არმური Armuri
არმური
არმური Armuri

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri - literary Arena, or library from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  RegisterRegister  Log inLog in  

Share
 

 ტარიელ ხარხელაური

Go down 
Go to page : Previous  1, 2, 3  Next
AuthorMessage
Guest
Guest



ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyFri Apr 10, 2009 10:34 pm

***
კბილებზე მადევს ხრილივით
ძვლები, ნახრავი მაჯისა,
მთვარევ, შენა ხარ მოწამე
ჩემი უზომო ტანჯვისა.
ზედ გულის კოვზთან მიბრუნავს
წვერი სამყაროს ხანჯლისა,
როგორც რამ მადლი ღვთიური,
საწუთისუფლო გარჯისა.


Idea
Back to top Go down
gio gurji
Way at Armury
Way at Armury


Male
Number of posts : 34
Age : 38
Registration date : 27.02.09

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: . . .   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptySat Apr 11, 2009 1:08 pm

***
მე შევძლებ, შენით სამყარო შევქმნა,
მე შენით შევძლებ სიკვდილზე ვწერო,
ცოცხალი მხოლოდ ვიქნები შენთან
და მკვდარიც შენთან, სიცოცხლევ ჩემო!
ქარია ახლა და სადაც ვდგავარ,
უკვე დაეშვნენ მწუხრის ჩრდილები,
ვჩანვარ, ასეა, შენითა ვჩანვარ,
გამწირავ - შენით გავიწირები.
ქრის და ცრემლებით სავსეა თვალი,
ქრის, ღამემ შენზე ფიქრი ინება,
შენა ხარ ქალი, შენა ხარ ქალი
და ჯერ ართქმული აქვითინება.


magari leqsia.
Back to top Go down
http://www.poetry.com
სანათა
Into Armury
Into Armury
სანათა

Female
Number of posts : 331
Age : 59
Registration date : 10.11.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptySun May 10, 2009 9:18 pm

ბატონო ტარიელ,თქვენ გაიხარეთ, თქვენ ჰყავდით ძალიან დიდხანს თქვენს საფიცარ და ბედუკუღმართ საქართველოს! მშვიდად ვერ დავრჩიო, არც პათეტიკის დაბრალების შემეშინდა და არც სიყვარულის გამომჟღავნების შემრცხვაო... ჩემი ტკივილი ამოვიკვნესეო...
ჩემი გუშინდელი დარდების გაგრძელებაც იყო თქვენი ეს ლექსი "ფრთხილად ჩემო საქართველოვ, ფრთხილად"ო.
ერთი რამე ხომ მართლა ყველამ შევიგნოთ, რომ კარგი მთავრობა არ არსებობს. არც იმედი უნდა გვქონდეს, რომ ოდესმე მთავრობა იქნება კარგი. ვინაა ეს მთავრობა ბოლო-ბოლო? ჩვენ და ჩვენი ახლობლები. ვართ კარგები?..
აკი ფსალმუნი გვასწავლის, ვაი კაცსა ვინც კაცს მიენდო და არა ღმერთსაო. უნდა გავძლიერდეთ ლოცვაში, მარხვაში, ერთმანეთის სიყვარულში, ეკლესიურ ცხოვრებაში. არ უნდა მივცეთ ვინმეს საშუალება, თავისი ვიწრო მიზნებისთვის გამოგვიყენოს. აი, მაშინ ღმერთიც გადმოგვხედავს.
ჩვენ რომ ვდგავართ და ან ერთ მხარეს ვლანძღავთ ან მეორეს, უკვე ცოდვაში ვდგებით. განკთხვის ცოდვაში.არადა,რომ არც ის შეგვიძლია, ენას კბილი დავაჭიროთ და ჩვენ-ჩვენი საქმე ჩუმად ვაკეთოთ? რა ვქნათ, ბატონო ტარიელ, რომ ამ ხუთი წლის მანძილზე არც ამ ხელისუფლებამ დაავალა სათანადო უწყებებს რომ ეზრუნათ გლდანის მეოთხე მიკრო-რაიონიდან ნადიკვრებამდე 2 კილომეტრი გზის დაგებაზე და ალბათ ოპოზიციონერთაგანაც არც თქვენ გეიმედებათ ბევრი, ვინც ამ გზაზე და ამ გზის სახით ხალხის პრობლემებზე საზრუნავად ცდილობს ქვეყნის სათავეში მოსვალს?
ეს პოზიცია-ოპოზიციაც რომ სულ ჩემიანები და თქვენიანები არიან? აბა, გულზე ხელი დავიდოთ, ან მომიტინგეთა შორის, ან დიდ და პატარა თანამდებობებზე რამდენი ჩვენიანი გავგულება? რამდენ ვინმეს ვხედავთ დღეს კვლავ ქუჩაში გამოსულს, ამ ხუთი წლის წინაც რომ მთავრობის სასახლესთან იდგა? ვის დავუჭიროთ მხარი-ვის წინააღმდეგ? რა ვქნა, მე რომ ორივენი მიყვარხართ ამ სცენის მაღლაც და დაბლაც? რა ვქნა?

"ფრთხილად ჩემო საქართველოვ, ფრთხილად!"

მიხო, ახლაღა ჩამინელდა დილანდელი ემოცია და შევეცდები იმ უამრავიდან რაც თქვენთვის სათქმელად მინდა და მემეტება მცირედი მაინც ვთქვა. არც ვიცი ვის, ალბათ, განგებას უნდა დავუმადლო, ჯერ მარიამ წიკლაურთან და მერე შენთან რომ შემახვედრა. საერთოდაც უამრავი კარგი რამ რომ მოხდა ჩემს ცხოვრებაში ამ წელიწადნახევრის განმავლობაში. აბა, როგორ არ ვუმადლოდე ბედს, ბატონმა ტარიელმა რომ მრავალთაგან გამომარჩია, დღეს დილას დამირეკა და ეს ფანტასტიკური, ახლათახალი ლექსი ჩემზე შეამოწმა. ასეთი რამ ხომ შემთხვევით არ ხდება?
ჰო, ჰო, მიხო ბატონო, ასეთი სასწაულები არ ხდება შემთხვევით! საინტერესოზე-საინტერესო პიროვნებები, ადამიანი-სამყაროები, თავის ახლობელზე უახლოესივით მკითხულობდნენ და ნაფირაქლს მიზიარებდნენ...
დიდი მადლობა, მიხო, ძალიან დიდი მადლობა და არ მეჩხუბო ამ აღიარებისათვის. ბატონი ტარიელივით არც მე მერიდება, ამჯერად სიხარულის ამოთქმის.
Back to top Go down
http://www.geowebi.com/sanatha/
Guest
Guest



ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptySun May 10, 2009 10:57 pm

კაცოოო!
ნუ მაქებთ, თორო - დაგწყვეტავთ სუყველასა!
ვინ გამიხდით თქვენა, ვაააა!

”წაგასლეკთ თავებსა!” - ეგრე იმუქრებოდა ხოლმე გოდერძი ჩოხელი და მეც იმას გავიმეორებ!

ვააა!

ვინა ხართ თქვენა?!!!
Back to top Go down
nukri bereTeli
Way at Armury
Way at Armury
nukri bereTeli

Male
Number of posts : 29
Age : 37
Location : ...
Humor : :)
Registration date : 02.02.09

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyFri Jun 05, 2009 9:36 pm

ვინც მე ამ უსაყვარლესი პოეტის წიგნს მაშოვნინებს, "ჩემი სული ალალ მისი"! Exclamation Rolling Eyes
Back to top Go down
არაბული
Into Armury
Into Armury
არაბული

Male
Number of posts : 186
Age : 28
Location :
Job/hobbies :
Humor :
Registration date : 27.12.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyTue Jun 09, 2009 12:56 am

უბრალოდ ბედნიერი ვარ რომ ასეთი პოეტის ეპოქაში მიწევს ცხოვრება.... უდიდესი პოეტი და უსაყვარლესი ადამიანი


***
წინ ველი მიდევს ნამცვრევი
სისხლის, ცრემლის და ძვალისა,
სამყარო, წესად ნაქცევი,
გამგე ცოდვა და ბრალისა.
ძნელად საცნო და სამჩნევი
ჩვეულებრივი თვალისა.
არც მართლა უსრულებელი,
არც მართლა ერთი წამისა.


***
არავინ არ ხარ... თუ საკუთარ
ნაგრილს უფრთხები
და შენი ყოფნა დარხეული ფოთლის
ჩქამია.
მონა ხომ არ ხარ... გიხაროდეს
თავისუფლება,
რომელიც მხოლოდ გაელვების
ერთი წამია...


***
წლები ილევა, შინ ვზივარ,
უმძრახადა ვარ მთვარესთან,
ნაცარში ვწერ და ვკითხულობ,
აღარ გავდივარ გარეთა.
ნაცარში ვხატავ სახეებს
ჩემფერა მგლოვიარეთა,
ფიქრების ცეცხლი მინთია,
შიგ სტრიქონებს ვწყავ მდარეთა.
ბევრჯერ წასულა უკანა
მზე ჩამომდგარი კარებთან.
ცაზე გამქრალან ვარსკვლავნი,
მე დავა მქონდა ქარებთან.


***
ბევრს არასა გთხოვ, ღრუბელო,
ცვარს რომ ულოკავ გვიმრასა.
ამ სერს გადაღმა, კლდის ძირას
ერთ ბუერასა სძინავსა.
ნუ შეაწუხებ ძალიან,
ნუ მოაჭარბებ წვიმასა,
ნუ დამიმატებ ტკივილსა,
გულს ნუ შემიჭმევ გმინვასა.
ბევრს არასა გთხოვ, ღრუბელო,
ცვარს რომ ულოკავ გვიმრასა.


***
სერდასერ ჩამოვიარე,
ნისლში თვალები ვბანეო.
რა შემზარავად ღრიალებ,
ფიქრებს რად მიმღვრევ, იორო.
საცაა დაიწვერება
საყორნის მთაზე მთვარეო.
მივდევ,
მივფერობ გვირილებს,
სამზეო გავიიოლო.
რა ძაან დაჯღანული ვარ,
რა ძაან დავიღალეო.


***
ჩემს უმცროს მეგობარს,
ია მაჭავარიანს.

მზემ თავისი ჰქნა საქნარი,
გათბა და მოხვედ, იაო.
მთიდან აიწევს ზამთარი
ცრემლებად ჩამოცვივაო.
შევატყვე, ჩემი ნათქვამი
გულმა არ დაიმჩნიაო.
დაიძრნენ შავი ნისლები,
სერდასერ ჩამოდიანო,
იარონ, მაგათ წესია,
მე არას დამიშლიანო.


***
ბევრზე ვთქვი ბევრჯერ უარი,
თავს ამით კი არ ვიმართლებ,
ვერც სხვა მიქამდა უარესს,
რაც საკუთარ თავს დავმართე.
მზის ცხელი მედო ლაგამი,
ვღეჭდი, ვამტვრევდი, ვღუნავდი,
ვიყავი, როგორც საგანი,
მაგრამ მიკრული უნაგირს...
ვიარე,
სად არ ვიარე,
სად ვის ვუმტვრიე კარები,
ვიყავი, როგორც იარა,
ცივი და შეუბრალები...
სისხლი მაძლიეს - სისხლი ვსვი,
მჩეხდნენ, ვიბრძოდი,
ვკიოდი...
და სიცოცხლიდან სიკვდილში
ნისლივით მიმოვდიოდი.
ნალეწი მზის და მთვარისა
ჩემ წინ ლოდებად ეყარა,
ღია მაქვს თხემი თავისა,
შიგ შენსას ვხარშავ ქვეყანას...
არ ვჯავრობ არარც არაზე,
არც რას ვიტკიებ ადვილად
და სამყაროთა გავაზე
დავცურავ მგლისფერ ნაგრილად.
Back to top Go down
http://lib.ge/
Guest
Guest



ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyThu Jul 02, 2009 11:05 pm

study

***
ქარაფზე ქარის სიმღერას ვისმენ,
შენს ხმას მაგონებს, სიცოცხლევ ჩემო,
მოჰნატრებიათ სიმაღლე ნისლებს
და იწევიან ზემოთ და ზემოთ.
წევს ლურჯი ბინდი მწვერვალთა ზედა
და ღრუბლებს ზემოთ მთვარე მიცურავს,
მთვარეში მხოლოდ შენს სახეს ვხედავ,
მუხლს
მოვიდრეკ და კრძალვით ვლოცულობ.
ვერ შევიშლები ამაზე მეტად,
თავს არ გაბრალებ და არც გაწონებ,
მცდარი აზრია, რად ფიქრობ, ნეტა,
რომ უშენობა გამომასწორებს.
თავს მოვასვენებ ფესვებზე დეკის,
ზევიდან ნისლის კალთას ვიფარებ,
რა უნდა გითხრა ამაზე მეტი,
რაც ვთქვი - ან ისიც რატომ გითხარი.
თავით ვარსკვლავი ცისკრის მინთია,
რომ დილით დამსვას კალთაზე ზეცის,
მწყურიხარ, ესეც დროებითია -
დროებითია, გული რომ კვნესის.
ქარაფზე ქარის სიმღერას ვისმენ,
სიმღერა შენ გგავს, სიცოცხლევ ჩემო,
მოჰნატრებიათ სიმაღლე ნისლებს
და იწევიან ზემოთ და ზემოთ.


Exclamation


Last edited by ბობო on Sat Jul 04, 2009 3:45 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
renuari
Into Armury
Into Armury
renuari

Female
Number of posts : 118
Age : 58
Location : Tbilisi
Registration date : 17.12.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyThu Jul 02, 2009 11:09 pm

დასტურ!

უნაზესი სულის ვაჟკაცი!!!!!!!!! flower flower flower flower flower
Back to top Go down
ვაჟა ხორნაული
Into Armury
Into Armury
ვაჟა ხორნაული

Male
Number of posts : 1346
Location : თბილისი
Job/hobbies : პოეტი
Humor : სანაქებო
Registration date : 09.12.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyFri Jul 03, 2009 9:04 am



გემოვნებიანი მკითხველის სიყვარული_
უფრო დიდი პრემია წარმოუდგენელია,
ხოლო ისეთ ქვეყანაში,სადაც ყველაფერი ყირაზეა დაყენებული,ჭეშმარირტი პოეტები უმრავლეს შემთხვევაში ამა თუ იმ პრემიის(ამ პრემიის კოზირი ფულია)გარეშე რჩებიან_თუნდაც შოთა რუსთველის პრემია ისეთ მჯღაბნელებსა აქვთ დათრეული,მუხრან მაჭავარიანივით შესძახებ:ბნელა?!
...
ბნელა და თანაც როგორ!
Back to top Go down
http://www.urakparaki.ge/?m=7&WUID=1466
არაბული
Into Armury
Into Armury
არაბული

Male
Number of posts : 186
Age : 28
Location :
Job/hobbies :
Humor :
Registration date : 27.12.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptySat Jul 04, 2009 3:14 pm

... 20 წუთია ამ გვერდზე ვარ და რაღაცის დაწერა მინდა... დავწერ წავშლი, დავწერ წავშლი...

სხვა დროს იქნებ შევძლო რამის დაწერა... ახლა ტარიელის ერთ ლექსს დავტოვებ...


***

- ოჰოო! -
ამოიოხრა მუხამა მძიმედა,
ხომ გაიგონე,
იმედავ,
კვნესა მუხისა?!
ვინ იცის,
ღიმილი უღირს რად ცასა,
სხვისა ტკივილი სხვასა,
სხვისა სიხარული სხვასა...
ამოიოხრა მუხამა მძიმედა,
იმედავ!
- ტოტი მოსტყდა
და კვნესოდა იმითაო, -
მითხარი,
ზურგი შეატრიალე,
გამცილდი და უშნოდ გაიღრიჯე,
ვირისთავო.
მუხა კი კვნესოდა...
მესმოდა...
და გული მიბრაგუნებდა ბეჭიდან.
სხვას როგორღა ვუთხრა,
იმედავ,
როცა ტკივილი მუხისა,
უშნოვ,
შენც ფეხებზე გეკიდა.
- ოჰოო! -
ამოიოხრა მუხამა მძიმედა.
დაგაყრუოს გამჩენმა, იმედავ!..
Back to top Go down
http://lib.ge/
ნეკერა
Into Armury
Into Armury
ნეკერა

Female
Number of posts : 142
Age : 34
Location : თბილისი
Job/hobbies : პოეტი
Humor : კარგი
Registration date : 27.12.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyFri Aug 07, 2009 10:00 pm

ჩამოვა ხოლმე ტარიელ ძია... ალალმართალი ადამიანის სიძლიერით ჩაგვიკრავს გულში, მამურად მოგვეფერება... რომ წავა ხოლმე მერე დიდხანს მყოფნის მისი ღიმილი, მისი ჩახუტება, თითქოს უფრო კარგი, კეთილი ვხდები ცოტა ხნით მაინც...
ის რომ არა, სადაც ვარ იქ დიდხანს ვერ გავძლებდი... ალალად ვამბობ ამას, ვისაც უნდა გაიგოს, სულ არ მეშინია Smile

***
ცოტა მაქვს, ცოტას ვჯერდები,
ბევრის არა ვარ მდომელი,
არა ვარ მგელი, ყორანი,
ხარბი და გაუძღომელი.
საბალახოდაც ფიქრი მაქვს,
ფიქრისავე ვარ მძოვნელი,
თვალი სულ გზებზე მიჭირავს,
მუდამ ვიღაცას მოველი,
არც სიყვარული მაკლია,
დარდი მაქვს აუწონელი.
სუყველა მიყვარს, რაც სუნთქავს,
გველიც _ მიწაში მძრომელი.
სიცოცხლეც მიყვარს, სიკვდილიც,
სამზეო განუზომელი.
ცაზე ვარსკვლავნი, ძირს მიწა
მადლით მკვებავენ რომელნიც,
მზე, მთვარე, ქარი, ნისლები,
ჩემი ცრემლების მწოველნი.
ცვარი ასხმული ბალახზე
მალაღებს, ვტკბები ცქერითა,
როგორც მიწაზე ვარსკვლავნი
გასხმულნი უფლის ხელითა,
ხან ყინვა მაზრობს,
ვიწვები
ხან ამინდებით ცხელითა,
ხან ვიწროდ მიჩანს საწუთრო,
სამყაროებით ვრცელითა.
ხან ნათელი ვარ მზესავით,
ხან დაფარული ბნელითა,
ხან თითქოს მთელი სამყარო
მე მიკავია ხელითა...
არვის ვვნებ ჩემი ცად ასვლით,
არც ვინმეს ჩამოქცევითა,
თუ რამე მტკივა, სხვას არ ვთხოვ,
მე თვითონ ვკურნავ ცრემლითა.
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com/forum.htm
ვაჟა ხორნაული
Into Armury
Into Armury
ვაჟა ხორნაული

Male
Number of posts : 1346
Location : თბილისი
Job/hobbies : პოეტი
Humor : სანაქებო
Registration date : 09.12.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyFri Aug 07, 2009 10:39 pm

***
ცოტა მაქვს, ცოტას ვჯერდები,
ბევრის არა ვარ მდომელი,
არა ვარ მგელი, ყორანი,
ხარბი და გაუძღომელი.
საბალახოდაც ფიქრი მაქვს,
ფიქრისავე ვარ მძოვნელი,
თვალი სულ გზებზე მიჭირავს,
მუდამ ვიღაცას მოველი,
არც სიყვარული მაკლია,
დარდი მაქვს აუწონელი.
სუყველა მიყვარს, რაც სუნთქავს,
გველიც _ მიწაში მძრომელი.
სიცოცხლეც მიყვარს, სიკვდილიც,
სამზეო განუზომელი.
ცაზე ვარსკვლავნი, ძირს მიწა
მადლით მკვებავენ რომელნიც,
მზე, მთვარე, ქარი, ნისლები,
ჩემი ცრემლების მწოველნი.
ცვარი ასხმული ბალახზე
მალაღებს, ვტკბები ცქერითა,
როგორც მიწაზე ვარსკვლავნი
გასხმულნი უფლის ხელითა,
ხან ყინვა მაზრობს,
ვიწვები
ხან ამინდებით ცხელითა,
ხან ვიწროდ მიჩანს საწუთრო,
სამყაროებით ვრცელითა.
ხან ნათელი ვარ მზესავით,
ხან დაფარული ბნელითა,
ხან თითქოს მთელი სამყარო
მე მიკავია ხელითა...
არვის ვვნებ ჩემი ცად ასვლით,
არც ვინმეს ჩამოქცევითა,
თუ რამე მტკივა, სხვას არ ვთხოვ,
მე თვითონ ვკურნავ ცრემლითა.

...
მაგარი პოეტი
და უერთგულესი მეგობარია ტარიელი. king cheers king
Back to top Go down
http://www.urakparaki.ge/?m=7&WUID=1466
ეკატო (ეკა ტალახაძე)
Front of Armury
Front of Armury
ეკატო (ეკა ტალახაძე)

Female
Number of posts : 54
Age : 46
Location : თბილისი
Job/hobbies : სიტყვა
Humor : რას იტყვის ,,მეოთხე?"
Registration date : 23.07.09

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyFri Aug 07, 2009 11:32 pm

ღმერთოოოო, რა ბედნიერება მარგუნა გამჩენმა, რომ ტარიელ ხარხელაურს დამადარა. პირველად რომ მივდიოდი ინტერვიუს ჩასაწერად, სულ მუხლები მიკანკალებდა. დედაჩემის ნაამბობით ვიყავი გაბევრებული და იმიტომ. მაშინ მისი კრებულიც კი არ მენახა თვალით, მაგრამ რომელი კრებული შეედრებოდა ჩემი ბავშვობის ბიბლიოთეკასთან შეზრდილ ერთ პატარა ბროშურას – ხელნაკეთს, ხელით გადაწერილს, სტუდენტების ხელიდან ხელში ნასათუთარ–გადაცრეცილს. დღესაც სახლში მაქვს ის კუსტარულად მწვანეყდაშემოვლებული ,,კრებული." ჩემი მომთაბარე ცხოვრების გადამკიდე, ძველებურად თვალდახუჭული ვეღარ ვპოულობ წიგენბს, თორემ ფოტოზე აღვბეჭდავდი და თქვენც გაჩვენებდით. ჰოდა, ის ჩემი პირველი ინტერვიუ მახსოვს ასე დავიწყე: დედა მიყვებოდა–თქო, თქვენ რომ თბილისში გამოჩენილხართ, ასე უთქვამთ, მეორე ვაჟა გვესტუმრა ქალაქშიო. მახსოვს ისე კეთილად ჩაიღიმილა, როგორც ჩვევია და რას ბრძანებთო... არ გასულა 2 წუთი და აკიღა თავად გამენდო: მთა რომ მომენატრებოდაო, ქალაქში ხეების გარშემო რომ პატარა მიწის ნაგლეჯია შემოსაზღვრულიო, იქ დავდგებოდი ხოლმეო ცოტა ხნით.
მერე დიდი დრო გავიდა და მწერალთა კავშირში გავფრინდი, მახსოვს. ტარიელ ხარხელაურის კრებულის პრეზენტაცია იყო სახელწოდებით ,,აქ ბინდისფერი გასრულდა ჭალა." იმ ტკივილ–სიხარულიან ზვავზე აღარაფერს ვიტყვი, რაც იქ დაეშვა, მაგრამ გველის ნაკბენივით მახსოვს ერთი პოეტის ,,შენიშვნა" – რა ამბავია, რა ყველაფერი ერთად დაუბეჭდავს, უნდა გამოეზოგაო...
რა უნდა გამოეზოგა, ხალხოოოოო?
აბა, ამ კრებულის წინათქმას გადახედოს ვინმემ:
,,ბექა... შეუნდე მამაშენს, თუ ამ წიგნზე მეტი ვერა გამონახა რა, შენი სულის უკვდავსაყოფად... ეს წიგნი ჩემი შეშლილი სულია. შენი სიკვდილით დამძიმებული და ლანდი გაუბედურებული კაცისა...ღმერთმა ხომ იცის, როგორ უზომოდ მიყვარდი და, ალბათ, ეს სიყვარული სასჯელია ჩემი აქაური ყოფნისა... ვწუხვარ, რომ თუკი რამ ცოდვა მიმიძღვის, უფლის წინაშე, შენი სატვირთველი გახდა..."
აბა, მე რაღა ვთქვა მეტი?
ჩემო თბილო და სველ ნაბადში ღამენათენო, ლექსებად აარმურებულო პოეტო, შენ გაგაძლიეროს ყველა წმინდანმა და სალოცავმა! მე კიდევ იმ ლექსით შევეხმიანები ამ პატიოსან საზოგადოებას, იმ სტუდენტურ ,,კრებულში" რომ მიმითითა დედამ და დღემდე გულით დავატარებ.

შემომკარით მზის სხივი
ხანჯალივით ყბაში,
ანდა შუბლი
გამიხეთქეთ ირიბად,
ჰე, ხეებო,
დაუკარით ტაში,
ვტირივარ.
გვირილების ანთებული სინაზე
გამიტარეთ გულში,
მერე ყველა გუთნისდედის ჯინაზე
მარცვალივით გადამაგდეთ ხნულში.
Back to top Go down
http://www.radio1.ge/FullShow.aspx?ShowID=15
Tabagari Tea
Into Armury
Into Armury
Tabagari Tea

Female
Number of posts : 125
Age : 33
Registration date : 27.12.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptySat Aug 08, 2009 2:51 pm

ეს პოეტი უფრო მიყვარს, თუ ეს ადამიანი, ვერაფრით გავრკვეულვარ... flower
Back to top Go down
ნეკერა
Into Armury
Into Armury
ნეკერა

Female
Number of posts : 142
Age : 34
Location : თბილისი
Job/hobbies : პოეტი
Humor : კარგი
Registration date : 27.12.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptySun Aug 16, 2009 1:30 am

Guest wrote:



”ვიცი,
ჩემი გზა საითაც წავა,
შენ საით წახვალ, ხმელო ფოთოლო” - ტარიელის ამ ლექსზე იაკობ ბობოხიძის სიმღერა არის დაწერილი და აბა, თუ ვინმე ნახავს ინტერნეტში დადებულს, ჩვენც შემოგვაშველეთ იმისი ბმული...

იმდენი ხანი ვეძებე, მთელი სამეგობრო და უცხოებიც ავაწრიალე და მაინც მივაგენი Smile
http://myftp.ge/download.php?id=8CD385821
ხმელო ფოთოლო-ს აქედან გადმოიწერთ Wink
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com/forum.htm
მინდია
Into Armury
Into Armury
მინდია

Male
Number of posts : 171
Age : 33
Location : გადაღმა
Job/hobbies : მეზღაპრე
Humor : ჰორიზონტი სუფთაა
Registration date : 13.12.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyFri Nov 27, 2009 1:21 am

Quote :
აბა, ამ კრებულის წინათქმას გადახედოს ვინმემ:
,,ბექა... შეუნდე მამაშენს, თუ ამ წიგნზე მეტი ვერა გამონახა რა, შენი სულის უკვდავსაყოფად... ეს წიგნი ჩემი შეშლილი სულია. შენი სიკვდილით დამძიმებული და ლანდი გაუბედურებული კაცისა...ღმერთმა ხომ იცის, როგორ უზომოდ მიყვარდი და, ალბათ, ეს სიყვარული სასჯელია ჩემი აქაური ყოფნისა... ვწუხვარ, რომ თუკი რამ ცოდვა მიმიძღვის, უფლის წინაშე, შენი სატვირთველი გახდა..."

ვაი Sad

გვირგვინი ადვილი საშოვნელია წვრილმანების მაღაზიაშიც კი. აი პოეზიის მეფეობაა ძნელი...


***

ჩამოვალაგე ხეების ჩრდილში
შიშით
თავის ქალები დამტვერილი.
ჩამოვუწმინდე დაჟანგული შუბლები,
კბილები ჩამოვურეცხე დილის ცვარით,
მივესალმე,
დაღრეჯილ სახეებს მივუახლოვდი,
მივიცვალე.
ადგილი გამოვნახე,
მორიდებით მოვჯდები,
ჯერ კიდევ გაუხრწნელი გვამიდან ამოვიძახებ:
- კარგ ყმად ვინა ვთქო, ვაჟებო!

cheers
Back to top Go down
http://www.xevsureti.ge
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5120
Registration date : 09.11.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyWed Dec 16, 2009 11:47 pm

***
ძაღლს მაინც აიდევნებდი,
ცერად რომ გასჭერ ჭალაო,
მიზეზობ ძებნას ცხენისას,
გუმანს მიგიხვდი, ქალაო,
ახლა თუ ცოდვა დავიდე,
ზიდოს ლაშარის ჯვარმაო...
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5120
Registration date : 09.11.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyFri Mar 12, 2010 8:11 am

***
მთაზე ვარ –
დაბლა მდინარე
ბორგავს,
აწყდება ნაპირებს,
ზოგჯერ პირს მოვიმძინარებ,
ხან ისევ ავდარს ვაპირებ.
ისე ვარ განრისხებული –
ცეცხლი სწვავს
გულის ნაპირებს,
აღარც არავის არ ვებრძვი,
აღარც არავის ვაკვირვებ.
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury
nino nadiradze

Female
Number of posts : 102
Age : 33
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyMon Apr 26, 2010 8:59 pm

menatreba batoni tarieli, rom gamotbeba amodit chemtano da iqneb avidet... martlac ra bednierebaa mis epoqashi cxovreba...
Back to top Go down
დადა
Front of Armury
Front of Armury
დადა

Female
Number of posts : 61
Age : 35
Location : კომპიუტერთან
Job/hobbies : Wandern, Bücher, Reisen...
Humor : Humorvoll
Registration date : 23.01.10

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyTue Jun 22, 2010 11:32 am

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 658c4c0bfe1f
Back to top Go down
http://uferula.blogspot.com/
დადა
Front of Armury
Front of Armury
დადა

Female
Number of posts : 61
Age : 35
Location : კომპიუტერთან
Job/hobbies : Wandern, Bücher, Reisen...
Humor : Humorvoll
Registration date : 23.01.10

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyTue Jun 22, 2010 11:33 am

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 F2c7d7c033a4
Back to top Go down
http://uferula.blogspot.com/
დადა
Front of Armury
Front of Armury
დადა

Female
Number of posts : 61
Age : 35
Location : კომპიუტერთან
Job/hobbies : Wandern, Bücher, Reisen...
Humor : Humorvoll
Registration date : 23.01.10

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyTue Jun 22, 2010 11:33 am

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 878eeadaba85
Back to top Go down
http://uferula.blogspot.com/
დადა
Front of Armury
Front of Armury
დადა

Female
Number of posts : 61
Age : 35
Location : კომპიუტერთან
Job/hobbies : Wandern, Bücher, Reisen...
Humor : Humorvoll
Registration date : 23.01.10

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyTue Jun 22, 2010 11:34 am

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 0bd6634a4d0b

ტარიელ ხარხელაური და მინდია ხაიაური
Back to top Go down
http://uferula.blogspot.com/
დადა
Front of Armury
Front of Armury
დადა

Female
Number of posts : 61
Age : 35
Location : კომპიუტერთან
Job/hobbies : Wandern, Bücher, Reisen...
Humor : Humorvoll
Registration date : 23.01.10

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyTue Jun 22, 2010 11:36 am

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 8bb0d46e54d5


გელა დაიაური და ტარიელ ხარხელაური
Back to top Go down
http://uferula.blogspot.com/
Admin
Into Armury
Into Armury
Admin

Male
Number of posts : 5120
Registration date : 09.11.08

ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 EmptyFri Sep 24, 2010 8:51 am

"ლიტერატურული გაზეთი", 6 აგვისტო - 2 სექტემბერი, 2010


* * *
არაგველებო! სამშობლო გეძებთ! _
გეძებთ და შუბლი ფიქრმა შეთრთვილა,
რად სდუმან მთები მამულის მკერდზე
უფლის ცრემლებად ჩამოკრეფილნი.
არაგველებო! მამული მტკივა _
წამლად დამადეთ მამულის წყლულებს,
მძიმე სენი სჭირს სამყაროს მთლიანს
და ვერ ისვენებს მსოფლიო სული.
არაგველებო! რად გვინდა სისხლი _
თუ არ ბორგავს და შიშმა დანისლა,
თუ არ იქნება სამშობლოს ღირსი
რომ საქართველოდ იქცეს კრწანისთან.
არაგველებო! მოვკივი ქარებს
და მყუდროებას ვურღვევ სასულეთს,
არაგველებო! გაშალეთ მთვარე
და ჩემს სამშობლოს მხრებზე დაჰხურეთ.
არაგველებო! სამშობლო მტკივა _
სამშობლო _ უფლის მუხლთა სასვენი,
არაგველებო! ამინთეთ დილა
და ჩემი ქვეყნის ზეცა გახსენით.
არაგველებო! მწუხრი წევს მყინვარს,
გონებავ ერის _ სიფრთხილე გმართებს,
არაგველებო! სამშობლოს სტკივა,
სამშობლოს სტკივა _ ღვთისმშობლის სანთელს.


* * *
ჩემი გონების ნაშალსა ვღრღნი და
ლექსის ძველისძველ ვისტუმრებ ვალებს
და ვატრიალებ ყოველი მხრიდან
თვალებს _ ცრემლებში გაწრთობილ კალმებს.
ჭექა-ქუხილის ვსაუბრობ ენით,
ჭექა-ქუხილით ბრძანებას ვისმენ
და ყოველდილა გონება ჩემი
მთვარის მკრთალ სხივებს მიჰყვება ცისკენ _
და მიღმიერი სამყაროს ხიბლით
შვებას არ მაძლევს სული წყეული,
წუთისოფელი სიცოცხლით მიბრის
სიკვდილით მიბრის მხოლოდ სხეული
და დავწანწალებ საფლავებს შორის
შავი ნისლივით ლანდი უსახო,
ციდან ვარსკვლავებს მიზიდავს ქარი,
რომ დედამიწას ჩამოუსახლოს.


* * *
ჩემს თავზე უცხო ფრინველი,
ტრიალებს, არა მცილდება,
მივდივარ, მომსდევს _ ჩვენს შორის
მანძილი არა მცირდება.
ხან დამიფარავს მზის სხივებს,
ხან ისევ გამობრწყინდება,
ნეტავი შენა, ფრინველო,
არ გღლის და არა გწყინდება.


* * *
წუხელ ნანახო სიზმარო,
ნეტამც კი ამიხდებოდე,
ჩემს საძვალესთან ყორნები
მოზარეებად სხდებოდნენ.
მე მჭირდეს ყველას ტკივილი
არავინ იტანჯებოდეს,
ჩემს ძვლებზე ტურფა იანი
ყვაოდნენ, არა სჭკნებოდნენ,
გარს მესხდნენ შავნი გველები
ჩემს ფიქრს ლექსებად ჰყვებოდნენ.
სად ჩემი ლანდი ჩადგება
ზეცა იქ ჩაიხსნებოდეს,
იქ მიდგეს ცისკრის ვარსკვლავი
სანთლად იქ დაინთებოდეს,
მთვარე მიკმევდეს საკმეველს
სუნი სამყაროს სწვდებოდეს,
ნაგლოვი მიღმა მხარისა
ცას ცრემლებადა სწყდებოდეს,
დიოდნენ სულნი ნისლივით
ჩემს გულისპირზე წვებოდნენ,
მე ვიდგე ნათელივითა
თვალნი სადამდიც სწვდებოდეს.
სიცარიელეს ვავსებდე
ჩამქრალის ნაკლულისასა,
მივხვეტდე, მკერდით მივრევდე
ფერფლს ჩანაცრული მზისასა,
ოთხივეს კუთხით ვისმენდე
ჩურჩულს ღვთის ზარებისასა,
ვუნთებდე სულთა სამყაროს
ცეცხლს ჩემის თვალებისასა,
მლოკავდნენ ცეცხლის ალები
ფერს ვერ მიცვლიდნენ მგლისასა,
სადაც მუხლს დავცემ ცის ზურგზე
იქ _ დავამჩნევდე ნიშანსა.



* * *
ნეტა რა გეტაშება,
ვის დაკრულზე ცოდვილობ,
როცა ცრემლი არ შრება
გულო კეთილშობილო.
დამცხრალია ჭენება _
როგორც ქართა თამაში,
რაღაც საშინელება
შეფარულა ამაში.
საით გაგიწევია,
ჩემო თალხო აჩრდილო,
ლანდების მისტერია
მზეშიც გამოვაჩინოთ.
ახლა უფრო ხშირია
შემოტევა წამების,
ნაკლებად მეშინია
მძაფრი შემოღამების
და ღრუბლების დინებას
კვალზე ავედევნები,
ქართა აქვითინება _
მთვარე ანაცრემლები.
ნეტავ რა გეტაშება _
ვის დაკრულზე ცოდვილობ,
როცა ცრემლი არ შრება
გულო, კეთილშობილო.


* * *
მოდი ამ ღამით _ ჩემთან მთვარეა,
მთვარე ჩუმი და მიუსაფარი,
მოდი, მზედ მოდი, მზეო მარიამ,
ჩემი სამყაროს ზურგი დასძარი.
მოდი, მდუმარე აჰყარე მთები
ცრემლად ჩამკიდე კლდეებს ფრიალოთ,
მოდი, ჩემს სხეულს შეასხი ფრთები
ქარში გავიდე სახეტიალოდ.
მოდი, ძვირფასო, მთვარის ამარა
ნუ შემატოვებ ამ ცბიერ ღამეს,
თორე ამ სივრცეს _ როგორც სამარეს
ჩემს შესახვედრად ვარსკვლავნი რთავენ.


* * *
ამკივლა, შემაზანზარა,
შევკრთი ორპირი შეთქმული,
ჩემს სახატესთან დამდგარა
მამა ჭაღარაშერთული.
მხრებზე დამაწყო ხელები,
ავკვლევ, მიწისფრად გავშრები,
ვის ხატებს მიეფერები
შე შობელძაღლო, რას შვრები!
ამწია, კედელს მიმანდო,
ჩამომისწორა მაჯანი,
ყელზე სიბრტყელად მიმადო
სამღარიანი ხანჯალი.
ხელი მკრა, იქვე მიმაგდო,
აღარ გნახოვო საჯარეს.
მაღალო ღმერთო, რა მომდის,
ეს რა სიზმრები მტანჯავენ,
სხეული გარეთ გამოვდგი,
გამოვიკეტე საძვალე.


* * *
ცა ისევ ცრემლით მოვცრემლე,
სულს სატკივარი მინაცრავს,
დაჰღლილხარ წუთისოფელო,
შენი დროც ჩამოიმარცვლა.
შენი დროც ჩამოილია
როგორც ყველასი ილევა,
შენს ირგვლივ ჩემი ჩრდილია,
მე შენი ძვლების მღვიმე ვარ.


* * *
სცენა...
სადაც სულს ფრთები დაემტვრა
და სისხლისფერ მტვრად განიმცვრა
უკან,
ქარი _ ღვთაებრივ ჰანგთა მაესტრო
ნისლთა კამერულ ორკესტრთან
უკრავს.
შენ კი ხარხარებ, როგორც ყოველთვის
როცა ნათელი შესცვლის სამთვაროს,
მიწაზე _
გაჩნდი როგორც პოეტი,
შეშლილის მარტივ ნიღაბს ატარებ.


* * *
გავტანჯე მიღმა სამყარო
ცაზე ფიქრების წერითა,
ღეჭვით დამცვდარის ეჭვებით,
გახუნებულის რწმენითა.
სად სჭკნებით, ჩემნო ყვავილნო,
ნათიბნო ჩემის ცელითა,
ჩამობინდული თვალებით
მტვრადქცეულთ ჩამოგცქერითა.
აღარ მხიბლავენ ნისლები
თავისი მშვიდი გალობით,
თქვენგან ვიყავი ჩვეული
მცირედ მხოლოდ თქვენ მწყალობდით.
თქვენ მე მავსებდით, მე თქვენა _
ერთიმეორით ვხარობდით,
ვესწრაფებოდით შეყრასა,
გაყრას აღარა ვჩქარობდით.
ავდევდით დილის ნიავსა,
თავ-თავის ხმაზე ვჩქამობდით,
ვტირი და... ცრემლის მაგივრად
თვალთაგან სისხლი ჩამომდის.


* * *
მ. ჩიტიშვილს

შენს ლექსთან, როგორც ხატის წინ
ქედდადრეკილი ჩავივლი,
ჩავინავლები ცეცხლიდან
ამსხლტარი ნაპერწკალივით,
რომ არ მრცხვენოდეს – კაცობის,
ავტირდებოდი ქალივით.


* * *
ხომ გიკვირს...
დაწყლულებული დამაქვს გული და
ვქვითინებ,
ვიდრე შემეძლო _
ვუძლებდი, ვიდრე შემეძლო _ ვითმინე...
ახლა კი, როცა
ტკივილმა გულის გარედან გაჟონა,
ირგვლივი შეატორტმანა
ჩემი გონების ნაჟრჟოლმა...
ნუ მეტყვი,
ნურაფერს მკითხავ _ აქამდის როგორ ვმაგრობდი,
მტვერში გართხმულმაც ვიარე,
გზის სწორადაცა ვმაღლობდი,
არარა დამრჩა, ვინც მირტყა,
ჩემგან ნათქვამი მადლობით...


* * *
ნათელი სივრცის ნახევარს ფარავს,
ნახევარს მხოლოდ ჩრდილი მოჰფინა,
ღრუბლებით ცერად ჩაჭრილი მთვარე
მარტივი ხედი ჩემი პროფილის.


* * *
დამღალა შენმა ლოდინმა,
ქარაფთა ქართა სმენამა,
როცა ძალიან მწყუროდი
მაშინ არგამოჩენამა.
გულის ეჭვებით ბორგვნამა,
მეტ-ნაკლებობით ტკენამა,
რაც რომ საწუთრომ დამაკლო,
ის დამიმატა ზენამა.
ჩემს მხრებზე შავი ღრუბლების
ხშირ-ხშირად ჩამოფენამა,
დილით ხარივით ბუბუნმა,
ღამით ცრემლების დენამა,
წუთისოფელთან ბრძოლამა,
სულ აქეთ-იქით ფრენამა.
ჩაჰლია გულის კედლები
ჩაგუბებულმა წყენამა,
ახლა გინდ მოდი, გინდ არა _
ფრთები დაჰკეცა ძერამა,
მე თავად გარდავიცვლები,
რომც არ იჩქაროს წერამა.



* * *
თუკი მწადია, ვიტირებ,
ვინ რა დამიშლის ტირილსა?!
ცრემლია _ მადლი უფლისა,
განმბანი ჩვენი ჭირისა.
მადლობა, დამბადებელო,
რომ გვილამაზებ ტკივილსა...


* * *
ეს _ პატარეკას ნასახლარია,
ის _ მგელასი, ტურების ხავილი რო ისმის,
აგერ იქ, ბოლოში, ჩაქცეული სახლი როა _
ღვთისავარის...
მაღალი, მხრებში გასული, მწითური კაცი რო იყო...
შენ ბალღად იყავ...
ამათ კი დიდი ხანია
რაც წუთისოფლის კარები გაიჯახუნეს.
საბძლის სახურავს რომ უყურებ,
ეს ცალთვალა დათასია, მჭედლისა,
ცოლი ჰყავდა?! _ კაბის ბოლოთი
ნახევარ სოფელს ჰგვიდა,
პირველი ქმრიდან რო გერი მოიყოლა _
ისღა ცხოვრობს მაგ საბძელში,
აბა, შენც შემოურბინე თვალით სოფელსა და
მერე გაიკვირვე
დაღრუბლული შუბლის ყურება...


* * *
ნუ შემადარებთ ყვავილის ფოთლებს,
ნურც მთვარეს ცაზე დაგდებულს ზურგით,
მე უფრო ვგავარ ნიადაგ მბრუნავს
მთათა წვერებზე მიფენილ ღრუბელს.
მე ბილიკი ვარ, რომელზეც მგზავრი
რაღაც ფარული სიმშვიდით მიდის
ლანდი ვარ მიწის, არ ვგავარ არვის _
უზომოდ მცირე, საშინლად დიდი,
ქარიშხალი ვარ, არ ვგავარ ქარებს,
დიდება სიკვდილს, სიცოცხლე მიმძიმს,
ცა რომ ტორტმანებს, ეს მე ვხარხარებ _
ჩემი სისხლია _ მიწა რო იძვრის!


* * *
ჩამოვრჩი მგზავრებს, წყლის პირზე
ჩამოვჯექ, ჩამოვისვენე...
ვეჩურჩულები წყლის ტალღებს
არაგულით რამ მისმენენ.
ზევიდან მოდგნენ ქარები
მზის სხივი ჩამომისვენეს,
აუსვეს ენა, ალოკეს
თვალზე მომდგარი სისველე...


* * *
გზებს ვკეტავ საიქაოსთვის,
კლდენი ჩავუდგი კარებად,
თქვენ ჩქარობთ, წუთისოფელო,
მე არსად მიმეჩქარება,
არც არაფერში მჭირდები _ საშენად,
მოსახმარებლად,
ყველა მხრის ვიცი სავალი,
შენგან არ მინდა სწავლება,
მიბრძანდი, ის გიმასპინძლებს,
ვინც ჩამოგმარცვლა წამებად.


* * *
თუ მომწონს, ვიტყვი, რომ მომწონს,
არ მომწონს, ვიტყვი ამასაც...
ვერ იქნა, ვერ დავაჯერე
ჭკვას არც ის ატანს ძალასა.
მერე თვეობით ვალაგებ
ბეჭებზე აშლილ ბალანსა,
ნეტა რა ხელი აუვა
ამის ყურების ბანასა.


* * *
აქ ვერა ვქენი,
ვერ ვიქამ იქაც,
მეშლება საძნედ შეკრული ულო,
ქვეყანა _ ვირთა ფარეხად იქცა,
ვის ვეფერო და ვის ვუერთგულო...


* * *
სად წახვალ, ასეთ ქარბუქში,
ძაღლს არ უშვებენ გარეთა,
რაც ძაღლზე გამოვიგონეთ,
კაცს ნუღარ დააბრალებთა,
შენ კი როდემდის იდგები
თვალცრემლიანი კარებთან...
ვინ მისცა სახლი, საწოლი,
სულს მობუბუნეს ქარებთან?!
რაც უნდა ვიყო, ვინც არა,
ძაღლს ნუღარ დამამგვანებთა,
მიმკერძეთ ღამის აჩრდილებს
ჩემფერათ მოწანწალეთა,
ნურც ვინ ქარბუქით მაშინებთ,
ნურც ნურვინ შემიბრალებთა,
არც არვის დგომა მჭირდება
თვალცრემლიანის კარებთან...
არ დაგიცივდეთ ძაღლები,
ნუ გამოუშვებთ გარეთა.


* * *
ქარი მიწის მტვერსა ჰხვეტავს,
გადაჰფინოს ცასა _ ცდილობს,
როგორ ჰფიქრობ, რატი, ნეტა,
საქმეს სჩადის სასაცილოს...
ამას მხოლოდ გიჟი შვრება,
ჭკვათმყოფი იქამს შვილო?!.


* * *
სისხლმა წალეკა სამყარო,
ცრემლს მიაქვს მთა და ბარია,
სად მხარი გდია ნაკორტნი,
სად დალეწილი მკლავია,
არც არვინ დამმარხავი ჩანს,
მკვდარს ასაფლავებს მკვდარია...
საფლავის კართან ჟანგდება,
ჩამოწყვეტილი ზარია,
არავინ ამბობს ცოდვაა,
არც იმას _ დიდი ბრალია,
აბორგებული მოჰქშინავს
სისხლში ნაბანი წყალია,
ასე რად გაწყრა გამჩენი _
ყველა ერთად რომ დალია.


* * *
მე მიკვირს კაცის _
როცა ასეთ შეკითხვას მაძლევს,
რომლის პასუხიც წინასწარ იცის
და თუ არ ვცდები _
შემეკითხა მხოლოდ იმიტომ,
შუაღამისას _
გაციებულ ბუხართან მიმჯდარს
ამტეხოდა ტვინის ქავილი.


* * *
თუ დააკვირდი, მეგობარო,
მგზავრი რომ გაგცდა _
ჩემი სხეულის რომელ ნაწილს
მიიდევნებდა?!
ახლა მოხვედით?!
უკაცრავად,
ბოდიშს მოგიხდით _
რას ვიფიქრებდი _
თუკი ასე შეწუხდებოდით.


* * *
ნასაკირალთან კუნელი დგას,
შავი კუნელი,
კუნელთან ღორი მიუბიათ
ძალიან ახლოს.
სავსეა ველი ყვავილების
უცხო სურნელით
რომელსაც ღორის შემზარავი
სურნელიც ახლავს.
იქვე მდინარე შემღვრეული,
შეცვლილი ფერით,
ლოდები სველი,
ჭალა სველი, ბალახი სველი,
ნასაკირალთან შაშვი გალობს,
ვიღაცა მღერის,
სიმღერის ტექსტის გარჩევაა
საკმაოდ ძნელი.
მთებიდან ნისლი მძიმე-მძიმედ
დაბლა ეშვება,
როგორც ყოველთვის _
ვატყობ _ ახლაც რაღაც მეშლება.


* * *
რაც უნდა მომიხდეს,
რაც უნდა მოხდეს,
ვერ შემიტყუებთ ვერაფრით სახლში,
ამხედრებული ვარ შვინდის ჯოხზე
მივყვები ღელეს,
ბოლოზე სოფლის,
ქართაგან გავლილ წარაფს რომ ჩასდევს
დგას ხეიბარის მიწური ქოხი
და შავი ბოლი მიცურავს ცამდე.
გავჭერი ცერად ცვრიანი მოლი,
მივუალერსე ყვავილებს გაშლილთ,
დედის მაგიერ ხმა ისმის ცოლის:
_ რას დაწანწალებს, დაეგდოს სახლში!
დაბერდა კაცი, ვერა გრძნობს ასაკს,
ბოლო დროს ვატყობ არ
არის ჭკვაზე _
სახლში ძველ ნივთებს მოიგდებს _ რასაც
გააქვს და აწყობს ნაწვიმარ გზაზე,
გუშინაც პეპლებს დასდევდა შტერი,
სულზე მივუსწარ არაქათგაცლილს
და მთელ სახეზე შეშლილი ფერი
ედო, ხარხარით კვდებოდა კაცი...


* * *
მინდორს გავცდი,
კარგახანი მივყვებოდი ხეთა ჩრდილებს,
გავიხედე _
ტყისპირიდან მოდიოდა გოგო ვინმე.
ახალგათენებულს ჰგავდა,
მზე არ ჩანდა ცაზე კიდევ.
სულ სხვა მხარეს გატრიალდა,
მეც მალულად გავეკიდე,
ვდიე,
ვდიე, ბეჩავ მუხლებს გავაცალე არაქათი,
შენ იარე _
მივაწყევლე _ ჩემი ცოდვის ბარაქათი.


* * *
მე თუ არა ვთქვი,
შენ არა სთქვი,
არა თქვა იმან,
ან ვართ ყრუები, ბატონებო,
ან კიდევ გვძინავს...
ეს რომ ასეა,
ამიტომ გვაქვს თავში საცემი,
სამშობლო,
ცნება რომ გვგონია მზა ტანსაცმელი,
ვისაც სად გვინდა,
როგორც გვინდა, ისე მოვირგოთ,
მტერს ნურა კარგი,
თუ ამ ყოფით რამე მოვიგეთ.
ახლა ხომ მიხვდით, რაც მოგვწია,
რაც ქნა სიყრუემ,
ვით არშემდგარ ერს
არშემდგარი ერი გვიყურებს.
რა ლოდს ვახალო, სად წავიღო
თავი საწყალი,
ყველა სულელი მე მარიგებს,
ჭკუას მასწავლის...


* * *
ცას მომწყდარ ვარსკვლავივითა
ვიფერმკრთალებ და ვიწვები,
ჩემს თავს ტყუილად იფიცავ
მალედვე დაგავიწყდები,
ახლა, მზეს იმას ამგვანებ,
ვისი გვერდითაც იწვები...
დღესავითა ვარ, ვმწუხრდები,
ნათელისაგან ვიცლები.
აღარ მიკითხავ რა მიჭირს,
ჩემს ამბავს, როგორ ვიქნები...
ისევ შენს ირგვლივ იბრუნებს
ჩემი გული და ფიქრები,
თუ რამ მჭირს, ჭირი _ შენგან მჭირს,
რა ვქნა, არ გამესხვისები...


* * *
იორი, არაგვი, ალაზანი,
მთების სინდისი და ნამუსი,
ღმერთო, ამათ ბორგვას ამამგზავრე,
გავიდე მამულში.
შენი ტერფის მტვერი მალოკვინე,
მაყეფე, მაბღავლე, მადიდგულე,
ღმერთო, ბრძოლის ჟინით მაროკვინე,
კიდევ წამოგვშალე სადიდგორედ.
Back to top Go down
http://armuri.georgianforum.com
Sponsored content




ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty
PostSubject: Re: ტარიელ ხარხელაური   ტარიელ ხარხელაური - Page 2 Empty

Back to top Go down
 
ტარიელ ხარხელაური
Back to top 
Page 2 of 3Go to page : Previous  1, 2, 3  Next

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური Armuri :: მთქმელი და გამგონებელი :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: