არმური Armuri
არმური
არმური Armuri
არმური
არმური Armuri
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.
არმური Armuri

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  RegisterRegister  Log inLog in  

 

 ბელა ჩეკურიშვილი

Go down 
3 posters
Go to page : Previous  1, 2, 3
AuthorMessage
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 EmptyFri Feb 12, 2021 10:16 am

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Bella_11

ბელა ჩეკურიშვილი

მე გხედავ შენ

გოგონები იბადებიან ყვავილებად,
საკუთარი მშვენებით რომ თვითონვე დატკბნენ
და სხვაც დაატკბონ,
იბადებიან ნიჟარებად,
მხოლოდ საკუთარ სიმღერას რომ აყურადებენ
და არად ადარდებთ გარეშე წყლები,
იბადებიან გლუვ კენჭებად,
გულის წიაღში ჩაბრუნებული თვალებით
და ცხვირ-ბაგეებით,
არასდროს რომ არ ყვავილობენ, არ მღერიან,
მაგრამ სიგლუვეს მარადიულად ინარჩუნებენ,
მაგრამ არიან გოგონები,
ალყაშემორტყმულ ქალაქში რომ დაიბადნენ
სირცხვილის გრძნობით,
ხოლო როცა ალყაშემორტყმულ ქალაქში ცხოვრობ,
სირცხვილი ერთადერთი ემოციაა,
ძვალსა და ხორცში სითბოდ რომ წვეთავს,
ქალაქს კი, როგორც ცას კამარები,
ან ჯოჯოხეთს კარიბჭეები,
ზღუდედ აკრავს სიბრიყვე და დაუნდობლობა,
და გოგონები,
მოწამლულნი სირცხვილის გრძნობით,
იმტვრევენ ხელებს
და სახლების საძირკვლად დებენ,
ითხრიან თვალებს,
აივნების და ფანჯრების გასამშვენებლად,
იფატრავენ ქათქათა მუცლებს,
სისხლში ეჭვის ვირუსი რომ არ დაუგროვდეთ,
იწყევლებიან ვაგინიდან ამოფრქვეული ყველა იმპულსით,
გამრავლებისჟამს თავები რომ იმართლონ ხოლმე,
გოგონები _
ყვავილები, ნიჟარები, გლუვი კენჭები,
ალყაშემორტყმულ ქალაქში რომ დაიბადნენ
და თავშესაფრად სირცხვილი ერგოთ,
გოგონები..

შენ არ გითქვამს, რომ ქალაქი ალყაშია,
მე ვამბობ...

ბმული - http://www.bu.org.ge/x1764?lang=geo

:::

study


Last edited by Admin on Fri Feb 12, 2021 10:19 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 EmptyFri Feb 12, 2021 10:17 am


ბელა ჩეკურიშვილი: "თეთრი ბურთულები". კითხულობს ლიკა კევლიშვილი
•Feb 12, 2021

* https://youtu.be/QZg9O85FjOc

@


study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 EmptyFri Feb 12, 2021 10:25 am


სოფო კილასონია: ბელა ჩეკურიშვილის ლექსების კრებული "ნანას ცხენი"
•Feb 10, 2021

* https://youtu.be/U0ARj8M5yn0


@


მაკო ჯანჯიბუხაშვილი: ბელა ჩეკურიშვილის ლექსების კრებული "ნანას ცხენი".
•Feb 10, 2021

* https://youtu.be/HS_63wdTTXE


study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 EmptyFri Feb 12, 2021 10:32 am


ბელა ჩეკურიშვილი: "იზოლაცია". კრებულიდან "ნანას ცხენი". ვიდეოს ავტორი თინათინ ხუტურიძე.
Feb 12, 2021

* https://youtu.be/SgmX1QgCNLk

@

ბელა ჩეკურიშვილი

იზოლაცია

სიშიშვლე,
თუკი არავინ გხედავს,
მნიშვნელობას სრულიად კარგავს,
როგორც თმა - კეფაზე რგოლად დახვეული,
ანდა სალონში დახვეული...
მასთან ერთად კი ქრება სირცხვილი,
და მგონი, შიშიც,
რადგან თამამად შედიხარ წყალში...

თუმცა,
ამ იძულებით იზოლაციაში,
როცა საკუთარ სხეულს
ოთახიდან სამზარეულოსკენ
მეგობარივით დაჰყვები,
სადილობისას ურჩევ, ჩაიცვას:
ამით მაგიდასთან ვიღაც მაინც იჯდება...

study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 EmptyFri Feb 12, 2021 10:40 am


ბელა ჩეკურიშვილი კითხულობს კრებულიდან "ნანას ცხენი": "ახალი წელი ბერლინში"; "ნახერხის დათვი".
•Feb 11, 2021

* https://youtu.be/ZDnwLQsBKtA

@

ბელა ჩეკურიშვილი

ახალი წელი ბერლინში

სამზარეულოდან
კაკლის მტვრევის ხმას გავიგონებდით
და ვიცოდით
ახალი წელი მოგვადგა კარზე.
ბებო პატარა სკამზე იჯდა, ტაბლასთან, უფრო
გამძლე მეორე სკამი წინ ედგა და
ფილთაქვას კაკალს ისე ურტყამდა,
ლებანი რომ არ ჩაფშვნილიყო.
სახლის კედლებს ჭახაჭუხი გაუდიოდა
მთელი დღე, თან ქათმებივით გვიქნევდა ხელებს:
„არ მინდა თქვენი გამორჩევა,
ნახევარს მიჭამთ,
აი, შავ ნიგოზს მოგცემთ მერე“.
რა შავი, ის დარჩეული ნიგოზი მაინც ნახევრდებოდა:
ვინ საცივისთვის დანაყვისას
ვინ სანამცხვრედ დაჭრის,
ვინ გოზინაყად დაფერფლისას,
ვინ კიდევ გავლა-გამოვლის დროს
უსირცხვილოდ ხელს აპარებდა. ახალი წელი მოდიოდა
ზედაც ორი დაბადების დღით – ჩემი და ბიჭის.

ბერლინური ახალი წელი, რომ გითხარი,
ნიგოზი მჭირდება
საცივი უნდა გავაკეთო, ნიგვზიანი ბადრჯანი და გოზინაყი.
და შენც, საყიდლებიდან დაბრუნებულმა,
კაკლით სავსე ზურგჩანთა
სამზარეულოს მაგიდაზე წამომიცალე.
ბებიაჩემივით მეც მარჯვედ ვამტვრევ,
ლებანი რომ არ ჩამეფშვნეს,
უკვე მთელი საათია
სახლის კედლებს ჭახაჭუხი გაუდის და
გერმანელი მეზობლებიც, აქამდე თუ ჯერ არ იცოდნენ,
ახლა მაინც აუცილებლად მიხვდებიან –
ახალი წელი მოგვადგა კარზე.


@


ნახერხის დათვი

ჩემოდანს ვალაგებ,
20 კილო უნდა იყოს და არცერთი გრამით ზედმეტი,
მაშინ იქნებ, ჩექმა დავტოვო,
ზამთრამდე თითქმის ორი თვეა, მერე უკვე რამეს ვიყიდი,
სიმინდის ფქვილს კი, მუჭა-მუჭა მივიყოლიებ,
როგორც დედაჩემის ხელების სითბოს, როგორც მისი თვალების მზეებს,
ეს ჩურჩხელებიც უნდა წავიღო,
ათივეს თავისი სახელი აქვს
და თითოეულს თითო ქართველი ელოდება,
როგორც ზამთრის ღამეებში ლიცლიცა სანთელს,
ჰო, ღვთისმშობლის ხატიც მძიმეა,
მაგრამ მამიდა უგზავნის ნინოს და ვერც ჩარჩოს ვერ შემოვაცლი,
ღვინო? არ მინდა სამი ბოთლი,
არც ეს ჟაკეტი, რა შემაციებს,
ამ წიგნებსაც ონლაინ ვნახავ,
დათვი კი მიმაქვს,
ეს ნახერხით გამოტენილი, მძიმე დათვი,
მოგლეჯილი თავი რომ წითელი ძაფით მიმიკერა მარინემ
და მერე უკვე აღარც ბღაოდა,
მეზობლის გოგოს კი ძველებურად ეშინოდა,
ეს დათვი მჭირდება,
რაღაცამ ხომ უნდა შემახსენოს ის უზრუნველი დღეები,
ზაფხულის პაპანაქებაში, იატაკზე გაფენილ ფარდაგებზე
რომ ვიწექით კახეთში
სამივე და-ძმა
და მარინე გათვლას იწყებდა: „ჩიტი აფრინდა“...


study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 EmptySun Jul 04, 2021 6:09 pm

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Bela_c10

Bild vergrößern
Bela Chekurishvili Norbert Hummelt
Das Kettenkarussell
Gedichte

96 Seiten, Broschur
Erscheinungsjahr: 2021 | sofort lieferbar | ISBN: 978-3-88423-654-3 | 20,00 EUR

Über dieses Buch
»Schuld war nur das Kettenkarussell, / wie seine Schaukeln flogen, ach, so schnell, / aus ihnen sah die Welt so völlig anders aus …«
Die neuen Gedichte von Bela Chekurishvili haben ihre Ankerpunkte in der Kindheit. Sie rückt umso mehr in den Blick, je länger und je weiter sich die georgische Dichterin aus ihrer Heimat entfernt hat. Unwiederbringlich sind die Verluste, wie der Tod des Vaters, der in diesem, den Geschwistern gewidmeten Band betrauert wird. Die Hinterbliebenen verhandeln um ein verlassenes Haus, sie tauschen sich aus, welche Blumen auf das Grab gehören – Schwertlilien sollen es sein, aber wird diejenige sie jemals blühen sehen, die so weit weg lebt, in einem anderen Land?Die Gedichte Bela Chekurishvilis holen die Ferne heran, mit den uralten Mitteln der Poesie. Die rhythmische Beschwörung getrockneter Sauerkirschen und roter Chilischoten legt uns ihren Geschmack auf die Zunge. Aber ihre Gedichte stellen auch kritische Fragen an Geschichte und Gegenwart eines Landes, in dem die Kriegserfahrung noch nicht lange zurückliegt. Wer sie liest, der ist im Großen Kaukasus, im Weinland Kakhetien, in der Hauptstadt Tbilisi, am Schwarzen Meer.

Bela Chekurishvili

Bela Chekurishvili, geboren 1974 in Gurjaani (Georgien), hat georgische Sprache und Literatur an der Universität Tbilisi studiert. Sie arbeitet als Kulturjournalistin und ist Doktorandin für Komparatistik an der Universität Tbilisi; zurzeit studiert sie an der Universität Bonn. Fünf Gedichtbände und ein Kurzgeschichtenband sind bereits von ihr in georgischer Sprache erschienen.

Norbert Hummelt
Norbert Hummelt, geboren 1962 in Neuss, lebt als freier Schriftsteller und Übersetzer in Berlin. Zuletzt erschienen: Der Atlas der Erinnerung (2018) und der Gedichtband Sonnengesang (2020).

* https://www.wunderhorn.de/?buecher=das-kettenkarussell
* https://www.wunderhorn.de/autoren/bela-chekurishvili/

@

20.05.2021

Das Kettenkarussell

BELA CHEKURISHVILI

Schuld war nur das Kettenkarussell,
wie seine Schaukeln flogen, ach, so schnell,
aus ihnen sah die Welt so völlig anders aus.
Uns schwindelte,
und jauchzend riefen wir:
„Weißt du was,
ich seh Amerika,
und jetzt kommt Frankreich
und dann Afrika,
und der Atlantik
und der Nordpol – da!“

So flogen wir und kamen um die Welt
und Grenzen gab es nicht mehr, die uns hielten,
und jede Zone war für uns erlaubt.

Wieder zu Hause, schrieben wir uns Briefe
und bemalten die Kuverts per Hand
mit einer Friedenstaube und mit Herzchen.
Natürlich musste ein Gedicht hinein,
was Heimatliches oder mit Natur, je nachdem, was
wir soeben lasen –
oder man konnte auch eins selbst verfassen
und trug dann feierlich das Datum ein.
Wir sahen uns so schrecklich selten,
manchmal lagen Monate dazwischen,
und an einem Tag passieren Welten!
Die Briefe flossen wie die Frühlingsb.che,
sie flottierten zwischen Stadt und Land,
dann passierten sie auch Ländergrenzen,
denn wir waren fortgegangen, aus freien Stücken, an
ganz neue Orte –
und jetzt hängen wir am Tropf der Worte.

Nun halt ich einen Umschlag in der Hand,
es ist kein Bild darin und kein Gedicht,
ein Satz nur, nur ein einziger, mehr nicht –
„Unser Haus soll auf Attika stehen,
in der Nähe von Athen.“

Wie bitte? Ich muss noch einmal lesen.
Wie viele Wörter sind das? Ist das ernst gemeint?
Was soll denn bitte dieses „Unser“ heißen?
Das klingt so statisch, so besitzergreifend.
War nicht Bewegung unser Ding gewesen?
Und nicht ein Traum von starren Häuserwänden.
Verschrieben wir uns nicht dem Fluss der Worte, lag
unsere Kraft denn nicht im Klang?
Wir wollten fliegen,
durch die Mauern krachen,
die uns von Kindheit an umschlossen hatten
und ängstigten mit lauter Krieg und Frieden.

Ich sehe mir den Brief noch einmal an
und werde erstmals nicht gleich reagieren.
Mein Antwortbrief wird lange auf sich warten lassen.
Ob’s meinem Bruder ebenso ergeht,
das weiß ich nicht. Ich schreibe spät.


Nachdichtung von Norbert Hummelt

* http://belachekurishvili.ge/index.php?do=full&id=1853

@

ბელა ჩეკურიშვილი

საქანელები

ყველაფერს ალბათ კარუსელზე ტრიალს დავაბრალებთ,
ჯაჭვებზე დაკიდულ, მფრინავ საქანელებს,
საიდანაც სამყარო სულ სხვა ფორმებს იძენდა,
თავბრუს გვახვევდა,
ამიტომაც აღგზნებულნი ვუყვიროდით ერთმანეთს:
„ვხედავ,
აქედან აი, ამერიკა ჩანს,
საფრანგეთს ვხედავ,
აფრიკას ვხედავ,
ატლანტიკას,
ჩრდილო პოლუსიც გამოჩნდა, ვხედავ!“

დავფრინავდით და ვხედავდით მთელ დედამიწას,
არად ვაგდებდით საზღვრებს, მასშტაბებს,
აკრძალულ და დაშვებულ ზონებს.

სახლიდან კი წერილებს ვწერდით
და კონვერტებს ხელით ვხატავდით,
სადმე კუთხეში ლურჯ მტრედს ან წყვილ გულს.
აუცილებლად ვურთავდით ლექსსაც,
ახალწაკითხულს, სამშობლოზე, ან ბუნებაზე,
და შიგადაშიგ საკუთარსაც -
რომელიმე თარიღის ანდა, დღესასწაულის აღსანიშნავად.
ჩვენ ხომ ასე იშვიათად ვიყავით ერთად,
ისიც მოკლე შუალედებით,
სათქმელი კი იმდენი გვქონდა!
და წერილები, ეს გაზაფხულის ნაკადულები
ღვარად დიოდა ჯერ სოფელსა და ქალაქს შორის,
მერე საზღვრებს აქეთ და იქით
- ახლა უკვე საკუთარი არჩევანით რომ გავიფანტეთ
და წლიდან წლამდე სიტყვის ძაფებზეღა ვკიდივართ.

ახლაც მიჭირავს უცნაური, თეთრი კონვერტი,
ზედ ნიჟარებით და თოლიებით,
სადაც არც ლექსი, არც თითებგაფარჩხული ხელისმტევანი
არამედ ერთი წინადადება იკავებს მთელ გვერდს:
“ჩვენი სახლი ატიკის მიწაზე უნდა იყოს,
ათენთან ახლოს“.

დავცქერი,
ვითვლი, სიტყვებს შორის მანძილს, სიმყარეს
განსაკუთრებით მაკვირვებს “ჩვენი”-
როგორც სახლის განმმარტებელი,
აკი ჩვენ გზებზე ვოცნებობდით
და არა სახლის ჩაკეტილ კედლებზე,
აკი სიტყვის წყაროები დავირქვით და ძალასაც წკრიალი გვძენდა,
აკი გვსურდა, მხოლოდ გვეფრინა
გაგვერღვია ყველა საზღვარი და ჯებირი,
ბავშვობიდან რომ გვიშენებდნენ
და გვაშინებდნენ ხან ომით და ხანაც მშვიდობით?

დავყურებ წერილს
და პირველად იქნება ალბათ,
როცა პასუხი დიდხანს, დიდხანს დაიგვიანებს,
ძმისგან არ ვიცი და,
ჩემგან.

study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 EmptyMon Nov 29, 2021 4:19 pm

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Bella_13

ბელა ჩეკურიშვილი

დაბრუნება: დუმუზის სიმღერა ინანასადმი

ბუმ მთელი ღამე იფრინა და ახლა აქ არის.
ფრთები დაკეცა ტყის პირას და ხეს შეეფარა.
როცა გათალეს ქვის ფილა და როცა ზამთარი
ჭირხლით ქარგავდა ქარაგმებს და თითზე ართავდა,
როცა ჩავეშვი მიწისქვეშ და მიწაც დამთავრდა,
როცა დაირღვა დროის სიმყარე,
როცა შენ შიშით აღარ იყავი -
იმ ამბავს ვყვები, ვიდრე ისევ ლურჯად ინათებს,
იმ ამბავს ვყვები, რაც ინანე და არ ინანე,
როგორ წახვედი, რა ვიფიქრე, რა მეტკინა მე,
უკან რამდენჯერ გამომხედე, ვიდრე შიშველი
ბოლოს ჩემს სახელს ამოთქვამდი, როგორ გიშველე...
და ქვის ფილაზე ამოგკვეთე
და სიტყვებიდან ახლაც წვეთავ...
ისევ ვმღერი და გელოდები ლოცვად დამდგარი...
ბუმ მთელი ღამე იფრინა და ახლა აქ არის.

ეძღვნება მ.მ.-ს...
2021


ბელა ჩეკურიშვილი - დაბრუნება: დუმუზის სიმღერა ინანასადმი
Nov 30, 2021

დაბრუნება: დუმუზის სიმღერა ინანასადმი
© ბელა ჩეკურიშვილი
(კითხულობს მიხო მოსულიშვილი)
© ვიდეო - მიხო მოსულიშვილის, 2021

*
Return: a Dumuzid's song to Innana
The poem by Bella Chekurishvili, 2021
This clip is made with The Sumerian Silver Lyre by Peter Pringle.

© Mikho Mosulishvili, Tbilisi, Georgia, 2021


* https://youtu.be/tQUskK4VEHw
* http://belachekurishvili.ge/index.php?do=player&id=1874


study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 EmptyMon Dec 27, 2021 1:47 am

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Bella_13

ბელა ჩეკურიშვილი

წასვლა: ბუს სიმღერა ინანას

უნდა დაგტოვო,
მაგრამ იცი, მუდამ ვბრუნდები.
რაღაც ნოტიო,
სისხლის ფერი ისევ გუბდება,
ჩემში
და ავად მიჭრელდება თვალის გუგები.

საით მივდივარ, ჯერ არ ვიცი, ან ვინ მეძახის,
იქნებ გზის პირას დავინახო, ან ფრთა შევახო,
ყველა სახელი, რაც ვიცოდი, დღეებს შეახმა.

ყველა ამბავი, რაც აქამდე ერთად გადაგვხდა,
რაც შეინახა თიხის ფილამ ანდა ქაღალდმა,
რაც დაგვავიწყდა, ან თანდათან დრომ გადაკარგა,
ერთად შეიკრა, ამოძრავდა, ფრთებზე დამკრა და

უნდა გავიდე იგავიდან,
ეგებ ნიშანი ვიპოვო და
კვალი გაავლოს მიტოვებულ,
ბნელში დარჩენილ მწყემსთან,

სენი სენზე რომ ემატება,
გულს რომ უსერავს ტოტებივით,
თავს არიდებენ ტოტემებიც
ლანდადქცეულს და მეტრფეს.

მე უკან ყურებაც შემიძლია,
თვალის დახუჭვაც შემიძლია,
ბნელში დანახვაც შემიძლია,
დაბადებიდან მოგდევ,
როცა მეძახი, შენთანა ვარ,
სანამ ჩრდილი მაქვს, შენთანა ვარ,
ვიდრე გაიფიქრებ, შენთანა ვარ,
სიკვდილსაც უთხარი, თუ მოვკვდე.

„ბუმ იტირა, იტირა და დაბრმავდა“ - მამაჩემის ნათქვამი.


2021


study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Admin

Admin


Male
Number of posts : 7101
Registration date : 09.11.08

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 EmptySun Jul 10, 2022 12:03 pm

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Pyrrho10

ბელა ჩეკურიშვილი

საყდრის ჭიები
(Pyrrhocoris apterus)

...საყრდის ჭიები როგორ არ იცი,
ზურგზე რომ შავი წერტილები აქვთ და წითლები არიან?
კახეთში ეძახიან საყრდის ჭიებს,
როგორ არ გინახავს?
ზურგზე ჯვრები ახატიათ,
ჭიანჭველებივით ამათაც აქვთ სახელმწიფო
ჯარით და შრომით,
ოღონდ მე მგონი, საყრდის ჭიების ქვეყანა უფრო თეოლოგიურია
და ცოტა ზარმაცი -
მოძებნე, ეწერება მაგათზე რამე,
რაკი ჯვრებივით აქვთ ზურგზე,
საყდრისას იმიტომ ეძახდნენ, თორემ სხვა სახელი ჰქვიათ,
არ შეიძლება, არ დაგენახა,
ჩემი ბავშვობის სიხარულები იყვნენ ესენი,
კედლებთან რომ გამოჩნდებოდნენ,
ესე იგი, ზაფხული იწყებოდა
და სწავლა მთავრდებოდა,
მაცნეები იყვნენ,
მათ მოკვლას არავის ვანებებდი, მიყვარდა ესენი,
არ იკბინებიან,
სკოლაშიც მიმიყვანია ასანთის კოლოფით
და ჩუმად გამიშვია კლასში,
და იყო მასწავლებლის კივილი -
მერე მთელი კლასი ამათ დასდევდა.
კედლებთან უყვარდათ ცხოვრება,
ღრიჭოები იცოდნენ და იქ ბუდობდნენ,
სექსი ჰქონდათ სასაცილო,
კუდებით გადაებმებოდნენ ერთმანეთს
და ასე დადიოდნენ და ვერც დადიოდნენ
და გრძელ ჩხირს რომ დავიჭერდი,
რამე საქმეზე მიმავალ საყდრის ჭიას გადავახვევინებდი ხოლმე გზიდან ვითომ,
მაგრამ ისევ იქით წავიდოდა, საითაც აპირებდა...
თან მწყობრად იცოდნენ სიარული, ჯარისკაცებივით,
ვის ჰგავდნენ იცი? - ჯვაროსნებს,
იერუსალიმზე რომ მიდიოდნენ შეტევით,
ვიკიპედიაშიც ასე უწერია:
„წითელი ბაღლინჯო, ჯარისკაცა“,
მართლა ასე რიგში სიარული იცოდნენ, ერთიმეორის მიყოლებით,
მაგარი ჯარისკაცა სასტავი იყო, რა,
ინგლისურად ჰქვია ცეცხლის წამკიდებელი The Firebug,
მოძებნე და დაწერე მაგათზეც იმ შენი მწერების წიგნში.
მეც სულ ჯარისკაცობა მინდოდა.

2022.
ეძღვნება მ.მ-ს.

ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Pyrrho11

Bela Chekurishvili

Feuerwanzen

für M.M.

Sag bloß, du kennst die Tempelwürmer nicht!
Sie tragen schwarze Flecken auf den purpurroten Rücken.
Tempelwürmer nennt man sie Kakhetien,
aber es sind Käfer, keine Würmer.
Sag bloß, du kennst sie nicht!
Ihre Flecken lassen an Kreuze denken
und sie leben auch in einem Staat, wie Ameisen,
so mit Armee und Disziplin.
Doch stell ich mir den Staat der Tempelwürmer mehr sakral vor,
lockerer als den der Ameisen.
Lies doch mal was über sie, du findest sicher was im Netz.
Weil ihre Flecken Kreuzen ähneln,
deshalb nennt man sie Tempelwürmer
und ich fass es nicht, dass du sie echt noch nie gesehen hast.
Sie waren doch die Freunde meiner Kindheit!
Sobald sie an der Hofmauer erschienen, wusste ich,
dass endlich Sommer ist, und dass die Ferien beginnen.
Sie überbrachten diese frohe Botschaft.
Wenn andere sie totmachen wollten, duldete ich’s nicht.
Ich mochte sie sehr gern,
sie bissen nicht.
Ich setzte sie in Streichholzschachteln
und nahm sie in die Schule mit,
um sie im Klassenzimmer freizulassen.
Die Lehrerin schrie gar nicht schlecht!
Sie lebten gerne an der Mauer,
in den Ritzen,
und hatten dort sehr schönen Sex.
Sie kuppelten sich an den Hinterteilen,
so dass sie nicht mehr gehen konnten.
Und manchmal nahm ich auch ein Stäbchen
und brachte einen Tempelwurm aus seiner Bahn,
doch fand er wieder seinen Weg und ging, wohin er wollte.
Stets liefen sie in Reih und Glied, Soldaten gleich.
Und weißt du wie? Wie Kreuzritter auf ihrem Weg
ins Heilige Land.
Laut Wikipedia nennt man sie Feuerwanzen,
und in der Tat, wie Feuerwehrmänner marschieren sie los.
So ordentlich, so stark, so groß!
Sie heißen Pyrrhocoris apterus und ihr englischer Name ist firebug.
Also, du wirst sie mühelos finden. Später mehr.
Jetzt schreib ich etwas über diese Käfer.
Schon immer wollte ich zur Feuerwehr.



Nachdichtung von Norbert Hummelt.


2022

study
Back to top Go down
https://armuri.georgianforum.com
Sponsored content





ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty
PostSubject: Re: ბელა ჩეკურიშვილი   ბელა ჩეკურიშვილი - Page 3 Empty

Back to top Go down
 
ბელა ჩეკურიშვილი
Back to top 
Page 3 of 3Go to page : Previous  1, 2, 3
 Similar topics
-
» ლინ კო­ფი­ნი - ბელა ჩეკურიშვილი
» ბელა ჩეკურიშვილი - წერილები
» ტიმოთი კერჩნერი - ბელა ჩეკურიშვილი

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი (ავტორები და ტექსტები) :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: