიას კეხირბეისა და მისი შვილის, ქიაზიმის თვალით ვხედავთ სოხუმისთვის ბრძოლებს, როგორ დახვრეტენ ჟიული შარტავას დაინტერესებული პირები, მერე ეს მამა-შვილი როგორ დასახლდება ქართველის სახლში, სადაც ბედნიერებას ვერ იპოვიან და გამწარებული ალიასი როგორ ბრუნდება უკან, თურქეთში და როგორ მიასვენებს ავტომატის ჯერით დაცხრილულ შვილს – ომი კარია, რომელსაც არსაით მიჰყავხარ...

📖 რომანის მეორე, უფრო ვრცელი ნაწილი, ომამდელი სოხუმის ერთი რედაქციის ცხოვრებაზეა და აქაც ის პრინციპი მუშაობს, ქართულ-აფხაზური ცხოვრების გამოღმითაც რომ ავტორია და გაღმითაც, თავისი დამოკლეს მახვილივით დაკიდებული საფრთხით, თუკი მოხდება – ომი კარია, რომელსაც არსაით მიჰყავხარ...

„ამ ორ არყოფნას „კარი არსაით“ ტიხრავს“ – ეს თავად ავტორის სტრიქონია ერთი მისივე უსათაურო ლექსიდან, რომანის მესამე, ყველაზე მოკლე ნაწილის ეპიგრაფად და ამ რომანის დედააზრიც ესაა – ომი კარია, რომელსაც არსაით მიჰყავხარ, არყოფნაში...

წაიკითხავ და შენც დაგიტოვებს ამაფორიაქებელ და მუდამ თანმდევ განცდას, რომ თუკი იომე, როგორც წესი, უკვე არყოფნაში ხარ...

მარტო ავტორის კი არა, მთელი ქვეყნის სადარდებელიც ხომ ესაა, მაგრამ...

იმედიც ხომ არის, სოხუმში შეხვედრის იმედი, რომ არყოფნიდან ისევ ყოფნაში დაბრუნდეს ადამიანი...“, – „ომი კარია, რომელსაც არსაით მიჰყავხარ...“, მიხო მოსულიშვილი, სერგო წურწუმიას რომანის „ცეცხლოვანი მამლის წელიწადის“ გამო.

📙 სერგო წურწუმია, „ცეცხლოვანი მამლის წელიწადი“ | წიგნის შეძენა შეგიძლიათ ბმულზე 👉 bit.ly 3tIZKJd

#ინტელექტი #სერგოწურწუმია #ცეცხლოვანიმამლისწელიწადი #მიხომოსულიშვილი

ბმული:
* https://www.facebook.com/photo?fbid=4256055801138881&set=a.1926577720753379
* https://www.facebook.com/GamomtsemlobaIntelekti/photos/a.138354592990932/1931937486965958/?type=3&comment_id=1932671066892600&notif_id=1632286014925112&notif_t=feedback_reaction_generic&ref=notif

სერგო წურწუმია - Page 2 1_n12

study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Sponsored content





სერგო წურწუმია - Page 2 Empty
PostSubject: Re: სერგო წურწუმია   სერგო წურწუმია - Page 2 Empty

Back to top Go down
 
სერგო წურწუმია
Back to top 
Page 2 of 2Go to page : Previous  1, 2

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: