არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  

Share | 
 

 ზაალ ანდრონიკაშვილი

Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4621
Registration date : 09.11.08

PostSubject: ზაალ ანდრონიკაშვილი   Sat Jan 06, 2018 11:55 am


Zaal Andronikashvili

ზაალ ანდრონიკაშვილი

პუბლიცისტი, ბერლინის ლიტერატურისა და კულტურის კვლევის ცენტრის მეცნიერ-თანამშრომელი

ANDRONIKASCHWILI, ZAAL
Dr. Zaal Andronikashvili
Literaturwissenschaftler, wissenschaftliche Koordination des Forschungsprojektes Batumi, Odessa, Trabzon. Kulturelle Semantik des Schwarzen Meeres aus der Perspektive östlicher Hafenstädte

Zur Person / Vita
Studium der Germanistik, Geschichte und Archäologie an der Staatlichen Ivane-Javakhishvili-Universität Tbilissi und an der Universität des Saarlandes
2005 Promotion an der Georg-August-Universität Göttingen
SoSe 2006 Assistenzprofessor an der Staatlichen Ivane-Javakhishvili-Universität Tbilissi
seit WS 2006 an der Staatlichen Ilia-Chavchavadze-Universität Tbilissi (beurlaubt)
seit September 2006 wissenschaftlicher Mitarbeiter am ZfL in diversen Projekten.
Gegenwärtig wissenschaftlicher Koordinator im VW-fianzierten Projekt Batumi, Odessa, Trabzon. Kulturelle Semantik des Schwarzen Meeres aus der Perspektive östlicher Hafenstädte
Redaktionsmitglied der Zeitschrift Identity Studies in the Caucasus and the Black Sea Region
Read more

Arbeitsschwerpunkte
Theorie des Sujets
Raumtheorie (Kulturelle Semantik; Grundordnungen; Topographien)
Kulturgeschichte Georgiens, des Kaukasus, des Schwarzmeerraumes und der Sowjetunion.
Publikationen


Monographie:

"Grenzraumtopographie. Ein Georgien-Palimpsest", Berlin (in Vorbereitung)
Kulturelle Semantik Georgiens (zs. mit Emzar Jgerenaia und Franziska Thun-Hohenstein, erscheint 2017).
Die Erzeugung des dramatischen Textes. Ein Beitrag zur Theorie des Sujets, Berlin 2008
Herausgeberschaften:

Mit-Hg., (zs. mit Giorgi Maisuradse, Matthias Schwartz, Franziska Thun-Hohenstein), Der Kulturheros. Genealogien, Konstellationen, Praktiken, Berlin 2016 (im Druck).
Mit-Hg., (zs. mit Sigrid Weigel), Grundordnungen. Geographie, Religion und Gesetz, Berlin 2013
Mit-Hg., (zs. mit Andreas Pflitsch, Tatjana Petzer und Martin Treml), Die Ordnung pluraler Kulturen. Figurationen europäischer Kulturgeschichte, vom Osten her gesehen, Berlin 2013
Mit-Hg., (zs. mit Giorgi Maisuradze), karlo ginzburgi: nakvalevebi, mit’ebi, mikroistoria [Carlo Ginzburg: Spuren, Mythen, Mikrogeschichte], Tbilisi 2011.


Wissenschaftliche Aufsätze:

"Einleitung" in: in: Zaal Andronikashvili, Giorgi Maisuradze, Matthias Schwartz und Franziska Thun-Hohenstein, Der Kulturheros. Genealogien, Konstellationen, Praktiken, Berlin 2016, S. 9-35 ( zs. mit G. Maisuradze, M. Schwartz und F. Thun-Hohenstein, im Druck).
Dichter Fürsten Denkmäler. Zur Genealogie des sowjetischen Kulturheros" in: Zaal Andronikashvili, Giorgi Maisuradze, Matthias Schwartz und Franziska Thun-Hohenstein, Der Kulturheros. Genealogien, Konstellationen, Praktiken, Berlin 2016, S. 136-178 (im Druck).
"Auferweckung der Lärche. Zur Erzählethik von Warlam Schalamow", in: Dirk Naguschewski und Matthias Schwartz, Schalamow-Lektüren, Berlin 2017 (im Druck)
"Grundgesetz und Grundordnung. Kulturelle Voraussetzungen der Verfassung" in: Vakhtang Natsvlishvili und Davit Zedelashvili (Hg.) Die Verfassung Georgiens. 20 Jahre danach. Tbilissi 2016 (in georgischer Sprache).
Vom 'gleichgläubigem Russland' zum 'Imperium des Bösen'. Georgische literarische Russlandimaginationen", Osteuropa Jahrgang53, Nr. 7-10, 2015 S. 531-548.
"Die nicht gelerne Lektion. Georgiens Selbstbild zwischen Philosphie und Philologie", Osteuropa Jahrgang53, Nr. 7-10, 2015 S, 231-247.
"Das orthodoxe Paradox" (mit Giga Zedania) in: Schweizer Monat 1021 (2014), S.74-76.
“Pasternaks Reenactment der Kaukasusreise” in: Thomas Grob / Boris Previšic / Andrea Zink (Hg.) Erzählte Mobilität im östlichen Europa. (Post-)Imperiale Räume zwischen Erfahrung und Imagination; Tübingen 2014, S. 245-259.
„Zur Frage der Grundordnungen in Europa nach 1989. Einführung“ (Gemeinsam mit Sigrid Weigel) in: Andronikashvil/Weigel Grundordnungen. Wechselbeziehungen zwischen Geographie, Religion, Kultur und Gesetz, Berlin 2013 S. 7-25.
"Europa und das postsowjetische 'Drama der Freiheit'. Die historische Schöpfung eines freien Raumes nach Merab Mamardašviilis Bewusstseinsphilosophie", in: Andronikashvili/Weigel: Grundordnungen. Wechselbeziehungen zwischen Geographie, Religion, Kultur und Gesetz, Berlin 2013, S. 257-279.
„Dictatura literaria. Imagination des literarischen Raumes in Sowjetgeorgien“, in: Andronikashvili/Pflitsch/Petzer/Treml: Die Ordnung pluraler Kulturen. Figurationen europäischer Kulturgeschichte, vom Osten her gesehen, Berlin 2013, S.97-106.
„Kleider des politischen Körpers. Vom Herrscherkleid zum nationalen Kostüm", in: Andronikashvili/Pflitsch/Petzer/Treml: Die Ordnung pluraler Kulturen. Figurationen europäischer Kulturgeschichte, vom Osten her gesehen, Berlin 2013, S. 200-223.
„Talent der Illegitimen Freunde. Affektordnung des georgischen Festes“, in: Andronikashvili/Pflitsch/Petzer/Treml: Die Ordnung pluraler Kulturen. Figurationen europäischer Kulturgeschichte, vom Osten her gesehen, Berlin 2013, S. 318-328.
„Genealogie nationaler Repräsentation. Denkmalkultur in Georgien“, in: Andronikashvili/Pflitsch/Petzer/Treml: Die Ordnung pluraler Kulturen. Figurationen europäischer Kulturgeschichte, vom Osten her gesehen, Berlin 2013, S. 138-155.
"StaatsUnordnungen und Ent-Ortung. Theoretisches über Grundordnung als Kritik an Carl Schmitt", in: Andronikashvili/Pflitsch/Petzer/Treml: Die Ordnung pluraler Kulturen. Figurationen europäischer Kulturgeschichte, vom Osten her gesehen, Berlin 2013, S. 333-339.
„Die autochthone Grundordnung", in: Andronikashvili/Pflitsch/Petzer/Treml: Die Ordnung pluraler Kulturen. Figurationen europäischer Kulturgeschichte, vom Osten her gesehen, Berlin 2013, S. 399-408.
Black Sea Identity and the Autochthone Logic of Thalassophobia" in: The Balkans and the Caucasus. Parallel Processes on the Opposite Sides of the Black Sea, hrsg. v. Ivan Biliarsky, Ovidiu Cristea und Anca Oroveanu, Newcastle 2012.
“The Glory of Feebleness. The Martyrological Paradigm in Georgian Political Theology”, in: Identity Studies, Vol. 3, 2011, S. 92-119.
„Kleider des politischen Körpers. Vom Herrscherkleid zum nationalen Kostüm“ in: Kadmos. Zeitschrift für Geisteswissenschaften, Nr. 3, 2011 (in georgischer Sprache)
„„Eigenes Land“, „Europa“ und „Provinz“ als topologische Figuren des Freien Raumes “ in: „Philosoph zu sein ist ein Schicksal“. Beiträge der internationalen Konferenz „Merab Mamardašvili: Ein Beitrag zur Entwicklung der Philosophie und Kultur“ (Moskau, 9.–11. Dezember 2010), hrsg. v. N. V. Motrošilova, A. A. Paramonov, E. V. Petrovskaja, Moskau 2011, (in russischer Sprache)
“Einführung” (gemeinsam mit Giorgi Maisuradze) in: Carlo Ginzburg, Spuren, Mythen, Mikrogeschichte: Essays über Europäische Geschichte und Kultur, hrsg. v. Zaal Andronikashvili und Giorgi Maisuradze, Tbilisi, 2011.
„Kaukasus als Grenzraum. Ein A-Topos der russischen Literatur“ in: Topographie pluraler Kulturen Europas. Europa, vom Osten her gesehen, Esther Kilchman, Andreas Pflitsch / Franziska Thun-Hohenstein: Berlin 2011.
“Secularization and Its Vicissitudes in Georgia” in: Identity Studies N 2 (2010), https://sites.google.com/a/isystemsinstitute.org/identity-studies2 (Co-Autor Giorgi Maisuradze).
„Moderne als Kampf mit der Ambivalenz. Kritik der Moderne bei Zygmunt Bauman“ in: Theorien der Moderne, Giga Zedania (Hrsg.) Tbilissi 2010.
“Säkularisierung und Säkularisierungsschicksale in Georgien”, in: Giga Zedania (Hrsg.), Säkularisierung. Konzepte und Kontexte, Tbilissi 2009 (Co-Autor Giorgi Maisuradze).
„Denkmalkultur in Georgien“ in: Geisteswissenschaftliche Zentren Berlin. Bericht über das Forschungsjahr 2008, Nr. 13, Berlin 2009, S. 73-83.
"Talent der illegitimen Freude. Affektordnung des georgischen Festes" in: Trajekte N 17 2008, S. 43-47.
"Kollektive Identität als Integrationshindernis. Aluda im Spiegel von Muzal", Nationale Identitäten und Europäische Literaturen J.Manuel Barbeito/ Jaime Fiejoo/ Anton Figueroa / Jorge Sacido Berlin [e.a.] Peter Lang S. 75-92 (gekürzte Fassung des Aufsatzes von 2005).
"Herrlichkeit der Ohnmacht. Das martyrologische Paradigma der georgischen politischen Theologie" (russisch) AbImperio N 4 2007 S. 1-34.
"Georgien 1990 – Ein Philologem der Unabhängigkeit" (russisch) in: Novoe Literaturnoe Obozrenie N 83/1 2007, S. 122-137. (Mit Giorgi Maisuradze).
Georgische Übersetzung in: Št’abečdileba [Impression] N 1 2008, S. 12-21.
"Geburt des Vaterlandes aus dem Geiste der Literatur. Sprachreform als das säkulare Projekt" (georgisch), "Ilia Tschawtschawadse 170. Festschrift" Irma Ratiani (Hrsg.), Tbilissi 2007, S. 157-173.
„Bella Georgiana. Discourse und Sujet“ (georgisch) in: Naira Gelaschwili (Hrsg.) Die Frau, Bilder und Probleme, Tbilissi 2006
"Kollektive Identität als Integrationshindernis. Aluda im Spiegel von Muzal" in Monatshefte für deutschsprachige Literatur und Kultur, University of Wisconsin, (Nr. 92, 2005), S. 289-308.
"Das kafkasische Dorf" in: Surab Kiknadse (Hrsg.), "Georgien in der Jahrtausendwende", Tbilissi 2005, S. 242-249.
"Simulierte Revolution. Wende aus georgischer Sicht" in: Willi Huntemann, Malgorzata Klentak-Zablocka, Fabian Lampart, Thomas Schmidt, Engagierte Literatur in Wendezeiten, Würzburg 2003
"Katharina II. Kaiserin und Salondame zwischen Literatur und Politik" in: Roberto Simanowski und Thomas Schmidt, Europa - ein Salon? Beitrage zur Internationalität des literarischen Salons, Göttingen, 1999.


Vignetten:

"Grundlagen und Ursprünge. Eberhard Lämmerts Bauformen des Erzählens", in: ,Komplizierte mannigfache Harmonie‘ Erinnerungen an Eberhard Lämmert, Herausgegeben von Eva Geulen, Berlin 2017, S. 13-18 (im Druck).
"Das richtige Leben im Falschen. Über die Freiheit von Kunst und Wissenschaft in Sowjetgeorgien" in: Martin Hermann (Hg.) Leben ohne Freiheit. Jürgen Durch und die DDR - Welche Lehre? Jena 2016.
"Crashkurs Georgische Dichtung" in: Aus der Ferne. Neue Georgische Lyrik, Hg. v. Matthias Unger, Berlin 2015, S. 5-9.
Die Boutonnière. Der Dandy und seine Blume" in: Christine Kutschbach und Falko Schmieder (Hg.), Von Kopf bis Fuss. Bausteine zu einer Kulturgeschichte der Kleidung, Berlin 2015, S. 108-112.
„Am Unort. The Beatles. Nowhere Man“ / Dirk Naguschewski & Stefan Willer, Also singen wir. 60 Beiträge zur Kulturgeschichte der Musik, Berlin 2010.
„Subversive Zweisprachigkeit. Mziuri“/ Dirk Naguschewski & Stefan Willer, Also singen wir. 60 Beiträge zur Kulturgeschichte der Musik, Berlin 2010
"Ilia Tschawtschawadse – Die Vaterlandsreligion georgischer Dichter" in: Sigrid Weigel (Hrsg.), Märtyrer-Porträts. Von Opfertod, Blutzeugen und heiligen Kriegern, München 2007 S. 248-251.
Lexikonartikel:

"Mythos" in: Daniel Weidner (Hrsg.) Literatur und Religion, Metzler Verlag 2016 S. 399-403 (im Druck).
Übersetzungen:

karlo ginzburgi, „ganedebi, monebi da biblia“ in: karlo ginzburgi, minišnebebi, mit’ebi, metaistoria [Carlo Ginzburg, „Die Breiten, Sklaven und die Bibel“ in: Carlo Ginzburg, Spuren, Mythen, Mikrogeschichte: Essays über Europäische Geschichte und Kultur. (in georgischer Srache), hersg. v. Zaal Andronikashvili, Giorgi Maisuradze, Tbilissi 2011.
karlo gizburgi, „šiši, mociceba, terori“ in: karlo ginzburgi, minišnebebi, mit’ebi, metaistoria [Carlo Ginzburg, „Angst, Ehrfurcht, Terror“ in: Carlo Ginzburg, Spuren, Mythen, Mikrogeschichte: Essays über Europäische Geschichte und Kultur. (in georgischer Srache), hersg. v. Zaal Andronikashvili, Giorgi Maisuradze, Tbilissi 2011.
karlo gizburgi, „šen sčirdebi šens k’veqanas” in: karlo ginzburgi, minišnebebi, mit’ebi, metaistoria [Carlo Ginzburg, "Your Country Needs You" in: Carlo Ginzburg, Spuren, Mythen, Mikrogeschichte: Essays über Europäische Geschichte und Kultur. (gemeinsam mit Eka Meskhi, in georgischer Srache), hersg. v. Zaal Andronikashvili, Giorgi Maisuradze, Tbilissi 2011.]
Interviews:

Interview mit Vladimir Sorokin (gemeinsam mit Eka Meskhi) in Indigo Nr. 12 2016, S. 44-53.


Essays:

"Wendepunkt" - Georgien nach dem Krieg in: Omis Anabečdi [Kriegsabdruck] N 34 2008 S. 6-12 (georgisch)
"Geschichte einer Illusion" (georgisch) - Symbolik, Rhetorik und Praktik des starken Staates, in: Solidaroba [Solidarität], N 1 (28) 2009, S. 34-40.
"Nowhere Land" (georgisch) - Georgien als ein Transitionsland, Solidaroba [Solidarität], N 2 (29) 2009.
„Der Kirchen-Staat“, solidaroba [Solidarität] 3 (30) 2009, S. 83-90 (georgisch).
„Back in the USSR“ / azrebi.ge/index.php (georgisch).
„Bestehet die Ideologisierungsgefahr des Verteigungsunterrichts in den Schulen?“ liberali [Der Liberale], N 18, 10-23 Februar 2010 (georgisch).
„9. Mai – Feier des Siegs über den Faschismus oder Tribut der sowjetischen Vergangenheit?“, liberali [Der Liberale], N 30, 10-16 Mai 2010 (georgisch).
„Russophobie als kultureller Mechanismus“, c’xeli šokoladi [Die heiße Schokolade]N 62, Juli 2010, S. 70-74 (georgisch).
„Einflus Stalins auf den georgischen Nationalismus“, Vortragstext, gehalten im März 2011 im Labor zur Erforschung sowjetischer Vergangenheit http://www.sovlab.ge/node/364


Blogs

http://andronikashvili.blogspot.de/

http://www.tavisupleba.org/archive/zaal_andronikashvili/20120401/1022/15904.html



Medien (Auswahl)

Die rote Zone mit Gogi Gvakharia. "Die Bibel des Nazismus. Warum verkauft sich ,Mein Kampf' ORF Georgien 1. Kanal und Radio Free Europe, 19.03.2016 (in georgischer Sprache)

Jahrmarkt der Eitelkeit mit Davit Paichadze. Gespräch über georgische Gegenwartsliteratur, Fernsehsender Tabula, 22.10.2014 (in georgischer Sprache)

Die rote Zone mit Gogi Gvakharia. "Freiwillige Knechtschaft. Ein Gespräch über das Erbe des Totalitarismus, ORF Georgien 1. Kanal und Radio Free Europe, 16.11.2013 (in georgischer Sprache)

Die rote Zone mit Gogi Gvakharia. "Das Pantheon von Mtatsminda" ORF Georgien 1. Kanal und Radio Free Europe, 07.12.2012 (in georgischer Sprache)


Lehre
Das radikal Böse Seminar Mi 10.00-12.00, Wintersemester 2016/17, Humboldt-Universität zu Berlin, Institut für Kulturwissenschaft

Theorie der Revolution Seminar, Mi 10.00-12.00, Wintersemester 2015/16, Humboldt-Universität zu Berlin, Institut für Kulturwissenschaft / Institut für Slawistik


ბმულები:
* http://andronikashvili.blogspot.com/
* http://humboldt-kolleg.com/speakers/speakersinfo/49
* http://www.tabula.ge/ge/tv/religion/97126-zaal-andronikashvili
* https://www.radiotavisupleba.ge/z/15904
* https://www.facebook.com/zaliko


Arrow


Last edited by Admin on Sat Jan 06, 2018 2:06 pm; edited 2 times in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4621
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ზაალ ანდრონიკაშვილი   Sat Jan 06, 2018 11:57 am



ზაალ ანდრონიკაშვილი

სახელმწიფო მოქალაქის წინააღმდეგ

იანვარი 04, 2018


ერთმა მოვლენამ შეიძლება რეალობას ნიღაბი ჩამოჰგლიჯოს. პოეტი ზვიად რატიანი 24 დეკემბერს კარგად დავიწყებულ ძველ რეიდში, ახლებურად კი, საპოლიციო ოპერაციაში მოყვა. პოლიციელები რამდენიმე საათის განმავლობაში უმოწყალოდ სცემდნენ რატიანს, აწამებნენ და აგინებდენ მას, რასაც საპოლიციო ოქმის ენაზე ჰქვია „აყენებდნენ მძიმე ფიზიკურ და მორალურ შეურაცხყოფას“. სისტემამ, იმის მაგივრად, რომ დამნაშავეები დაესაჯა, თანამედროვე საქართველოს ისტორიაში უკვე მერამდენედ სცადა მსხვერპლის დამნაშავედ გადაქცევა.

ამ ამბავმა გამოაჩინა:

რომ ჩვენ დღემდე მოქალაქეზე მოძალადე სახელმწიფოში ვხოვრობთ;

რომ სახელმწიფო არ ეკუთვნით საქართველოს მოქალაქეებს;

რომ მოქალაქე სახელმწიფოს წინააღმდეგ დაუცველია;

რომ რაც უფრო (სოციალურად, პოლიტიკურად, კულტურულად) დაუცველია მოქალაქე, მით უფრო უდანაშაულოდ შეუძლია სახელმწიფოს იძალადოს მასზე;

რომ სახელმწიფოს თუ დასჭირდა, მის წინააღმდეგ აამოქმედებს მთელ სისტემას, ფიზიკურად და მორალურად იძალადებს მასზე;

რომ სახელმწიფო ჩინოვნიკის და მოქალაქის დაპირისპირებაში სახელმწიფო ყოველთვის და ყოველ მიზეზ გარეშე დადგება საკუთარი აპარატის წევრის მხარეს მოქალაქის წინააღმდეგ.

ასეთი სახელმწიფო ჩვენ მემკვიდრეობით გვერგო საბჭოთა კავშირისაგან. სახელმწიფოს პატრონის გაგებით „მოქალაქე“ საბჭოთა კავშირს არ ჰყოლია. მას ჰყავდა ქვეშევრდომები, უფრო სწორად კი - ყმები, რომლებსაც სახელმწიფო ეპყრობოდა, როგორც პატრონი: აჭმევდა, მაგრამ მათი სიკვდილ-სიცოცხლის ამბავს წყვეტდა. სახელმწიფო გაიგივებული იყო სახელმწიფო აპარატთან. ვინც ამ აპარატში იყო, მართავდა, ვინც მის გარეთ იყო, იმართებოდა.

„მოქალაქესთან“ სახელმწიფოს ურთიერთობის ერთადერთი ფორმა იყო ძალადობა. ადამიანი, რომელიც სახელმწიფოს წინააღმდეგ გამოთქვამდა პოლიტიკურ პროტესტს, გაუჩინარდებოდა. ისინი, კი ვინც ასეთ პროტესტს არ გამოთქვამდნენ, ცხოვრობდნენ თანასწორობის და კეთილდღეობის ილუზიაში იქამდე, სანამ სისტემასთან რაიმე წინააღმდეგობაში არ მოყვებოდნენ.

სიტემა ნიშნავდა იმას, რომ სახელმწიფოს ძალაუფლების ყველა შტო -

აღმასრულებელი, საკანონმდებლო, სასამართლო, ეკონომიკური და მედიური - ერთმანეთზე იყო გადაბმული, ერთად იყო შეკრული და ერთი (პარტიული) ცენტრიდან იმართებოდა.

ასეთი სახელმწიფო გვერგო მემკვიდრეობად და მისი რეფორმირება დღემდე ვერ შევძელით. და ასეთ, მოქალაქისგან გაუცხოებულ სახელმწიფოში ვიცხოვრებთ მანამდე, სანამ ვერ შევძლებთ.

პოლიციის ძალადობა სახელმწიფოს ძალადობის მხოლოდ ყველაზე ხილული და ყველაზე სასტიკი მხარეა. სახელმწიფოს ადამიანზე ძალადობის სხვა, უფრო დახვეწილი, მათ შორის ეკონომიკური ფორმები აქვს. ასობით მუშა დაიღუპა მშენებლობაზე და მაღაროებში იმის გამო, რომ ჩვენი კანონი არ იცავს შრომით უსაფრთხოებას. სახელმწიფო, ამ კანონის მიუღებლობით, ასობით ადამიანს სწირავს სასიკვდილოდ. „უბედური შემთხვევა“, „ეს პროფესია მან აირჩია“ ამ ძალადობის ევფემიზმებია. ეს სიტყვები არსებობს იმიტომ, რომ დანარჩენებმა რეალობა ვერ დაინოხან ან თვალი აარიდონ მას.

მოალაქეები ჯანყდებიან, როდესაც ძალადობა პირდაპირი და ხილული ხდება, ამიტომ სისტემა ძალადობას მალავს.

ასი და ათასი ასეთი შემთხვევა პოლიციისათვის უკვალოდ ჩაივლის. მსხვერპლი ვერ უჩივის პოლიციას. ეშინია მისი, ეშინია დაშინების, ზეწოლის, უარესის. მსხვერპლი ხმას კარგავს.

ზვიად რატიანის ამბავი გახმაურდა. გახმაურდა იმიტომ, რომ ზვიად რატიანი პოეტია. მწერალი საქართველოში მდიდარი არ არის. ლიტერატურა, განსაკუთრებით პოეზია, დაბალანაზღაურებადია. მაგრამ მწერალს და პოეტს საქართველოში ტრადიციულად აქვს ავტორიტეტის ფორმა, რომელსაც სოციოლოგები „სოციალურ კაპიტალს“ ეძახიან. ხალხი იცნობს მწერალს. ამიტომ ზვიად რატიანის ცემა სისტემამ ვერ დამალა.

რას აკეთებს სისტემა, როდესაც ვერ მალავს თავის დანაშაულს? მან მსხვერპლი დამნაშავედ უნდა გადააქციოს. მეთოდი ნაცადია.

24 დეკემბერს სისტემას ჯერ მარტო ერთი სახე აქვს: შინაგან საქმეთა სამინისტრო. მინისტრის მოადგილე განცხადებაში ცდილობს ბრალი მსხვერპლს დასდოს. ის ნასვამი იყო და იგინებოდაო. ასევე დაემუქროს: ჩუმად თუ არ იქნები(თ), ვიდეომასალას გავასაჯაროებთო.

პირველივე ეტაპზე სახელმწიფო ცდილობს საკუთარი ბრალი ტყუილით გადაფაროს. ტყუილი კი ესაა: რაც უნდა მთვრალი იყოს მოქალაქე, იგინებოდეს ან გინდაც ცდილობდეს წინააღმდეგობა გაუწიუს პოლიციელს, პოლიციელს არა აქვს მისი ცემის, წამების და შეურაცხყოფის უფლება. ეს დანაშაულია. ამ დანაშულს ვერ გააბათილებს მოქალაქის საქციელი, თუნდაც ბრალი.

გაჩუმებას არავინ აპირებს. მწერლები, გამომცემლები და ავტორები პრესკონფერენციაზე შსს-ს მოუწოდებენ, დასაჯონ დამნაშავეები და გაასაჯაროონ ვიდეომასალა, ანუ თავი დაანებონ მოქალაქეთა შანტაჟს და ილაპარაკონ სამართლის ენაზე.

რას აკეთებს სისტემა? ის ცდილობს გადაიბიროს საზოგადოებრივი აზრი და აგრესია მიმართოს მსხვერპლისაკენ. ესაა ჯერჯერობით ყველაზე დაუნდობელი და ცინიკური ნაწილი მოქალაქეზე სახელმწიფოს ძალადობის ტრაგედიაში.

ამ ეტაპზე უკვე პოლიცია აღარ გველაპარაკება თავის მუქარანარევ ენაზე. უკვე გამოსულია შინაგან საქმეთა მინისტრი და გაკეთებული აქვს ბუნდოვანი განცხადებები: რომ „საპოლიციო ოპერაცია“ შესაძლოა არაა კრიმინალის პრევენციის საუკეთესო ფორმა; რომ 40 000 პოლიციელის ერთდროულად სამსახურიდან დათხოვნა ძნელია და ახალ პოლიციას დრო დასჭირდება. მოგვიანებით, მწერლებთან, გამომცემლებთან და ავტორებთან შეხვედრაზე მოულოდნელად მოსული, ის დაჰპირდება მათ, რომ რეიდები აღარ იქნება, რომ შესაბამისი საკანონმდებლო ინიციატივით მიმართავს პარლამატს (რეიდების კანონიერება ისედაც არაერთმნიშვლოვანია. თან აღმოჩნდება, რომ პოლიცია კანონით დაკისრებულ ვალდებულებებსაც ვერ ასრულებს: მაგალითად, არ აქვს საკმარისი სამხრე კამერები, რომლებიც აუცილებელია საპოლიციო ოპერაციის ჩატარებისათვის). მინისტრი შესთავაზებს მათ თანამშრომლობას. მაგრამ თანამშრომლობა ვერ იქნება ერთ ჯგუფთან თანამშრომლობა, ის საჯარო უნდა იყოს და პირველ რიგში გულისხმობს მმართველი პარტიის პოლიტიკურ ნებას, გაატაროს რეფორმები.

პოლიციის მაგივრად ალაპარაკდება საზოგადოებრივი მაუწყებელი. საზოგადოებრივი მაუწყებელი იქნება ერთადერთი (კიდევ ერთხელ გავუსვამ ამას ხაზს) ტელევიზია, რომელიც უკომენტაროდ გაუშვებს შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ დამონტაჟებულ მასალას, სადაც ზვიად რატიანის გინება ისმის. ეს მასალა ფაბრიკაციაა: ფაბრიკაციაა არა იმიტომ, რომ დადგმულია. აქ რამდენიმესაათიანი ვიდეომასალიდან ისეთი სამწუთნახევარია ამოკრებილი, რომელიც ზვიად რატიანს ადანაშაულებს. ადანაშაულებს იმით, რომ ასიათასობით ქართველის აგრესიას მისკენ მიმართავს. „ესაა პოეტი?“, „მართლა საცემი ყოფილა“ - არის ის რეაქციები, რომლის გამოწვევაც საზოგადოებრივი მაუწყებლის ხელმძღვანელობას მიზანმიმართულად სწყურია. ის მართავს მაყურებლის აგრესიას. რატომ აკეთებს ამას? რომ ყურადღება გადაიტანოს მოძალადე პოლიციელებიდან მსხვერპლზე, ზვიად რატიანზე და ის ამჯერად განრისხებული ადამიანებს მიუგდო საჯიჯგნად.

საზოგადოებრივი მაუწყებელი სისტემის ნაწილი ხდება. ის არ ასრულებს თავის მოვალეობას, მისი მიზანი არა ინფორმაცია, არამედ პროპაგანდა ხდება. ამ მომენტში ის იქცევა სახელმწიფო ტელევიზიად და შსს-ს ძალადობაში მოქალაქის წინააღმდეგ შსს-ს მხარეს დგას. გავიმეორებ: ესაა ერთადერთი ტელევიზია, რომელსაც ამას უკომენტაროდ და მიზანმიმართულად, აგრესიის რატიანისკენ მისამართად აკეთებს (თუმცა გინება სხვაგანაც ისმის და ესეც დიდი შეცდომა და სენსაციისმოყვარეობა იმ კერძო ტელევიზიებისა, რომლებმაც ეს გააკეთეს). საზოგადოებრივის საქციელი ამასობაში უკვე დაგმო როგორც მისმავე სამეთვალყურეო საბჭომ, ასევე ეთიკის ქარტიამ. მწერლებმა, გამომცემლებმა და ავტორებმა ბოიკოტი გამოუცხადეს ანტისაზოგადოებრივ მაუწყებელს. მინდა ამ ბოიკოტისაკენ თქვენც მოგიწოდოთ იქამდე, სანამ საზოგადოებრივი მაუწყებელი საკუთარ პასუხისმგებლობას საჯაროდ არ აღიარებს და არ გამოიტანს ამ პასუხისმგებლობიდან გამომდინარე დასკვნებს.

მოქლაქის წინააღმდეგ ბრძოლაში საზოგადოებრივი მაუწყებლის სამარცხვინო ჩართვაც ვერ აჩერებს პროტესტს. სასამართლო რატიანს ათავისუფლებს. მოსამართლე ცინიკურად დააყვედრის მას 2000-ლარიან ჯარიმას, მადლობა თქვი, რომ ახალ წელს სახლში შეხვდებიო. დამნაშავე პოლიციელების საქმე ჯერ „ძიების პროცესშია“.

სისტემა ამჯერად თავის ყველაზე ბნელ ძალებს, ტროლებს აამოქმედებს. ტროლების ამოცანა ამჯერად ზვიად რატიანის მხარდამჭერების დისკრედიტაციაა: „რა მწერლები ეგენი არიან, მწერლები ილია და აკაკი იყვნენ“, „სად იყვნენ ესენი სისხლიანი ცხრა წლის დროს“, „ესენი ჩანერგილი ნაცები არიან“, - ესაა ტროლების გზავნილები. თავი დავანებოთ იმას, რომ საზოგადოებრივი მაუწყებლის დღევანდელი ხელმძღვანელი 2005-2008 წლებში მცხეთა-თიანეთის გუბერნატორი იყო, შესაბამისად აღმასრულებელი ხელისუფლების ნაწილი და ამ ხელისუფლების პასუხისმეგბლობას უნდა იზიარებდეს. მწერალთა და ავტორთა უმეტესობა ყოველთვის აპროტესტებდა სწორედ სისტემურ ძალადობას, ოღონდ ამას არ აკეთებდა პარტიული ნიშნით და რომელიმე პარტიის ინტერესებში (ზედმეტ შეკითხვებს წინასწარვე რომ ვუპასოხო, შემიძლია მივუთითო მკითხველს ჩემს ბლოგზე და რადიო თავისუფლების ჩემსავე ბლოგზე, ხოლო ვისაც გუგლში ძებნაც ეზარება, შევთავაზებ ამ ორ წერილს: „May violence be with you“ და „საქართველოს დამოუკიდებლობა. ოცი წლის შემდეგ“.

ტროლების გამოყენება სისტემის (ამ კონკრეტულ შემთხვევაში) მარცხის ნიშანია. ის უკვე ვეღარ ბედავს ვერც პოლიციური მუქარის ენაზე ლაპარაკს, ვერც „ობიექტურ ჟურნალისტიკაზე“ აქვს პრეტენზია და პირდაპირ მიმართავს უბინძურეს ფაბრიკაციებს.

ზვიად რატიანის შემთხვევა ტესტია მთავრობისათვის. სანდრო გირგვლიანის შემთხვევაში, სახელმწიფომ, მკაფიო არჩევანი გააკეთა: ის იცავს სისტემის ნაწილს (ამ შემთხვევაში) დამნაშავე პოლიციელებს და არა უდანაშაულო მოქალაქეს. ეს ტესტი თავის დროზე ნაციონალურმა მოძრაობამ ვერ ჩააბარა. უახლოესი დღეები გამოაჩენს, რამდენად შეუძლია დღევანდელ მმართველ პარტიას სხვისი და საკუთარი შეცდომებიდან გაკვეთილის გამოტანა და რამდენად შესწევს სწავლის უნარი.

სისტემის მარცხი ერთ კონკრეტულ საქმეში მაინც არ ნიშნავს სისტემის შეცვლას ან ნგრევას. ჩვენ უკვე ვხედავთ, რომ სისტემა პარტიული არაა - ის მოქმედებდა და მოქმედებს ყველა პარტიის პირობებში. სისტემა, მოქალაქეებისგან გაუცხოებული სახელმწიფო აპარატი, დაინგრევა მაშინ, როდესაც მოქალაქეები დაიბრუნებენ კონტროლს სახელმწიფო აპარატზე; როდესაც დამთავრდება ერთპარტიული მთავრობები და არაფორმალური მმართველობები; როდესაც ამოქმედდება ნამდვილი ადგილობრივი თვითმმართველობები; როდესაც ყველა მოქალაქეს, ვისაც ექნება ამის სურვილი, საშუალება მიეცემა, რეალურად განახორციელოს თავისი ინტერესები. ჩვენ იმასაც ვხედავთ, რომ ამის ნება არცერთ მთავრობას არ ჰქონია. ამიტომ ეს ჩვენ, მოქალაქეებმა უნდა გავაკეთოთ. სოლიდარობით. ერთმანეთის მხარდაჭერით. ერთი მოქალაქე სისტემის წინააღმდეგ ყოველთვის დამარცხებულია.


ბმულები:
* https://www.radiotavisupleba.ge/a/sakhelmtsifo-mokalakis-tsinaagmdeg/28955035.html


Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.georgianforum.com
 
ზაალ ანდრონიკაშვილი
Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: ესეებისა და კრიტიკოსთათვის-
Jump to: