არმური Armuri
არმური
არმური Armuri

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  RegisterRegister  Log inLog in  

Share
 

 ელა გოჩიაშვილი

Go down 
Go to page : Previous  1, 2
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptySun Jan 20, 2013 10:00 am

ელა გოჩიაშვილი

***
"გადამარჩინე!" _ მითხარი მაშინ
და ჩაგიღრმავდა თვალებში მწუხრი.
მე დავიჯერე _ მართლა გიჭირდა,
მართლა გტკიოდა და მართლა წუხდი.

დავმთავრდი შენი დარდების ფერხთით,
მოგეძღვენი და შემოგეხიდე;
შენ კი ცხოვრობდი...
და არც გახსოვდა,
რომ შენს საშველად ჯვარზე ვეკიდე

მთლიანი, როგორც თავად სამყარო,
განუყოფელი წყევლა და ლოცვა;
ვერ დავნაწილდი, ისე მიყვარდი,
ვერ დავიშალე სულად და ხორცად.

მსურდი დიდხანს და უშეღავათოდ,
ციდან მიწამდე... სულით, სხეულით...
და ვმაღლდებოდი შენი სიღრმისკენ,
ნათელ წყვდიადში გამოხვეული.

ვტოვებ მომავალს, უშენოდ ჩავლილს,
და ვხვდები წარსულს, ტკბილს და საშინელს...
რა გჭირდა ჩემი გადასარჩენი,
მაგრამ მე მაინც გადაგარჩინე.

1995. 13 დეკემბერი


flower


Last edited by Admin on Mon Jan 28, 2019 5:32 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyMon Jun 24, 2013 11:03 am

ელა გოჩიაშვილი

გვიან ავწონე

ბაღში კი არა, ძეძვის ნაწოლზე
დავღალე, თურმე, დარდის ჩიტები...
მე ღორის დინგიც გვიან ავწონე
და საკუთარი მარგალიტებიც.


ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Shabia10

წიგნის დასახელება - შაბიამანი
ავტორი – ელა გოჩიაშვილი
ISBN 99940-45-22-9
გამომცემლობა – "დიოგენე"
ყდა – რბილი
გვერდების რაოდენობა – 162
წელი – 2005
ფასი – 5.20

Arrow


Last edited by Admin on Mon Jan 28, 2019 2:46 pm; edited 4 times in total
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyThu Jul 11, 2013 10:00 am

ელა გოჩიაშვილი

სტრასბურგის მთვარე


ომარ თურმანაულს


დედა ქალი
თავის დროზე გაიშრობს ძუძუს;
დედა სამშობლო –
მარადიული მეძუძურია.
ამან კი – ჩვენმა,
ბოლო წვეთებიც გაიბრუნა,
გაიკრა მკერდი სისხლიანი,
ჩამოგვფერთხა მერე კალთიდან,
წამოკრიფა, ვინც ხელში მოხვდა,
და შიშისაგან დაგორგლილი
ჩემი და_ძმები
კნუტებივით ესროლა წყვდიადს.
ვის აგდებ, ვისა!! –
უნიათოდ გამოგესარჩლეთ,
თან
მრავალძარღვა მოვსრისეთ ხელში.
... ჩვენ ერთი მთვარე
აღარა გვაქვს, თურმანაულო.
მაშ, რად არ მოგაქვს
ნარის ყვავილი,
რად არ მიტოვებ კარში ნიშნად,
რომ მოგენატრე
და მოხვედი
და აკაკუნე
და მოგქონდა ნარის ყვავილი
და შინ არ ვიყავ...
ჩვენ ერთი მთვარე აღარა გვაქვს.
მაშ, რად არ ვდგავართ
იმის ქვეშ ერთად,
რად არ ძალუძს, წამოგვეპაროს,
მტკვარში ჩამბალი შუქის თათით
გვიბიძგოს ნაზად,
და ვორონცოვის ხიდზე მიმავლებს
წყვილი ჩრდილი წაგვაყრევინოს...
ჩემი ჩრდილის მეგობარი ჩრდილი
რა იქნა?
... სტრასბურგის მთვარევ,
რა მაგისი მთვარე შენა ხარ! –
შენს ქვეშე მავალს
ერთი ლექსიც ვერ დააცდენინე.
სტრასბურგის მთვარევ,
შენ მაგ კაცის მთვარე არა ხარ!
ფშავის სოფლიდან თბილისისაკენ,
თბილისიდან ფშავის სოფლისკენ,
ნარის ეკალზე იკაწრავს კანჭებს
მაგისი მთვარე. –
რა ხანია, რაც აღარ უნახავს.

ბმული --
* https://www.facebook.com/notes/ელა-გოჩიაშვილი/სტრასბურგის-მთვარე/205851349461997

Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptySun Oct 20, 2013 3:37 pm

ელა გოჩიაშვილი

გაჩერებაზე


... თქვა, რომ ნანობდა;
ნანობდა, რომ ბევრი იფიქრა.
რომ გვიან მიხვდა:
ერთადერთი,
რაც ცხოვრებას არ ჭირდება, _
ანალიზია.
რაც თქვა, ეს იყო.
დანარჩენი აღარ უთქვამს,
მაგრამ ისმოდა.
გაჩერებაზე,
შორიახლო მომლოდინე მგზავრებისათვის
არაფერიც არ ხდებოდა.
მხოლოდ მე ვგრძნობდი,
მე ვხედავდი:
ქალი, რომელიც მშვიდად იდგა,
როგორ გრგვინავდა და ბობოქრობდა,
რა დაუნდობლად წიხლავდა და
კორტნიდა და
წყევლიდა და
აფურთხებდა საკუთარ იღბალს.
მესმოდა, როგორ გაჰკიოდა
ქალი, რომელიც ჩუმად იდგა.
გაჰკიოდა, რომ გვიანია...
რომ ალაგდა უკვე ცხოვრება, _
სუფრასავით,
სანამ ფიქრობდა,
და იმისი სუფთა თეფშიც
თან გაიყოლა...
გაჰკიოდა,
რომ უკვე ქალი აღარ არის:
მზე _ სამკაულად მოსახმარი,
ღუმელად ექცა;
რომ უკვე ქალი აღარ არის, _
ლილიფარას ყვავილია,
ლილიფარას ყვავილივით
სულ მზისაკენ უჭირავს ძვლები...
გაჰკიოდა, რომ მის სახლში,
ამ ხნისაა და,
არასოდეს დაღამებულა,
რადგან არასდროს არ ღამდება
მარტოქალის საძინებელში,
არ ღამდება, _ ბნელდება მხოლოდ...
გაჰკიოდა,
რომ იმისი თეთრეულის
მდუღარე თოვლზე
ალუბალი არ გასრესილა...
რომ არც საწოლი დავიწროვდა...
რომ ვერასოდეს იყო სუსტი...
რომ სარკესთან, შემოსასვლელში,
საკიდის ძირას, _
დაქარგული ჩუსტების გვერდით
არასოდეს უცხოვრიათ
დიდ, მძიმე ფოსტლებს...
რომ მისი ძილის კუნჭულებში
გამუდმებით დაძვრებოდა შიშის თაგვი
და ძილს უხრავდა...
გაჰკიოდა,
რომ ფუი ბევრ ფიქრს!
დათვლილ ნაბიჯებს!
ასჯერ გაზომვას!
არც ერთხელ გაჭრას!..
გაჰკიოდა. მე _ ვუსმენდი.
მე რას ვიტყოდი! _ ჩუმად იდგა.
ერთადერთი,
რაც ცხოვრებას არ ჭირდება,
ანალიზია. _
რაც თქვა, ეს იყო.


Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptySun Nov 17, 2013 11:37 am

ელა გოჩიაშვილი

უარი ეთქვას!


გალაკტიონ ტაბიძის განცხადება

საქართველოს განათლების კომისარს:
რადგან ვიმყოფები მეტისმეტად შევიწროებულ მდგომარეობაში უტანთსაცმელობით და უფეხსაცმელობით, უმორჩილესად გთხოვთ, აღძრათ შუამდგომლობა... გამიხსნას კრედიტი... ტანისამოსისა და ფეხსაცმელის მისაღებად. ფულს ნაწილ-ნაწილად მიიღებენ თვით ჩემგან... იმედი მაქვს, მხედველობაში მიიღებთ ჩემს მდგომარეობას.

პატივისცემით, გალაკტიონ ტაბიძე
1924 წ. 24 მარტი

განკარგულება: ,,უარი ეთქვას!”




მე ნუ ვყოფილვარ საქართველო, თუ არ დაგღალო,
მე ნუ ვყოფილვარ საქართველო, _ შურით მღუარი,
პალტო კი არა, გიჟის კვართი თუ არ ჩაგაცვა,
თუ არ გიშხუვლო მათრახივით: ,,ეთქვას უარი!”

შენი ვალებით პირთამდე სავსემ,
თუ არ ჩაგიდგა ყველა დროში თითო ფაცერი,
ჩემგან გაწირულს, თუ სამშობლოდ არ მოგაჩვენო
თოვლი ირიბი და ალმაცერი.

თუ არ გავერთო შენი გაძლებით,
თუ არ დაგძახო ბეწვის ხიდზე: ,,პოეტო, ანტრე!’’
მაშინ სამშობლო აღარ ვყოფილვარ,
შენ თუ სიკვდილი არ მოგანატრე!

კლაკიორების ბრბოებისგან ტაშის მყიდველთა
ფუყე დიდებით ჩამოჟამული, _
თუ არ დაყრუვდა შენ წინაშე, თუ არ დაბრმავდა,
თუ არ დამუნჯდა, რაა მამული.

უარი ეთქვას გ. ტაბიძეს! როგორც წესია:
მოკვდავს _ სასახლე, უკვდავს _ ბოსელი;
აჰა, მამულის შხამიანი ღორღი და ქვიშა, _
შენი პური და შესამოსელი!

იარე ახლა ფეხშიშველამ... ,,გზა არის ცხელი...”
წითლად გაკვალე მარადისობა...
ფეხისგულებით არა მხოლოდ ცვარი მამულის,
მისი ეკლებიც უკეთ იცნობა.

პალტო კი არა, გიჟის კვართი თუ არ ჩაგაცვა,
თუ არ გიშხუვლო მათრახივით, _ ,,ეთქვას უარი,”
მე ნუ ვყოფილვარ საქართველო, თუ არ დაგღალო,
მე ნუ ვყოფილვარ საქართველო, _ შურით მღუარი.

...თუ გაპატია, რომ გიცნო და თვითვე აღმართა
დაფნა, საშენოდ შემორკალული,
თუ თვითმკვლელივით არ მიგაგდო ღია სარკმელთან,
თუ გაპატია, რომ უყვარხარ, _ რაა მამული...


2007 წ. 11 მარტი

Arrow
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyFri Jan 31, 2014 12:19 pm

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 10175510

ელა გოჩიაშვილი

***

დაბადებამდე დამიდეს ზღვარი,
დაბადებიდან ვაწვალებ სათქმელს,
და ბრმა ლეკვივით ვეფათურები
სულის ფსკერსა და სხეულის სარქველს.

უნდა გავცილდე და გავაღწიო,
უნდა ვიპოვო რაღაც მესამე,
თორემ ვის უნდა სული და ხორცი,
ზამთრის მთვარესთან მონათესავე.

მე მაინც მომაქვს, რაც გამაჩნია,
მანდ მორჩეს ჩემი მიმქრალი სოლო;
სხვამ იქნებ კიდევ მონახოს რამე,
მე კი
სული და ხორცი მაქვს მხოლოდ.

თუ მიშველიან,
გაფითრებული თქვენი ლექსები,
დაღლილნი ასე,
და თქვენი სახე, ისიც დაღლილი,
რაღაცნაირი თვალებით სავსე.

მასწავლეთ,
როგორ ვიქცე ზვარაკად,
შესაწირავი რაა მესამე...
თორემ ვის უნდა სული და ხორცი,
დაფლეთილ ნისლთან მონათესავე.

Arrow


Last edited by Admin on Mon Jan 28, 2019 5:25 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptySat Apr 12, 2014 6:39 pm

ელა გოჩიაშვილი


ჯდა მტირალი


რაის უცხო... ჩემო სისხლო,
შენზე ყველაფერი ვიცი;
შენ არც ავთანდილის ძმა ხარ,
არც ფრიდონის ძმადნაფიცი.

აღარც ხერხი, აღარც ღონე,
არა სვე და არა ბედი;
თან ზიხარ და ცრემლს აგორებ,
თითქოს მთელი არაბეთი

შენს საშველად დასცემოდეს
ციხესა და ციხის ლიბოს, _
რომ დაამხოს საქაჯეთი,
გადასხლას და გადასხიპოს.

თითქოს ვეფხის ტყავი გეცვას,
თითქოს ნეკით ჭიდაობდე,
თითქოს გესხას მარგალიტი
შავი ცხენის ჯიდაოზე...

შენ ტირილი არ გიხდება,
ნაცემო და ყოვლის მთმენო;
ვეფხვებს უნდა ერეოდე,
ტირილი რომ დაიმშვენო.

არ გიხდება შენ ტირილი,
განა ავთანდილის ძმა ხარ!
ვინ გადადებს ქორწილს შენთვის...
ვინ შეიშლის სადილ-სამხარს...

მოფრიალებს დილეგიდან
სახსოვარი თავმანდილი...
შენი თავის მოყმეც შენ ხარ,
ფრიდონიც და ავთანდილიც.

მკლავნი გაიმამაცურე, _
გეხვეოდეს ირგვლივ ჯარი;
შენვე უნდა გამოძერწო
შენი ნესტან-დარეჯანი!

მზე ბერწია უნესტანოდ,
და სამზეო ჩირად ღირსა;
. . . . . . . . . . . . . . . .
ჯდა მტირალი... ჯდა მტირალი...
ჯდა მტირალი წყლისა პირსა...


Arrow
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyFri Jul 11, 2014 8:04 am

ელა გოჩიაშვილი

ბრის!
(ციკლიდან „კახურები“)

ჯიშიანი ძაღლების ცხვირწინ,
საკუთარი კუდების წრეში,
სხედან და, - ყეფეენ...
ბრის!!
უძაღლო ქვეყანაში მაინც იყეფეთ,
თქვე პატრონიანებო!

Arrow
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyFri Jul 11, 2014 10:44 am

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Ela_go10

ელა გოჩიაშვილი

წვიმების გამო

ხომ სასჯელია ყოფნა უშენოდ,
ხომ ყველა ცუდი სიზმარი ახდა,
მაგრამ ხსოვნის და წარსულის გამო,
ამ მშვენიერი წუხილის გამოც,
არ შემიძლია სიკვდილი ახლა.

რა უფლება მაქვს, სასჯელს გავექცე...
ციდან მწუხარედ ჩამორხეული,
გდია ნისლებში და იხარჯება
წვიმის გრილი და ლურჯი სხეული.

მარადის გარეთ დატოვებული,
ჭერის და სარკმლის მიღმა წრიალებს;
თავისი სევდით და სიმარტოვით
რას გვეუბნება ადამიანებს,

რას შემოგვტირის და ვერ გვაგონებს,
ღრუბლის მკერდიდან ჩამორღვეული,
ძველისძველი და საყოველთაო,
მაინც უცხო და მაინც ეული.

არ შემიძლია ახლა სიკვდილი
და შერიგებას ტკივილთან ვლამობ;
არ შემიძლია ახლა სიკვდილი,
თუნდაც ამ წყნარი წვიმების გამო.

ხომ სასჯელია ყოფნა უშენოდ,
ხომ ყველა ცუდი სიზმარი ახდა,
მაგრამ ხსოვნის და წარსულის გამო,
ამ მშვენიერი წუხილის გამოც,
არ შემიძლია სიკვდილი ახლა.

Arrow


Last edited by Admin on Mon Jan 28, 2019 4:51 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptySun Nov 09, 2014 10:46 am

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Ela_go12

ელა გოჩიაშვილი

არარსებული ძახველისადმი

გზა მიდიოდა ფრთხილად და აღმა,
ჩარგლისკარამდე ვათრიე შიში,
ჩარგლისკარამდე ვათრიე დაღლა
და ჩარგლისკართან შევდექი მშვიდი,
მაგრამ სიმშვიდემ დამკარგა... დამღა
გულზე და გულის თანამზრახველი
არ მავიწყებდა, რატომ ვარ ახლა
ამ მთებში... მთების გადამლახველი
ვისთვის ვჩქარობდი, ვის სიახლოვეს
უნდა ვეფერო ისევ შორიდან;
რომ აქ ძახველის გამო მოვედი,
რომ აქ ძახველის გამო მოვდივარ.
აქ ერთიანად მიყვარს ყოველი,
მოვედი, მთებო! უცხო როდი ვარ,
მაგრამ ძახველის გამო მოვედი,
მე აქ ძახველის გამო მოვდივარ.
შაშვებიანი თოვლის ნაღველი,
ტანზე შემხმარი ცით და ქარითა,
ზამთრისთვის სისხლის შემომნახველი
იქნებ დავლანდო ჩარგლისკარიდან
ჩემი ძახველი...
იქნებ ვიხილო...
(ყველა მოლოდინს ღმერთი ფარავდეს)...
და ოქროს შიბით გასხლული გული
ცახცახით ამაქვს ჩარგლისკარამდე.

. . .
გაღმა სოფელში ერთი ძახველი მიყვარდა,
მიყვარდა, თუმცა თვალით არ ვიყავ მნახველი...
არ არსებულა გაღმა სოფელი თურმე,
არ არსებულა გაღმასოფლელი ძახველი,
არ არსებულა, მე რომ ძახველი მიყვარდა.

Arrow


Last edited by Admin on Mon Jan 28, 2019 5:27 pm; edited 2 times in total
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyWed May 30, 2018 3:54 pm

ელა გოჩიაშვილი

დავით მჭედლურს - პოეტს

„მორჩა ეს ერთიც... ვინ მეტყვის, კიდევ
რამდენი უნდა იყოს და მორჩეს.“

ერთი ჩინოვნიკის დღიურიდან


როგორ იმგზავრე, ოთხივე მხარის მგზავრო,
შეასხალ გული სისხლში ჩამტვრეულ არაგვს?
აღავღავებულ მემკვიდრეობით სიზმრებს
დაუწექი და დაეგლეჯინე, არა?

მორჩა ეს ერთიც... მაგრამ, როდემდე ვწოვოთ
ფუტურო ძუძუ წარუვალობის მოლოდინს;
მორჩა ეს ერთიც _ წარმავალობის ჭანგით
გადაჩხაპნილი და ვერწაშლილი ბოლომდის.

მიძრწის ცხოვრება,
ურჩი გერების სისხლზე
დაგეშილი აქვს ღრენაგამჯდარი ლაში;
იქნებ ოდესმე ფეხმა კიდევაც მოსინჯოს
ხიდები ზღვაზე და კიბეები ცაში,

მაგრამ სამართალს არასდროს იზამს ქვეყანა,
სულის წილ _ თაფლი, თუ გეძვირება _ ფილთა;
მისდევს წკავწკავით და ეტანება ხარბად
ხროვა მუნდირით მოპირკეთებულ შვილთა.

მარად ობოლო,
სულში სინათლეს აძოვებ
(გამჭვირვალეა ჩინოვნიკური მანტია);
ქვის მაგიდაზე საბედისწეროდ უხრწნელი,
საბედისწეროდ შენი ყვავილი ანთია.

მიგრიაულთას
ერთი ძახველის ძახილი
საბელს გამოგდებს, თეთრი ყვავილის მწყემსო,
რომ მოკვდე ერთხანს, და სინამდვილით ჩაშლილი
და გაცრეცილი შენი სიზმრები კემსო.

დაიღვრებიან ნისლის რძეები მთაში,
ისევ გატოპავს ვინმე მდინარის ნემსებს
და წავა...
მაგრამ, ამ წასვლა-მოსვლით დაღლილთ,
რა ეშველებათ თეთრი ყვავილის მწყემსებს.

მორჩა ეს ერთიც...
აწ ორლესული ცხადი
სიზმრის ძვალ-ხორცით მოაპირთავებს ხონჩებს;
დასწყევლოს ღმერთმა! რომ არც არავინ მთქმელი _
კიდევ რამდენი უნდა იყოს და მორჩეს.

2011

Arrow
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyMon Jan 28, 2019 2:37 pm

ელა გოჩიაშვილი

შაბიამანი

ყორანკლდემდე რა აიყვანდა...
თავიც მოეკლა და
იმსიშორეზეც ევლო?!
სოფელში კიდე,
საიდან გინდა, გადმოვარდე, —
ნეტა რომელი მეთექვსმეტე სართულიდან...
თოფი, თოკი და შაბიამანი, —
კახელ თვითმკვლელთა არჩევანი.
...უფალო, რამე უსაშველე
თვითმკვლელების უგზოუკვლობას.
ერთ ლექსში რომ ნანიას ვამბობ,
ის ნანია დააქვრივა
ვანო პაპამ, — მეზობელმა.
„ვანომ რო თავი მაიწამლა შაბიამანით“, —
სულ ეს არის,
რაც მასზე მახსოვს;
სხვა დანარჩენი, — წარმოსახვაა
და ხსოვნაში მერევა ხოლმე.
...უფალო, რამე უსაშველე
თვითმკვლელების უგზოუკვლობას...
დედაკაცი რომ თვალმოშორებით დაიგულა,
გამოიტანა მარნიდან მალვით (ალბათ)
და მიბრეცილ-მობრეცილი ჯამის ასწვრივ
გახსნა მუჭა (ალბათ),
მიაშვავა შაბიამანი — ცის ფხვნილივით.
მუხლზე აიგდო გრილი კოკურა (ალბათ),
დაჰკრა ჯამს წყალი (ალბათ),
ამოურია,
ამოურია წიფლის ნაფოტით,
ფხაკაფხუკით (ალბათ),
გახსნა ცის ფხვნილი, —
ამოიხედა თხევადმა ზეცამ
გლეხის ჯამიდან
ცისფერთვალა გოლიათის
ცალი თვალივით (ალბათ)...
...უფალო, რამე უსაშველე
თვითმკვლელების უგზოუკვლობას.
მთელი ცხოვრება
ვენახს წამლობდა შაბიამანით,
ადგა და, ერთხელ,
თავსაც უწამლა (ალბათ).
უფალო, რამე უსაშველე
თვითმკვლელების უგზოუკვლობას;
დახსენ,
დახსენ მწარე ხეტიალს
და მანდაური ვენახის ბოლოს
ჩარგე ბალახბულახივით,
ან თიკანივით მიაბი სადმე,
მანდაური
საჩრდილობელი ატმის ძირში,
დაღლილი სული ვანო პაპასი, —
ულამაზესი საწამლავით
თავმოკლულისა.


წყარო - http://lib.ge/body_text.php?705


ამ ლექსს კითხულობს ავტორი – http://gf.ghn.ge/view.php?post=170

Arrow
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyMon Jan 28, 2019 5:20 pm

ელა გოჩიაშვილი

ძახველი

ძახველი მედგა ისეთი,
ავ თვალს არ ენახვებოდა;
გამისხლტებოდა სტრიქონი,
ტოტებზე გაესკვნებოდა...

მომიჯნე მყავდა ბედად,
ისეთი - უძახველო;

ბლომად ხეები ედგა,
სუყველა - უსახელო.

ძახველი მედგა, - მიყვარდა,
მიმინო არა მყავდა;
ბლომად ხეების პატრონი
ადგა და ამიშარდა.

რა ცული დაუქნევია,
რა მაგრა გაუქნევია,
რა ღამე გაუთნევია, -
ეს ჩემი "ჩემი ძახველი"
მიჯნაში დაუტნევია:

"ნუ მივბაძავთ ხარბებსო,
ხან შენ კრიფე, ხან - მეო".

ეშმაკის თანამზრახველო,
ნუ იზამ საზიანოს;
ჩემია "ჩემი ძახველი",
რას ჰქვია, - საზიარო!

"ნუ მივბაძავთ ხარბებსო,
ხან შენ კრიფე, ხან - მეო".

...ამას რაც გინდა, უთხარი,
რაც გინდა, უძახეო;
ეს მართლა ხეებიანი!
ეს მართლა უძახველო!

ვაიმე, ჩემი ძახველი,
სხვა სივრცეების მნახველი;
ტოტებში გადახლართული
ღობის სარით და მავთულით...
ასე, - მიჯნაზე დგომა
რა რთული არის, რა რთული.

დავღონდი... ღობე დავშალე
და მიჯნა გადმოვწიე;
დაშორდა ჩემი ძახველი,
ჩემი დარგული ძახველი,
ჩემს ბაღს და თვალსაწიერს;

ხედ მიემატა სხვა ხეებს,
აწ უკვე - უსახელო;
ოოო! რას გაკრეფს და გამოკრეფს
მომიჯნე უნაღველო! -
ჩემი ძახველის მფლობელი
და მაინც უძახველო.

Arrow
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyMon Jan 28, 2019 5:30 pm

ელა გოჩიაშვილი

ნეტავ ვისთვის...

ორი ვარცლი ლიცლიცებს,
ორი ვარცლი უფსკერო:
ერთი -გოლეულისა,
ერთიც - ცეცხლის ვარცლი;
ვდგავართ გამჭირვალენი...
ფიქრობს ჩვენში უფალი,
სულსაც თვალწინ გაიფენს,
ხორცსაც შემოგვაცლის,
რიტუალთა ფასადებს
შემოგვამსხვრევს გულგრილად,
ყოველ ცრემლში ჩაგვხედავს,
ყოველ ღიმილს გაცრის;
ყოველ სიტყვას თავდაღმა
ჩაჰკიდებს და ჩაჰყვება, -
ფსკერზე უნდა იხილოს,
უნდა ჩაიჭვრიტოს:
სახმო იოგებამდე
რა ჯვალოთიც იარა,
იმავეთი გვეჩვენა? –
ისე ითქვა ვითომ?!
და ღვთაებრივ კბილებშიც
ეჭვით გაიწკრიალებს:
მართებს ეჭვის გაფანტვა
კეთილშობილ ლითონს!
მადლსაც უნდოდ ფადახსნის,
როგორც ატლას ბროწეულს,
გარეთ - გასაგებია,
შიგნით რაა - ნახოს...
ქველი საქმის წიაღშიც,
ვით ათასი მარცვალი,
ათასფერი მიზეზი
და მიზანი სახლობს;
... ვერცა მხოლოდ საქმითა
მოიზომოს ვერავინ
გოლეულის ჭალებში
სულის სამოსახლო.
ატლასები ქარს მიაქვს...
ვდგავართ გამხელილები
მარცვალ-მარცვალ-მარცვალ,
შიგნიდან და ახლოით...
ნეტავ ვისთვის მუშაკობს
ბედნიერი უფალი,
ნეტავ ვისთვის მარგლავს
სულთა სამოსახლოებს
გოლეულის ჭალაში.

Arrow
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5079
Registration date : 09.11.08

ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 EmptyThu Feb 21, 2019 11:46 pm

ელა გოჩიაშვილი

ჩემი ღამეები

მოვა ღამე,
ჩამომიჯდება საწოლზე შავად,
უბოდიშოდ სულს ამომართმევს,
გადაიფენს ფართო კალთაზე
და როგორც ბადეს _
წყლისქვეშეთში ხეტიალით თვლებჩავარდნილს,
გამდნარს და ჩაშლილს,
კემსავს დილამდე.
რიჟრაჟზე უნდა ისროლონ ბადე,
გადააშალონ
ადამიანთა საშიშარ რიფებს,
იბობოქროს დღის ოკეანემ,
თუ სადმე ნარი და ეკალი აქვს,
ამოადუღოს,
ქაფად მოიგდოს,
ჩემს ბადეში ჩამოწუროს
ბოლო წვეთამდე.
მოვა ღამე,
ერთ იარას პირს რომ შეუკრავს,
მეორეს გახსნის.
თავისი წილი იმასაც მიაქვს.
თითო წყეული ყველას უზის
ჯავრიან გულში.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ღამე სულ სხვაა,
მხოლოდ ღამით ხარობს მისტიკა _
სურნელგაცლილი, შავი ჟასმინი.
გულხეთქებით იფოთლება
მწუხრის ბაღებში,
უნდა მოასწროს და იყვავილოს,
თორემ დილისთვის ძალას კარგავენ
და აისებს ეფინებიან
ჯადოახსნილი, მკვდარი ფურცლები.
ღამე სულ სხვაა,
მძაფრია ღამე,
ერთ ფერში ხატავს,
მაგრამ რა კარგად...
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ყოველთვის არა,
მაგრამ უმეტეს,
ღამით იქმნება ის ყოველივე,
რაც ჩვენს სულს
ასე ძლიერ სჭირდება
და რამაც უნდა გადაგვარჩინოს.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

როდის გახსენდები?
როცა მკრთალი, გამჭვირვალე ღამეებია,
როცა მთვარეს ასაკი შვენის _
ყვითელია, სავსე, აშკარა,
დევს მაღალი შუაღამის ზედა თაროზე
და ლამაზია,
ცის დედისერთა, პოეტების ნებიერი.
წვეთავენ ლურჯი ვარსკვლავები.
შრიალებენ მღამიობები,
ფრთებით გააქვთ და გამოაქვთ ბინდი,
რომ სადმე ერთგან არ დატბორდეს,
რომ ყველას შეხვდეს,
რადგან იგი ყველას სჭირდება,
ზოგს _ წამლად და ზოგს _ საწამლავად.
ასეთ ღამეში,
ბუმბულივით მსუბუქ ღამეში,
არ გახსენდები?
როცა მუქი,
ისე მკვრივი ღამეებია,
თითქოს გზადაგზა
გიშრის მთები ჩამოაზვავეს,
როცა ირგვლივ ბატონობს მწიფე,
კუნაპეტი ანწლების ტევრი,
არაფერი აღარ იცნობა,
აღარც ღრუბლის თარო ჰკიდია,
აღარც მასზე შემოდგმული
მთვარე _ ყვავილი.
ვეღარ იხსენებ,
ცა საით არის და მიწა _ საით.
ახლა რომ გთხოვონ,
იქნებ, როგორმე,
ერთი ვარსკვლავი მოძებნო და მომიწყვიტოო,
შეიძლება ხელი ცისკენ გაიწოდო,
მიწა კი შეგრჩეს...
ასეთ ღამეში,
ასეთ ღამეშიც არ გახსენდები?
რითი არა ჰგავს ამნაირ წყვდიადს
ქალი, რომელიც არ შეიფარე;
ის უიღბლო სიყვარული
განა წყვდიადმა არ დაიმსგავსა?
შენთან მინდა,
გამოდი გარეთ,
ვითომ ბნელში მხარი გვეცვალა,
დავიკარგოთ,
მთელ ქვეყანას გავექცეთ სადმე;
ნუ გეშინია,
თუ ეჭვები დაგეშეს და
კვალში ჩაგვიდგნენ,
ჩემი სახელი მივუგდოთ მდევართ.
მაინც ავი თვალის მსხვერპლი ვარ, _
მე ჭიშკარზე
ცხენის ნალი არ მიკიდია.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

უნდა გათენდეს!
ახლა სადღაც გათენებას ელოდებიან.
მათი ჯერია, ვინც დღისით ცხოვრობს.
ტოროლები იფშვნეტენ თვალებს,
ღამურების ჟამი დასრულდა.
უნდა გათენდეს...
რიგრიგობით გავშალოთ ფრთები,
ჭრელ სამყაროში
ყველამ თავისი ფერი იცოდეს...
ღამე უკვე გადაქანდა,
ბზარი გაუჩნდა,
შუქის ბარტყი აუფართხალდა
უკუნეთ მკერდში.
აფუსფუსდება ახლა სამგზავროდ,
აიკრეფავს მძიმე მარმაშებს,
ამაღლდება თითის წვერებზე
და აფრინდება.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

თუმცა მე ვიცი,
ალიონზე დავხუჭავ თვალებს
და მთელი დღით გარდავიცვლები,
მათი ჯერია, ვინც დღისით ცოცხლობს...
უნდა გათენდეს!

1988

Arrow
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Sponsored content




ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ელა გოჩიაშვილი   ელა გოჩიაშვილი - Page 2 Empty

Back to top Go down
 
ელა გოჩიაშვილი
Back to top 
Page 2 of 2Go to page : Previous  1, 2

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: