არმური Armuri
არმური
არმური Armuri

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  RegisterRegister  Log inLog in  

Share
 

 ალექსანდრე ქოქრაშვილი

Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5270
Registration date : 09.11.08

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty
PostSubject: ალექსანდრე ქოქრაშვილი   ალექსანდრე ქოქრაშვილი EmptyTue Mar 16, 2010 4:05 pm

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Dato_k10
Alexander Kokrashvili - (1960-) The dramatist and playwright from Georgia (country)

ალექსანდრე ქოქრაშვილი
დრამატურგი, კინოდოკუმენტალისტი

ალექსანდრე (დათო) ქოქრაშვილი დაიბადა 1960 წელს, დაამთავრა თეატრალური ინსტიტუტი.

წიგნები:
* „სტაფილო, ანუ მესამე კატეგორიის მკვლელი (ერთმოქმედებიანი პიესა)“, გამომცემლობა „გლოსა“, 2015
* „ორი პიესა“ (მარწყვის ცივი ტორტი, მეზუნია ჩიტები), გამომცემლობა „სამკალი, 2004

ბმულები:
* http://dspace.nplg.gov.ge/bitstream/1234/215271/1/Teatri_Da_Tskxovreba_2017_N2.pdf
* http://liberali.ge/articles/view/23871/salome.ge
* http://www.opentext.org.ge/index.php?m=57&y=2002&art=9923

study


Last edited by Admin on Mon Apr 15, 2019 11:08 am; edited 9 times in total
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5270
Registration date : 09.11.08

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty
PostSubject: Re: ალექსანდრე ქოქრაშვილი   ალექსანდრე ქოქრაშვილი EmptyMon Apr 15, 2019 9:34 am

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Dato_q10

წიგნის დასახელება: "ორი პიესა (მარწყვის ცივი ტორტი, მეზუნია ჩიტები)"
წიგნის ავტორი: ალექსანდრე ქოქრაშვილი
გამომცემლობა: “სამკალი"
გამოცემის წელი: 2004
ISBN: 99940-0-121-3
ყდა: რბილი
გამომცემლები: მამუკა ჩხაიძე, თედო თევდორაშვილი
რედაქტორი: მიხო მოსულიშვილი
მხატვარი: დავით აფციაური
კომპიუტერული დიზაინი: ვახტანგ ელერდაშვილი
გვერდების რაოდენობა: 136

ანოტაცია: ერთმოქმედებიანი პიესა "მარწყვის ცივი ტორტი" (1992 წ.) და ორმოქმედებიანი პიესა "მეზუნია ჩიტები" წარმატებით იდგმებოდა საქართველოს სხვადასხვა თეატრების სცენებზე.


study


Last edited by Admin on Mon Apr 15, 2019 11:22 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5270
Registration date : 09.11.08

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty
PostSubject: Re: ალექსანდრე ქოქრაშვილი   ალექსანდრე ქოქრაშვილი EmptyMon Apr 15, 2019 9:53 am

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Stafil10

ალექსანდრე ქოქრაშვილი

სტაფილო, ანუ მესამე კატეგორიის მკვლელი
(ერთმოქმედებიანი პიესა)

კაცი
ქალი
მეზობელი კაცი
მეზობელი ქალი

ჟურნალი „თეატრი და ცხოვრება“, # 2, მარტი-აპრილი, 2017 წელი

ბმული:
* http://dspace.nplg.gov.ge/bitstream/1234/215271/1/Teatri_Da_Tskxovreba_2017_N2.pdf

study
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5270
Registration date : 09.11.08

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty
PostSubject: Re: ალექსანდრე ქოქრაშვილი   ალექსანდრე ქოქრაშვილი EmptyMon Apr 15, 2019 10:31 am

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Stafil11

წიგნის დასახელება: სტაფილო, ანუ მესამე კატეგორიის მკვლელი (ერთმოქმედებიანი პიესა)
წიგნის ავტორი: ალექსანდრე ქოქრაშვილი
სერია: XXI საუკუნე, დრამატურგია
გამომცემლობა: გლოსა
გამოცემის წელი: 2015
ISBN: 978-9941-9446-0-4
ყდა: რბილი
გამომცემელი: დათო აბულაძე
გვერდების რაოდენობა: 72


study
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5270
Registration date : 09.11.08

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty
PostSubject: Re: ალექსანდრე ქოქრაშვილი   ალექსანდრე ქოქრაშვილი EmptyMon Apr 15, 2019 10:40 am

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Dato_k11
ალექსანდრე ქოქრაშვილი, 2019

გვანცა ჯავახაძე

„ხომ უნდა დაეშალეთ, ოდესღაც,,,, ოდესღაც....ოდესღაც....“

სპექტაკლიდან სპექტაკლამდე მიმტკიცდება მოსაზრება, რომელიც ამ თხუთმეტი წლის წინ ჩამოყალიბდა ჩემს ცნობიერებაში (როცა თეატრში მუშაობა დავიწყე ), რომ აფიშაზე უნდა იწერებოდეს ამა და ამ რეჟისორის ესა და ეს სპექტაკლი , ამა და ამ ავტორის ნაწარმოების მიხედვით. იმედია, არ მიწყენენ დრამატურგები, მაგრამ ფაქტია, რეჟისორი, ხშირ შემთხვევაში, ფაბულას იყენებს მხოლოდ და თვიდან თხზავს მთელს დრამატურგიას. მით უფრო, ისეთი რეჟისორი, როგორიც გიორგი თავაძეა. 90– იან წლებში შექმნილ და აქტუალურ პიესას, მან, ახალი სოცოცხლე შესძინა და საუკეთესო რედაქციით მესხიშვილის თეატრის სცენაზე შემოგვთავაზა.
„მარწყვის ცივი ტორტი“ გიორგი თავაძის მეორე ნამუშევარია ქუთაისის თეატრში, მხოლოდ ამ ორ სპეექტაკლზე დაკვირვება გვაძლევს იმის თქმის საშუალებას, რომ მის რეჟისორულ ფანტაზიას ძალიან შორს, მრავალი ათეული წლის შემდეგ შეიძლება ჰქონდეს საზღვარი; რომ პროფესიის საფუძვლიანი ცოდნა და შეგრძნება სრულიად თავისუფალსა და თავდაჯერებულს ხდის .
კარგა ხანს ვფიქრობდით, რა ჟანრი შეგვერჩია ამ ნახევრად იგავური, ნახევად ზრაპრული და, ამავდროულად, საოცრად რეალისტური სპექტაკლისთვის... დამეთანხმებით, გაბედული ნაბიჯია, შენ თავად მოირგო ჟანრი და უფრო მეტიც, გამოიგონო. მართალც, აქ გასაოცარი ეკლექტიკაა – არის დრამა, კომედიის ელემენტები, ფენტეზი, კლოუნადა, მელოდრამა.მაგრამ ერთი წუთით არ გეუფლება ქაოსის შეგრნება. რეისორი ყველა ნიუანსს თავის ადგილს უჩენს და ნორმის უზუსტესი დაცვით მათ გასაოცარ სინთეზს გვთავზობს.
თამამია გიორგი თავაძე გამომსახველი ხერხების სიუხვეშიც, იგი გამუდმებით ბეწვის ხიდზე დადის. გამუდმებით გაოცებს გემოვნებით და ინტუიციით.
ჩემთვის განსაკუთრებით საინტერესო და მომხიბვლელია კონცეფცია, რომელიც ეგზისტენციალური სიღრმეების მეორე და მესამე კი არ, პირველ შრეზე გამოტანას გულისხმოს. აქ პერსონაჟები ხმამაღლა ფიქრობენ, იქვე, მაყურებლის თვალწინ იღებენ გადაწყვეტილებებს, ბჭობენ, ხელის გულზე გიდებენ მთელს თავიანთ გულისტკივილს, მიამიტობამდე გულუბრყვილონი არიან და გასაოცარ თანაგრძნობას იმსახურებენ. ზოგჯერ რეჟისორი მკვეთრად ილუსტრირებულ ფორმას მიმართავს,რაც ერთგვარ კეთილშობილურ ძალადობას ჰგავს – კარგად გაგაგებინოს და დაგაფიქროს , გაგიმეოროს და მიგახვედროს– გინდა ეს, თუ არა !
მიუხედავად გასაოცრად ნოვატორული ტენდენციებისა, გიორგი თავაძე ვერ გაექცა თეატრის ერთ – ერთ ყველაზე გემრიელ და სიმყუდროვისმომგვრელ კომპონენეტს, სპექტაკლს აქვს ფერი. დასაწყისიდან ბოლო აკორდამდე. მისი შეგრძება არ გტოვებს , იგი იცველბა, აქვს გრადაცია, მარამ მაინც ერთია. და ის ცივი სილურჯე მაცივრის ღია კარიდან გამოსული კი არა, ჩვენივე სულებიდან ამოსულია, თავადაც რომ გვყინავს და გარშემოც რომ სიცივეს და გაუცხოებას გვათესინებს.
როგორც ზემოთ მოგახსენეთ, პიესა 90 –იანი წლების შვილია. საზოგადოებასა და ხელოვნებაში გავრცელებული იმჟამინდელი მოდური აგრესიის საპირისპიროდ, ალექსანდრე ქოქრაშვილის ეს ნაწარმოები ადამიანურ პრიორიტეტებზე , ზნეობასა და ურთიერთობების დეფიციტზე მიგვითითებს. სევდიანი ამბავი, რომელიც მწერალმა იგავური ენით მოიტანა მკითხველამდე, თითოეული ჩვენგანის თავგადსავალია. ყველა ადამიანი ხომ ადგილს ეძებს და იმკვიდრებს სოციუმში, საკუთარ ღირებულებებს , უპირატესობას ამტკიცებს : და ბოლოს, ხომ ყველას ერთი გვინდა – „სიყვარული, ჩახუტება შოკოლადი“. აქ მნიშვნელობა არ აქვს წარმომავლობას, განათლებას, გარეგნობას, ასაკს. პროფესიას. და , საერთოდ, არაფერს, რაც ადამიანის – პიროვნების პორტფოლიოს ქმნის. ბედნიერება და კეთილდღეობა ყველასათვის ერთნაირი შეგრძნებაა, სიკვდილის და დავიწყების შიშიც ერთანირია.
ავტორი გვთავაზობს ოთხ, ერთმანეთისაგან სრულიად განსხვავებულ პერსონაჟს, რომელთაც ერთი ბედისწერა აერთიანებთ. ისინი ადამიანებად – მაცივრებად გაუჩენია განგებას... ისინი ეპოქის შვიელბი არიან, სადაც ღირებულებები გამქრალა და ვიღაცის ყოვლისშემძლე ხელი ადამიანების ბედით თამაშობს. არა, ბატონო, ეს არ გახლავთ უფალი. პიესაში უჩინარი, უშო, რეჟისორმა მეტად საცნობი და ახლობელი გახადა.
- სულ საქართველოზე ვდგამ, ასე გამომდისო. - ერთხელ პირად საუბარში მითხრა ბატონმა გოგამ. უშო, რომელიც წესრიგს ამყარებს მოცემულ რეალობაში , ჩვენი ქვეყნის მოყვრად მოსულ მტრად გაცოცხლდა სპექტაკლში. მისი კარიკატურული, ბრჭყვიალა სახე, თავიდან ბოლომდე რეჟისორის შემოქმედებაა.
გიორგი თავაძეს თავისი ჩანაფიქრისა და სურვილების განხორციელებაში ერთგულად ედგა გვერდით ქეთევან ციციშვილი. მხატვარი, რომელიც დაუღალავად მუშაობდა შემოქმედებითი პროცესის მთელს მანძილზე. ესწრებოდა ყველა რეპეტიციას, თავისუფალ დროს თეატრის სამკერვალოში ატარებდა და თავისი ხელით ქმნიდა კოსტიუმების დეტალებს, ქალბატონ მარინე გაჩეჩილაძესთან ერთად. ქეთიმ შექმნა კოსტიუმების არაჩვეულებრვი ესკიზები „მაცივრებისთვის“, რომელთა მატერიალიზება სრულად მიენდო ბატონ რამაზ ფორჩხიძეს.
უცნაურ, ესთეტიურად დახვეწილ და რთული კონსტრუქციით შექმნილ კოსტიუმებს ირგებენ მსახიობები: მარიკა სამანიშვილი(საქართველოს დამსახურებული არტისტი, ვერიკო ანჯაფარიძის პრემიის ლაურეატი), ირინე გუბელაძე, თენგიზ ჯავახაძე და გოჩა ნემსიწვერიძე.
ქალბატონი თეოდორა .
მარიკა სამანიშვილის გმირთა მრავალფეროვან გალერეას შეემატა ოდნავ ექსცენტრული, საყვარელი, მიამიტი, თავდაჯერებული, ღირსების გრძნობთ აღსავსე და საკუთარ თავში დარწმუნებული პერსონაჟი – თეოდორა. მსახიობს წილად სხვდა სპექტაკლის პირველი ნოტის , ტონის მიცემის რთული და საპასუხისმგებლო მისია. მაღალი პროფესიონალიზმი, ნიჭიერება და ოსტატობა იმთავითვე იმის გარანტი გახდა, რომ ქალბატონი მარიკა, ფაქტობრივად, ვერც კი გეცნო სცენზე. მეტყველების განსაკუთრებული მანერა, ძუნწი ჟესტი, გარეგნული გარდასახვა, სამსახიობო იერის სულ სხვა ჭრილით ჩვენება ამ როლის გამარჯვების გასაღებია. ნამდვილი და წრფელია მისი გაოცება, მისი აღშფოთება, აღტაცება და ბოლოს, მწუხარება. ტრაგიკული გმირის ამ საინტერესო სახელს მსახიობი წარმატებით ანსახიერებს. იგი ყველაზე ძუნწად იყენებს გამომსახველ საშალებებს და უფრო მკაფიოდ იხრება დრამისკენ.ყველაზე გრაციოზული და თავდაჯერებულია, ამაყი და უკარება თავის სიმარტოვეში. მარიკა სამანიშვილის პერსონაჟი სრულიად მოკლებულია პლებეურ მსოფლაღქმას. მისთვის, მაღალი მარკის საუცხოო მაცივრისთვის, ღირსება ყველაზე მაღლა დგას.
მე მიყვარს ქალბატონო თეოდორა, თავისი ოქროს შუალედით, არ დასცინოს, მაგრამ თავი არ გაუყადროს მდაბიოებს.
სრულიად განსხვავებულია ირინა გუბელაძის საშიკო – არაფრის მნახველი, უბადრუკი, ძვემოლდური მაცივარი, რომელსაც უხიაგი პატრონი არც კი ასუფთავებდა. მარიკა სამანიშვილის იმპოზანტური ოპუსის შემდეგ, ირინას ბავშვური სიგიჟმაჟე შემოაქვს სცენაზე. მისი წრეგადასული აღტაცება, მხიარულება, მცირედით დაკმაყოფიელბა, თავგანწირულება, ზუსტად შეესაბამება პერსონაჟის ხასიათს. მსახიობს კარგი პლასტიკა უწყობს ხელს გმირის სრულყოფაში, საშიკო გასაოცრად მოქნილი და ელასტიურია. ირინა გუბელაძის თამაშის ხერხს მკაფიოდ ეტყობა, რა კარგად ფლობს მსახიობი პროფესიას და როგორ ერთგულად მიჰყვება რეჟისორის ჩანაფიქრს. საშიკო ყველაზე სენტიმენტალურია, ყველაზე გულუბრყვილო, ზოგჯერ უტაქტო და ხისტიც. ჟრჟოლისმომგვრელია მისი იმედნარევი განწირულობა – „შენ კი იმიტომ გშლიან, რომ ხომ უნდა დაეშალეთ როდისმე“ . . . მას წილად ხვდა უკანასკნელის ხვედრი, ყველაზე მძიმე – სიკვდილის მოლოდინი.
როხროხა, როყიო,ნამდვილი ოტროველაა გოჩა ნემსიწვერიძის ზილო – ზილბერტი. სახელივით მოუხეშავ – მოუხელთებელი. მსახიობი ქმნის პროლეტარიატის ყველზე დაბალი ფენის წარმომადგენლის პორტრეტს.მონდომებით ძერწავს მას, არ იშურებს გამომსახველ საშუალებებს. ზილბერტის შინაგანი ენერგეტიკა, რომელიც გოჩა ნემსიწვერიძის ინტელექტიდან ასოთხმოცი გრადუსით მდებარეობს, მსახიობმა არტისტული რესურსის მარაგიდან ზუსტად გამოძებნა და მოარგო პერსონაჟს. ზილბერტი ის კაცია, შესაშურად რომ აქვთ ხოლმე ხშირად საქმე, ,,არრის მცოდნე, არრის მქონე, მცირედითაც კამყოფილი“. მას არასოდეს შეაწუხებს მსოფლიო სევდა, გლობალური კატაკლიზმები, ცხოვრებას ვიწრო, თავისი ვიტრინის პრიზმიდან გამოჰყურებს და ცხოვრობს არხეინად. მე არ იცი , რატომ გაიმეტა დრამატურგმა ასე მწარედ ზილო და წარმოგვიდგინა სტერილურ, არაფრისმაქნის მამაკაცად. ასეა თუ ისე, გოჩა ნემსიწვერიძე ამ ტვირთს შესაბრალისად აზიდინებს ზილბერტს და მაყურებელში ჭეშმარიტ თანაგრძნობას აჩენს,
ვეტერანი – ქარიშხალი, ზეიმი, ნამდვილი არტიტული სიგიჟე. ჩემს მახსოვრობაში არსადაა თენგიზ ჯავახაძის ასეთი სახე. იგი იყენებს მაყურებლისათვვის ჯერაც უცნობ ფერებს და სრულიად ელვარე პერსონაჟს ქმნის. ვეტერანი ისე გატყდება თავს, ვერ ხვდები, რომელი კედელი გაანგრია, საიდან, რომელი სუბსტანციიდან შემოიჭრა. მას ეგზოტიკის არომატი დაჰკრავს, შლეგია, ექსცენტრული, მსუნაგი. თენგიზ ჯავახაძეს უდაოდ მისცა პერსონაჟმა გასაქანი, შეექმნა სრულიად გასაოცარი სახე, მაგრამ მის სასახელოდ უნდა ითქვას, რომ მან ჭეშმარიტად ბეწვის ხიდზე გავლით, კიდევ უფრო გაამდიდრა და გააფერადა პიესის მოცემულობა. მსახიობი ყველაზე რადიკალურ ხარხებს მიმართავს. სრულიად თავისუფალია მისი ქცევა, მეტყველება, მანერა, ჟესტი. ამის მიუხედავად, მას არსად ღალატობს ზომიერების გრძნობა, რაც მხოლოდ პროფესიონალისთვის და უზადო გემოვნებისთვისაა დამახასიათებელი.
ისინი – ქუდოსანთა ამალა, როგორც მათ რეჟისორმა უწოდა.
თეატრის მსახიობების გვერით, ოთხეულში, ვხვდებით ნიკუშა ძნელაძეს. ის ირინა გუბელაძისა და ზურაბ ძნელაძის ვაჟია და არცაა გაასაკვირი, მსახიობობა რომ მოინდომა. ნიკუშა ჯერ კიდევ მოსწავლეა, თორნიკე მარჯანიშვილის თეატრალური სტუდიის აღსაზრდელი და მომავალი არტისტი. იგი თამამად დგას სცენაზე და ტოლს არ უდებს უფროსებს. არც თუ იოლ დავალებას, მშვენივრად გაართვა თავი და სხვებთან ერთად მისი დამსახურებაცაა, რომ პიესაში არარსებული, ან სქემატური სახეები სპექტაკლში ნამდვილ როლებად იქცა.
სცენური სივრცის ფლობა, სინქრონულობა, რიტმის ზუსტი შეგრძნება, ზომიერება –ქუდოსანთა ამალის როლების გასაღებია. ისინი – რეზი ქაროსანიძე, გიორგი ქართველიშვილი, გაგი შენგელია, ჯერ კიდევ მზარდი, პერსპექტიული მსახიობები არიან. ჯერ კიდევ ეძებენ თავიანთ ნიშას, ამპლუას, ფუნქციას თეატრში. ნიჭიერება, პროფესიული თვისებები და კარგი სცენური გარეგნობა მათ უდაო წარმატებას უქადის. დავსძენ ერთსაც, რომ მესხიშვილის თეატრში, ეს ახალგაზრდები, საიმედო ხელში არიან და მათ გემოვნებას საფრთხე ნამდვილად არ ემუქრება. ბიჭების კრეატიული აზროვენება , ახალგაზრდული ხედვა რეჯისორმა მორგებულად გამოიყენა და, როგორც მოგახსენეთ, არასებული როლებიდან სახეები , და მე ვიტყოდი, მშვენიერი , სახეები შეიქმნა,
მთავარი –უშო. უშანგი– აბელ სოსელია.
აბელმა უკვე მრავალჯერ გაგვაოცა ნიჭიერებით.მე არ მოვყვები მის მიერ წარმატებით განხორციელებული როლების ჩამოთვლას. უღალატოა, ერთგული და დაუზარებელი სცენაზე. აბელს მოუსინჯას სხვადასხვა ამპლუა. ახლა კი შესანიშნავად მოირგო მსოფლიო კამერტონის როლი. იგი სულ რამდენჯერმე ( უფრო ზუსტად – ორჯერ ) ჩნდება სცენაზე და ამის მიუხედავად, გასაოცარ ეფექტს ახდენს. მსახიობის მკაფიო, ზუსტი ჟესტები, გაუგებრი ლექსიკა,შემპარავი, მფრთხალი ნაბიჯები მრავალ ასოციაციას ბადებს. დამდგმელ რეჟისორს კიდევ ერთხელ მიდნა გავუმეორო –ბრავო, ბატონო გოგა! - ჩემის აზრით, ეს ჭეშმარიტი გამარჯვებაა! მე მართლაც იშვიათად მიანახავს ამგვარად ლაკონური და მეტყველი სცენური სახე,
ხშირად მსაყვედურობენ, რომ თეატრზე მხოლოდ კარგს ვწერ და ეს წერილები მოკლებულია კრიტიკას, რომ უფრო დითირამბებს ვუმღერი შემოქმედებით ჯგუფს, ვიდრე მათ ვამათრახებ.
ჯერ ერთი – მე მიყვარს თეატრი. მიყვარს თავისი წარმატება – წარუმატებლობით. მიყვარს სავსე და ცარიელი პარტერი. შემდგარი და მოხსნილი სექტაკლები.
მეორეც – წილად მხვდა ბედნიერება, თანამონაწილე გავხდე შემოქმედებითი პროცესისა. მსახიობებთან და რეჟისორებთან ერთად გავიარო ყველა დაბრკოლება, ყველა სიხარული, გამარჯვება და დამარცხება.
მესამეც – რასაც მოგახსენებთ, სრული სიმართლეა და ვერც ერთი მაყურებელი, თუ ამ წერილის მკითხველი, ვერ შემომედავება, რომ სუბიექტური ვარ და სადმე გადავაჭარბე. რატომ არ უნდა მომწონდეს სპექტაკლი აკინძული და ერთ სხეულად ქცეული ელემენტებით, სადაც შინაარსიც მშვეიერია და ფორმაც, სადაც ღიმილნარევი სიმკაცრით გახსენებენ აუცილებელს, დაუვიწყარს, უმნიშვნელოვანესს. სადაც სცენა და პარტერი ერთ მთლიანობად იქცევა, ერთი აქვთ ფიქრი, აზრი, გემოვნება. სადაც დაფიქრდები ყოფიერებაზე, ცხოვრების არარაობაზე, არჩევანის ქონასა თუ უქონლობაზე. ეს ჩვენი მაცივარ – კაცები, ჩვენი თანამემამულეები არიან, ჩვენ ვართ, თითოეული. ხელებმოჭრილი, დაბეჩავებული, გადასაგდებად და დასაშლელად განწირულ ინდივიდები, რომელთა ყოფნა–არყოფნით სამყაროს წესრიგში აბსოუტურად არაფერი შეიცვლება.
„ ხომ უნდა დაეშალეთ, როდესმეო! “ - გულაჩუყებული ამბობს საშიკო, თუმცა, გადასარევად იცის, რომ ეს როდესმე, ჯერ არ დამდგარა. ის ვიღაც მისნაირის, მოკვდავის ნებაა და არა განგების. თეოდორამ, საშიკომ, ზილბერტმა და ვეტერანმა ეს გზა აირჩეს. ვიღაცამ, უშნოობა, სხვებმა–უშნოს ლაქიაობა.
ღირსეულად იცხოვრებ თუ უღირსად, მსოაფიო შედევრებს გაეცნობი, თუ ერთი ვიწრო სარკმელიდან დაინახავ მთელს სამყაროს, მთავარი სწორი არჩევანია. ცხოვრება ჯაჭვია, ერთის შეცდომას და არასწორ არჩევანს, მეორის, იგივე არასწორი ნაბიჯი მოჰყვება, მერე მესამის და ასე შემდეგ. ჩვენ განახებთ, რა შეიძება მოხდეს.
ვისხდეთ გულხელდაკრეფილები და ბედისწერას მივენდოთ, თუ ვიმოქმედოთ, არჩევანი თქვენთვის მოგვინდია!


January 23, 2015


study


Last edited by Admin on Mon Apr 15, 2019 11:22 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5270
Registration date : 09.11.08

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty
PostSubject: Re: ალექსანდრე ქოქრაშვილი   ალექსანდრე ქოქრაშვილი EmptyMon Apr 15, 2019 10:53 am


„მარწყვის ცივი ტორტი“ – ფოთის თეატრი ქუთაისის თეატრს მასპინძლობს
Published on Jul 24, 2015

„მარწყვის ცივი ტორტი“ – ფოთის თეატრი ქუთაისის თეატრს მასპინძლობს (ვიდეო)

ფესტივალის მეცხრე დღე ქუთაისის ლადო მესხიშვილის სახელობის პროფესიული სახელმწიფო დრამატული თეატრის სპექტაკლით „მარწყვის ცივი ტორტი“ დაიწყო. სპექტაკლის რეჟისორი, კომპოზიტორი და მუსიკალური გაფორმება გიორგი თავაძეს (იმარინდო) ეკუთვნის, მხატვარი – ქეთი ციციშვილი.

„ხომ უნდა დაეშალეთ, ოდესღაც… ოდესღაც… ოდესღაც…“ – ალექსანდრე ქოქრაშვილის ეს ნაწარმოები ადამიანურ პრიორიტეტებზე, ზნეობასა და ურთიერთობების დეფიციტზე მიგვითითებს. სევდიანი ამბავი, რომელმიც მწერალმა იგავური ენით მოიტანა მკითხველამდე, თითეული ჩვენგანის თავგადასავალია. ყველა ადამიანი ხომ ადგილს ეძებს და იმკვიდრებს სოციუმში, საკუთარ ღირებულებებს, უპირატესობას ამტკიცებს: და ბოლოს, ხომ ყველას ერთი გვინდა – „სიყვარული, ჩახუტება შოკოლადი“. ავტორი გვთავაზობს ოთხ, ერთმანეთისაგან სრულიად განსხვავებულ პერსონაჟს, რომელთაც ერთი ბედისწერა აერთიანებთ. ისინი ადამიანებად – მაცივრებად გაუჩენია განგებას… ისინი ეპოქის შვილები არიან, სადაც ღირებულებები გამქრალა და ვიღაცის ყოვლისშემძლე ხელი ადამიანების ბედით თამაშობს.

ღირსეულად იცხოვრებ თუ უღირსად, მსოფლიო შედევრებს გაეცნობი, თუ ერთი ვიწრო სარკმელიდან დაინახავ მთელს სამყაროს, მთავარი სწორი არჩევანია. ცხოვრება ჯაჭვია, ერთის შეცდომას და არასწორ არჩევანს, მეორის, იგივე არასწორი ნაბიჯი მოჰყვება, მერე მესამის და ასე შემდეგ. რა შეიძლება მოხდეს – ვისხდეთ გულხელდაკრეფილები და ბედისწერას მივენდოთ, თუ ვიმოქმედოთ?

შეგახსენებთ, რომ ფოთის ვალერიან გუნიას სახელობის პროფესიული სახელმწიფო თეატრი რეგიონალური თეატრების საერთაშორისო ფესტივალს მასპინძლობს. ფესტივალის იდეის ავტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი ნინელი ჭანკვეტაძეა, ფესტივალის დირექტორი ფოთის ვალერიან გუნიას სახელობის პროესიული სახელმწიფო თეატრის დირექტორი თენგიზ ხუხიაა. ფესტივალი კულტურულ-საგანმანათლებლო ფონდის „ დღეს“ და საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს ორგანიზებით ტარდება. ფესტივალში მონაწილეობენ, როგორც საქართველოს რეგიონალური, ასევე იტალიის, ბელორუსიის, პოლონეთის ქვეყნების თეატრები. პროექტის მიზანია ხელი შეუწყოს სხვადასხვა ქვეყნების თეატრებს შორის ურთიერთანამშრომლობას, გამოცდილების გაზიარებასა და დამეგობრებას. უცხოური თეატრის დასის წარმომადგენლები საზოგადოებას არა მარტო გააცნობენ საკუთარ შემოქმედებას, არამედ მათ ექნებათ საშუალება მოინახულონ და უკეთ გაეცნონ საქართველოს სხვადასხვა ღირშესანიშნაობებსა დ ქართულ კულტურას. როგორც ფესტივალის ორგანიზატორები ამბობენ, ფესტივალს ყოველწლიური სახე მიეცემა. ფესტივალის მხარდამჭერები არიან: ქალაქ ფოთის მუნიციპალიტეტის მერია, საქართველოს ვაგონმშენებელთა ჰოლდინგი, საქართველოს რკინიგზა, კომპანია „ასკანელი“, ლუდსახარში „ზედაზენი“, „ბარამბო“, „სანდომი“, „ქართული ბრენდის დღე“, „სნო“, „გურჯაანის ნაყინი“, UTENOS, SVYTURYS 1784. მედიამხარდამჭერები არიან: საინფორმაციო – ანალიტიკური პორტალი „კვირა“, საზოგადოებრივი მაუწყებელი, ტელეკომპანია „იმედი“, აჭარის ტელევიზია, თამარიონი“, სამაუწყებლო კომპანია „მეცხრე ტალღა“, რადიოსადგური harmony, GARB, MediaPrint.

საინფორმაციო პორტალი კვირა on 24/07/2015 17:17
* http://kvira.ge/195311#prettyPhoto


"მარწყვის ცივი ტორტი" - ბათუმელი რეჟისორის სპექტაკლის პრემიერა ქუთაისში
Ajara TV
Published on Oct 11, 2014
ბათუმელი რეჟისორის სპექტაკლის პრემიერა ქუთაისში. "მარწყვის ცივი ტორტი" - ასე ჰქვია ერთმოქმედებიან სპექტაკლს, რომელიც ლადო მესხიშვილის სახელობის დრამატულ სცენაზე რეჟისორმა გიორგი თავაძემ ალექსანდრე ქორქაშვილის პიესის მიხედვით დადგა.
სპექტაკლში იგავური ენით არის გადმოცემული თანამედროვე ადამინის ყოფა. მთავარი მოქმედი გმირები "მაცივარი ადამიანები", არიან, რომლებიც თავიანთი მოქმედებით ქვეყანაში პოლიტიკურ, სოციალურ და სხვა სფეროში არსებულ პრობლემებს ეხმიანებიან. პრემიერას ბათუმის დრამატური თეატრის დასის წევრებიც ესწრებოდნენ.


Ajara TV
Published on Oct 9, 2014

study
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5270
Registration date : 09.11.08

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty
PostSubject: Re: ალექსანდრე ქოქრაშვილი   ალექსანდრე ქოქრაშვილი EmptyMon Apr 15, 2019 10:59 am


"სიახლეები" რკინის თეატრი, სპექტაკლი "ჩიტები", რეპეტიცია

Artareatv
Published on Oct 10, 2016

"სიახლეები" -“რკინის თეატრი“ ახალ თეატრალურ სეზონს დავით ანდღულაძის სპექტაკლით – „ჩიტები“ ხსნის. (ალექსანდრე ქოქრაშვილის „მეზუნია ჩიტების“ მიხედვით).


რკინის თეატრის სპექტაკლი "ჩიტები" - ნინელი ჭანკვეტაძე სტუმრად "კარამელში"

Iberia TV
Published on Jul 5, 2016


Published on Jul 13, 2016

study
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5270
Registration date : 09.11.08

ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty
PostSubject: Re: ალექსანდრე ქოქრაშვილი   ალექსანდრე ქოქრაშვილი EmptyMon Apr 15, 2019 11:13 am


"ჩიტები" "რკინის თეატრის" სცენაზე

Iberia TV
Published on Jul 6, 2016
"ჩიტები" "რკინის თეატრის" სცენაზე - სალომე რაზიკაშვილის სიუჟეტი

study
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Sponsored content




ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty
PostSubject: Re: ალექსანდრე ქოქრაშვილი   ალექსანდრე ქოქრაშვილი Empty

Back to top Go down
 
ალექსანდრე ქოქრაშვილი
Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი :: მთხრობელთა და მოსათხრობთათვის-
Jump to: